{"id":18046,"date":"2006-12-30T04:30:35","date_gmt":"2006-12-30T02:30:35","guid":{"rendered":"http:\/\/natropie.zhp.pl\/index.php\/dla-siebie-dla-innych-3\/"},"modified":"2006-12-30T04:30:35","modified_gmt":"2006-12-30T02:30:35","slug":"dla-siebie-dla-innych-3","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/natropie.zhp.pl\/index.php\/dla-siebie-dla-innych-3\/","title":{"rendered":"Dla siebie, dla innych"},"content":{"rendered":"

<\/p>\n

\n\"WybranyCenne do\u015bwiadczenie, przygoda, zwyk\u0142a reakcja na potrzeby drugiego cz\u0142owieka, sposób na \u017cycie. Ka\u017cdy o swojej s\u0142u\u017cbie opowiada inaczej. \u0141\u0105czy ich jedno – oczy i uszy szeroko otwarte. Wychodz\u0105 w \u015bwiat, patrz\u0105, my\u015bl\u0105 – i dzia\u0142aj\u0105.<\/span><\/strong>\n<\/div>\n

<\/span><\/strong>
\n

<\/p>\n

\n
\n
\nphm. Anna B\u0142aszczak<\/p>\n

phm. Monika Marks<\/strong><\/p>\n

<\/span>Spontanicznie, planowo czy przypadkiem<\/strong>
\n– To by\u0142o zupe\u0142nie spontaniczne. Planowali\u015bmy obóz  i kiedy zadzwoni\u0142 Micha\u0142 mówi\u0105c, \u017ce potrzebna jest pomoc, w\u0142a\u015bciwie jednog\u0142o\u015bnie stwierdzili\u015bmy, \u017ce w to wchodzimy<\/em> – opowiada Gosia. Razem z 25-cio osobow\u0105 grup\u0105 w\u0119drowników i instruktorów z warszawskich hufców \u017boliborz, Centrum i Ochota, obozuj\u0105cych niedaleko Piszu, pojecha\u0142a pomóc w organizacji koncertu charytatywnego. Koncert organizowa\u0142a fundacja Gniazdo Piratów, a dochód przeznaczony by\u0142 na rehabilitacj\u0119 i koszty utrzymania Romana Roczenia, muzyka szantowego. – Romek by\u0142 organizatorem rejsu „Zobaczy\u0107 Morze” na Zawiszy Czarnym. Po\u0142ow\u0119 za\u0142ogi stanowi\u0142y osoby niewidome. Kiedy dop\u0142yn\u0119li do Oslo i wydawa\u0142o si\u0119, \u017ce wszystko zako\u0144czy\u0142o si\u0119 sukcesem, Roman schodz\u0105c z górnego pok\u0142adu na dolny spad\u0142 niefortunnie. Odwieziono go do szpitala i posypa\u0142y si\u0119 problemy<\/em> – t\u0142umaczy Gosia. Pojechali do Wilkas, ko\u0142o Gi\u017cycka. Dwie osoby przez dob\u0119 pracowa\u0142y w barach, dwie na stoisku z koncertowymi gad\u017cetami, pozosta\u0142e kwestowa\u0142y zbieraj\u0105c pieni\u0105dze do puszek. Pomagali w rozstawianiu barów i ogródków dla publiczno\u015bci, a po koncercie sprz\u0105tali. <\/p>\n

Zuza swoj\u0105 kilkunastodniow\u0105 s\u0142u\u017cb\u0119 podj\u0119\u0142a „planowo”. W ubieg\u0142ym roku pojecha\u0142a do Kolonii, by jako wolontariuszka wspomóc organizacj\u0119 \u015awiatowych Dni M\u0142odzie\u017cy. – Mia\u0142am do\u015bwiadczenie jako zwyk\u0142y pielgrzym, teraz chcia\u0142am poczu\u0107 si\u0119 równie\u017c potrzebna<\/em>. Gdy narodzi\u0142 si\u0119 pomys\u0142 wyjazdu, skontaktowa\u0142a si\u0119 z Zespo\u0142em Wychowania Duchowego i Religijnego. To od nich dowiedzia\u0142a si\u0119, \u017ce mo\u017ce pojecha\u0107 na wolontariat skautowy, co bardzo u\u0142atwia\u0142o spraw\u0119 i ogranicza\u0142o niezb\u0119dne formalno\u015bci. Pojecha\u0142a wi\u0119c. – By\u0142am w\u015bród bodaj\u017ce 400 wolontariuszy z niemieckich organizacji skautowych, którzy przygotowywali budow\u0119 i obs\u0142ugiwali obóz dla 6 000 pielgrzymów z ca\u0142ego \u015bwiata. S\u0142u\u017cba przed rozpocz\u0119ciem w\u0142a\u015bciwych Dni M\u0142odzie\u017cy w Kolonii polega\u0142a na rozstawianiu niewyobra\u017calnej liczby namiotów dla tych\u017ce 6 000 pielgrzymów.
\n<\/em><\/span>\n<\/div>\n

<\/p>\n

\nDru\u017cyna Eweliny w ramach realizacji zada\u0144 Znaku S\u0142u\u017cby Kulturze wzi\u0119\u0142a udzia\u0142 w akcji Ca\u0142a Polska Czyta Dzieciom. – Podczas imprezy dla dzieci z przedszkoli i m\u0142odszych klas szkó\u0142 podstawowych w Ksi\u0105\u017cnicy Pomorskiej czytali\u015bmy bajki Andersena. Byli\u015bmy te\u017c odpowiedzialni za przeprowadzenie kilku zabaw i pl\u0105sów –<\/em> opowiada Ewelina. – S\u0142u\u017cba da\u0142a mo\u017cliwo\u015b\u0107 kontaktu z dzie\u0107mi tym z nas, którzy nie mieli okazji sprawdzi\u0107 si\u0119 w pracy w dru\u017cynach  harcerskich. Dzi\u0119ki akcji nawi\u0105zali\u015bmy wspó\u0142prac\u0119 z Ksi\u0105\u017cnic\u0105 Pomorsk\u0105.<\/p>\n

\n<\/em><\/span>\n<\/div>\n

\n               \"Wybrany<\/p>\n

Konrada przygoda z Muzeum Harcerstwa zacz\u0119\u0142a si\u0119 przypadkowo. – Od zawsze interesowa\u0142em si\u0119 histori\u0105. W pewnym momencie by\u0142em tak zafascynowany harcerstwem, \u017ce postanowi\u0142em po\u0142\u0105czy\u0107 obie pasje i dowiedzie\u0107 si\u0119 czego\u015b o historii harcerstwa. No i spotka\u0142em hm. Danut\u0119 Rossman, która powiedzia\u0142a mi o Muzeum. Chcia\u0142em w przysz\u0142o\u015bci pracowa\u0107 nad czym\u015b zwi\u0105zanym z histori\u0105, uzna\u0142em, \u017ce to b\u0119dzie dobra praktyka – a przy okazji mo\u017ce zrobi\u0119 co\u015b po\u017cytecznego. <\/p>\n

<\/em>Wolontariusz w Muzeum Harcerstwa, po zapoznaniu si\u0119 ze struktur\u0105 muzeum i prac\u0105 w dzia\u0142ach, wybiera pole w\u0142asnej dzia\u0142alno\u015bci. Konrad postanowi\u0142, \u017ce b\u0119dzie pomaga\u0142 Druhnie Babci – Halinie Wi\u015bniewskiej – przy tzw. \u017có\u0142tych teczkach, czyli zbiorze biografistyki. – Praca w zbiorze teczek z danymi personalnymi nie jest trudna, za to mozolna – nie wida\u0107 efektów. Zak\u0142adamy teczk\u0119 osobie, o której mamy materia\u0142. Potem segregujemy materia\u0142 w teczce i sporz\u0105dzamy spis tre\u015bci.<\/em> Jest to robota i\u015bcie benedykty\u0144ska, przy czym materia\u0142ów i teczek ci\u0105gle przybywa. Poza tym m\u0119cz\u0105ce bywaj\u0105 ci\u0105g\u0142e spory komu teczk\u0119 zak\u0142ada\u0107, a komu jeszcze nie, które dokumenty s\u0105 warte zachowania, a które trzeba zniszczy\u0107.
\n<\/span>\n<\/div>\n

\n
\nNikt nie obiecywa\u0142, \u017ce b\u0119dzie \u0142atwo<\/strong><\/span>\n<\/div>\n

<\/p>\n

\nDorota, studentka pedagogiki specjalnej, opowiada o swojej s\u0142u\u017cbie – Pomys\u0142u nie musia\u0142am szuka\u0107 daleko, to te\u017c mój sposób na \u017cycie.<\/em> Jako wolontariuszka pracuje z dzie\u0107mi niepe\u0142nosprawnymi intelektualnie. – Obecnie chodz\u0119 z dzieciakami z jednej z pozna\u0144skich szkó\u0142 specjalnych na basen, dzia\u0142a\u0142am te\u017c w Akademickiej Grupie Inicjatyw, pracowa\u0142am jako wolontariusz z dzieckiem z ADHD<\/em>. Przyznaje, \u017ce wymaga\u0142o to od niej sporego prze\u0142amania. – Ch\u0142opiec by\u0142 tak naprawd\u0119 dopiero w fazie orzekania swojego zespo\u0142u nadpobudliwo\u015bci psychoruchowej, nie mia\u0142 jeszcze dobranych leków, poza tym chodzi\u0142 do normalnego przedszkola. By\u0142o ci\u0119\u017cko, ale to by\u0142o dobre do\u015bwiadczenie. <\/p>\n

\n<\/em>            \"Wybrany<\/p>\n

\nTo nie wszystko. – Pracuj\u0119 te\u017c z ch\u0142opcem bardzo g\u0142\u0119boko pora\u017conym fizycznie i umys\u0142owo.<\/em> Dorota zajmuje si\u0119 te\u017c reszt\u0105 jego rodze\u0144stwa, m\u0142odsz\u0105 siostr\u0105 i jeszcze m\u0142odszymi bli\u017aniakami. – Jest weso\u0142o, czasami nie wiadomo, które pierwsze \u0142apa\u0107 <\/em>– mówi. – Ch\u0142opiec wymaga bardzo intensywnej opieki, takiej rehabilitacyjno-piel\u0119gniarskiej. Taka praca naprawd\u0119 uczy pokory, trzeba si\u0119 prze\u0142ama\u0107, by mie\u0107 z nim kontakt, mimo nik\u0142ego odzewu z jego strony.
\n<\/em><\/span>\n<\/div>\n

\n
\n– To by\u0142y  dla mnie ci\u0119\u017ckie prze\u017cycia<\/em> – opowiada Karol – wolontariusz w Szczeci\u0144skim Hospicjum im. \u015bw. Jana Ewangelisty. Idea pracy w hospicjum powsta\u0142a w wyniku zdobywania stopnia Harcerza Orlego. –  Kiedy razem z moim opiekunem uk\u0142adali\u015bmy prób\u0119, pomy\u015bla\u0142em, \u017ce nie mo\u017ce w niej zabrakn\u0105\u0107 zadania, które bezpo\u015brednio b\u0119dzie wi\u0105za\u0142o si\u0119 z pomoc\u0105 osobom potrzebuj\u0105cym, zadania, które udowodni, \u017ce jestem w stanie da\u0107 cz\u0119\u015b\u0107 siebie innym.<\/em> Czym zajmuje si\u0119 wolontariusz w hospicjum onkologicznym?  – Moja praca nie by\u0142a \u015bci\u015ble okre\u015blona –<\/em> opisuje swoj\u0105 s\u0142u\u017cb\u0119 Karol – sprz\u0105ta\u0142em sale chorych, rozwozi\u0142em posi\u0142ki, karmi\u0142em osoby starsze oraz zawozi\u0142em je do umywalni, pomaga\u0142em w kuchni… i  wiele innych. <\/em><\/span>\n<\/div>\n
\n
\n– Hardkorowo by\u0142o<\/em> – u\u015bmiecha si\u0119 Zuza, wspominaj\u0105c sk\u0142adanie kwadratowych, spinanych na guziki p\u0142acht. Tym bardziej, \u017ce obóz pielgrzymów by\u0142 usytuowany na re\u0144skiej terasie zalewowej, do\u015b\u0107 podmok\u0142ej. Poniewa\u017c sierpniowe lato 2005 nale\u017ca\u0142o do bardzo ulewnych, ju\u017c po dwóch dniach biegali w potokach b\u0142ota po europaletach. Nie by\u0142o ciep\u0142o, lekko ani przyjemnie, ale na szcz\u0119\u015bcie ich wolonatriackie pos\u0142ania jakim\u015b cudem by\u0142y suche. W 10-cio osobowych grupach pracowali ca\u0142y dzie\u0144, z przerwami na posi\u0142ki.                <\/p>\n

\n<\/span>\n<\/div>\n

                \"Wybrany<\/p>\n

<\/p>\n

\n– Praca w Muzeum jest trudna, s\u0105 tam dobrzy ludzie, wspaniali instruktorzy, ale czasami wychodz\u0105 nasze z\u0142e charaktery, czasami rodz\u0105 si\u0119 konflikty <\/em>– opowiada Konrad. Pracuj\u0105c w muzeum przekona\u0142 si\u0119, jak to jest obcowa\u0107 z histori\u0105 na co dzie\u0144.  – Okaza\u0142o si\u0119 ze nie jestem stworzony do pracy za biurkiem w muzeum, czy archiwum. To dla mnie bardzo cenne do\u015bwiadczenie.<\/em> Mimo, \u017ce powoli ogranicza swój czas po\u015bwi\u0119cany na s\u0142u\u017cb\u0119 w nim, z ca\u0142kowitym odej\u015bciem czeka na swojego nast\u0119pc\u0119. <\/span>\n<\/div>\n
\n
\nCo\u015b dla innych, co\u015b dla siebie<\/strong><\/span>\n<\/div>\n

<\/p>\n

\nKonrad podkre\u015bla, jak wiele zyska\u0142 dzi\u0119ki s\u0142u\u017cbie – Da\u0142a mi wiele umiej\u0119tno\u015bci, pewno\u015bci siebie, pozwoli\u0142y szerzej patrze\u0107 na harcerstwo. Wielokrotnie skorzystali na tym moi harcerze – np. z muzeum dosta\u0142em dla nich koszulki rozg\u0142o\u015bni harcerskiej. Po\u017cycza\u0142em wystaw\u0119 z Muzeum na harcerski dzie\u0144 otwarty. Mia\u0142em \u0142atwy dost\u0119p do materia\u0142ów pomocnych w przygotowaniu zaj\u0119\u0107 na kurs.
\n<\/em><\/span>\n<\/div>\n

<\/p>\n

\n– Uda\u0142o mi si\u0119 tak ustawi\u0107 terminy, \u017ce pracowa\u0142am g\u0142ównie przed i po Dniach M\u0142odzie\u017cy <\/em>– wspomina Zuza. Organizatorzy zadbali tak\u017ce o duchowe prze\u017cycia wolontariuszy. – Mog\u0142am wi\u0119c uczestniczy\u0107 w g\u0142ównych cz\u0119\u015bciach programu, co dla mnie by\u0142o wa\u017cne. <\/p>\n

\n<\/em><\/span>\n<\/div>\n

\n              \"Wybrany<\/p>\n

\n– By\u0142o fantastycznie<\/em> – Gosia opowiada z przej\u0119ciem – zebrali\u015bmy naprawd\u0119 du\u017co pieni\u0119dzy.<\/em> Kwestuj\u0105cy ta\u0144czyli, szaleli i zach\u0119cali ludzi do tego, \u017ceby wspomogli Romka. – My\u015bl\u0119, \u017ce to by\u0142 sprawdzian pracy zespo\u0142owej i dobrej organizacji. Trzeba by\u0142o zamkn\u0105\u0107 buzie i robi\u0107. A w obozie zostawi\u0107 wystarczaj\u0105c\u0105 ilo\u015b\u0107 kadry do opieki nad m\u0142odszymi.<\/em> To by\u0142 te\u017c test wytrzyma\u0142o\u015bci fizycznej. Nie dla wszystkich cz\u0119ste jest zarywanie ca\u0142ej nocy. Podkre\u015bla jednak, \u017ce nie by\u0142o to \u017cadne po\u015bwi\u0119cenie – Bawili\u015bmy si\u0119 \u015bwietnie, a przy tym zrobili\u015bmy kawa\u0142 dobrej roboty<\/em>.<\/span>\n<\/div>\n

<\/p>\n

\nTo dopiero pocz\u0105tek<\/strong><\/span>\n<\/div>\n

<\/p>\n

\nKontynuuj\u0105 swoj\u0105 s\u0142u\u017cb\u0119 i zgodnie powtarzaj\u0105, \u017ce na tym nie koniec ich zaanga\u017cowania. W grudniu organizowany by\u0142 drugi koncert charytatywny "Zobaczy\u0107 Morze". Tym razem w warszawskiej Stodole. Trzeba by\u0142o zrobi\u0107 2500 \u0142ódek z origami do udekorowania sali. Sk\u0142adali je z mozo\u0142em warszawscy harcerze.<\/span>\n<\/div>\n

<\/p>\n

\n– Jednym z powodów, dla którego zdecydowa\u0142em si\u0119 podj\u0105\u0107 s\u0142u\u017cb\u0119 w hospicjum, by\u0142y moje plany co do studiów – chcia\u0142em studiowa\u0107 medycyn\u0119 –<\/em> mówi Karol. –Stwierdzi\u0142em, \u017ce taka praca, w\u015bród chorych, da mi jakie\u015b ogólne poj\u0119cie o tym, z czym przyjdzie mi si\u0119 zetkn\u0105\u0107 w moim przysz\u0142ym zawodzie.<\/em> Karol, obecnie student pierwszego roku musi zrealizowa\u0107 praktyki piel\u0119gniarskie, postanowi\u0142 odby\u0107 je w hospicjum, w którym wcze\u015bniej pracowa\u0142 jako wolontariusz. – Musz\u0119 powiedzie\u0107, \u017ce teraz, po d\u0142u\u017cszym czasie, nie wywo\u0142uje to u mnie takich emocji, jak wcze\u015bniej. To, czego si\u0119 nauczy\u0142em, to fakt, \u017ce osób chorych nie mo\u017cna traktowa\u0107 z lito\u015bci\u0105 – nie tego od nas oczekuj\u0105. Chorym nale\u017cy ze wszystkich si\u0142 stara\u0107 si\u0119 stworzy\u0107 warunki najbardziej przypominaj\u0105ce ciep\u0142o rodzinnego domu i jego atmosfer\u0119. My\u015bl\u0119, \u017ce w tym hospicjum to si\u0119 uda\u0142o, jest to przede wszystkim zas\u0142uga pracowników i wolontariuszy<\/em> – opowiada Karol.
\n<\/span>\n<\/div>\n

\n             \"Wybrany<\/p>\n

\nDorota te\u017c podkre\u015bla, \u017ce to dopiero pocz\u0105tek jej drogi. – Jeszcze wszystko przede mn\u0105. Obecnie zacz\u0119\u0142am prace z ch\u0142opcem z autyzmem. To naprawd\u0119 fascynuj\u0105cy ludzie, ka\u017cdy jest inny bardzo inny, ale niesamowicie ciekawy<\/em>. Nadal nie s\u0105 w 100% znane przyczyny tej choroby. Zdradza te\u017c, \u017ce kusi j\u0105 praca z dzieciakami w znacznym i g\u0142\u0119bokim stopniu niepe\u0142nosprawno\u015bci intelektualnej.   To du\u017ce wyzwanie psychiczne, bo czasem w takiej pracy na sukces czeka si\u0119 miesi\u0105cami, a jest on zazwyczaj niewielki. – My\u015bl\u0119 jednak, \u017ce warto na niego pracowa\u0107 i robi\u0107 wszystko, by zapewni\u0107 tym dzieciom normalne \u017cycie.
\n<\/em><\/span>\n<\/div>\n

\n               \"Wybrany<\/p>\n

<\/p>\n

\nW \u015bwiecie, w którym miar\u0105 warto\u015bci cz\u0142owieka jest wysoko\u015b\u0107 jego zarobków, \u0142atwo zapomnie\u0107 o zwyczajowym supe\u0142ku wi\u0105zanym na chu\u015bcie. W pogoni za co raz to lepsz\u0105 posad\u0105 nie dostrzegamy potrzeb innych ni\u017c nasze. Jednak s\u0105 tacy, którzy to potrafi\u0105. \u017byj\u0105 dla siebie. \u017byj\u0105 dla innych. A Ty co robisz?<\/span>\n<\/div>\n

<\/p>\n

\nO swojej s\u0142u\u017cbie opowiadali:
\n<\/strong>
\nMa\u0142gorzata Brach z hufca Warszawa \u017boliborz
\nDorota Doma\u0144ska z hufca Pozna\u0144 Grunwald
\nKarol Ka\u0142ek z hufca Szczecin
\nEwelina Kusy z hufca Szczecin-Pogodno
\nKonrad Tarnopolski z hufca Warszawa \u017boliborz
\nZuzanna Zaleska z hufca Warszawa \u017boliborz<\/span>\n<\/div>\n

<\/p>\n

\nDzi\u0119ki za pomoc.
\n<\/span>\n<\/div>\n

\n\"Wybranyphm. Anna B\u0142aszczak <\/strong>– kierowniczka zachodniopomorskiego referatu w\u0119drowniczego, sekretarz redakcji Na Tropie, cz\u0142onkini Zespo\u0142u W\u0119drowniczego Wydzia\u0142u Metodycznego GK ZHP, by\u0142a dru\u017cynowa 99 Szczeci\u0144skiej Dru\u017cyny W\u0119drowniczej „Nomada” im. Andrzeja Zawady. Studentka V roku prawa na Uniwersytecie Warszawskimi.<\/p>\n

\"Wybranyphm. Monika Marks<\/strong> – namiestniczka  w\u0119drownicza hufca Warszawa \u017boliborz, by\u0142a dru\u017cynowa 127 Warszawskiej Dru\u017cyny W\u0119drowniczej "Plejady", szefowa dzia\u0142u felietonów Magazynu W\u0119drowniczego Na Tropie, studentka geografii na Uniwersytecie Warszawskim\n<\/div>\n

<\/span><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Cenne do\u015bwiadczenie, przygoda, zwyk\u0142a reakcja na potrzeby drugiego cz\u0142owieka, sposób na \u017cycie. Ka\u017cdy o swojej s\u0142u\u017cbie opowiada inaczej. \u0141\u0105czy ich jedno – oczy i uszy szeroko otwarte. Wychodz\u0105 w \u015bwiat, patrz\u0105, my\u015bl\u0105 – i dzia\u0142aj\u0105.<\/p>\n","protected":false},"author":152,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_acf_changed":false,"_exactmetrics_skip_tracking":false,"_exactmetrics_sitenote_active":false,"_exactmetrics_sitenote_note":"","_exactmetrics_sitenote_category":0,"footnotes":""},"categories":[236],"tags":[],"class_list":["post-18046","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-archiwum-2"],"acf":{"attached_posts":null},"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/natropie.zhp.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/18046","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/natropie.zhp.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/natropie.zhp.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/natropie.zhp.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/users\/152"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/natropie.zhp.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=18046"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/natropie.zhp.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/18046\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/natropie.zhp.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=18046"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/natropie.zhp.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=18046"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/natropie.zhp.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=18046"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}