{"id":18064,"date":"2007-01-30T18:01:03","date_gmt":"2007-01-30T16:01:03","guid":{"rendered":"http:\/\/Rajdekstr"},"modified":"2007-01-30T18:01:03","modified_gmt":"2007-01-30T16:01:03","slug":"rajd-na-maxi-3","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/natropie.zhp.pl\/index.php\/rajd-na-maxi-3\/","title":{"rendered":"Rajd na Maxi"},"content":{"rendered":"

\"WybranyRajd ekstremalny z \u0142azienkami. Narty biegowe bez \u015bniegu. „Przygotujcie aparaty” – nadci\u0105ga ekipa z col\u0105. Emocji na rajdzie ekstremalnym Mini Bergson Winter Challenge nie zabrak\u0142o, i to tych na trasie, jak i tych pozasportowych. <\/strong><\/span><\/span><\/p>\n

<\/p>\n

 <\/p>\n

Ola Drewienkowska<\/strong><\/span> <\/p>\n

 „Ale ja na pewno nie b\u0119d\u0119 nawigowa\u0107” – brzmia\u0142y s\u0142owa Sta\u015bki, kiedy dowiedzia\u0142y\u015bmy si\u0119, \u017ce mamy razem startowa\u0107 w rajdzie Mini Bergson Winter Challenge jako jeden z trzech zespo\u0142ów wystawionych przez ZHP Nonstop Adventure. Mój strach \"Przyk\u0142adowyo w\u0142asne kompetencje w tym zakresie by\u0142 jednak przedwczesny – Sta\u015bka musia\u0142a zrezygnowa\u0107 ze startu na rzecz swoich bardzo wymagaj\u0105cych w tym czasie studiów. Moje studia pozwoli\u0142y mi na szybkie wymkni\u0119cie si\u0119 z sali, gdzie zdawa\u0142am egzamin z socjologii w dzie\u0144 wyjazdu i jak na skrzyd\u0142ach polecia\u0142am do domu si\u0119 spakowa\u0107. Ustalili\u015bmy wi\u0119c, \u017ce ja startuj\u0119 z Markiem. A kto jak kto, ale on akurat nawigowa\u0107 umie.<\/span>             <\/span><\/p>\n

Nasz pokój w bazie zawodów wzbudzi\u0142 w nas zdumienie do\u0142\u0105czon\u0105 w pakiecie \u0142azienk\u0105. Jednak odrobina prywatno\u015bci w postaci w\u0142asnego pokoju dla ca\u0142ej naszej pi\u0105tki sprawi\u0142a, \u017ce przygotowywanie rowerów, plecaków i jedzenia bez \u017cadnego pop\u0119dzania trwa\u0142o do\u015b\u0107 d\u0142ugo. \u017beby si\u0119 zd\u0105\u017cy\u0107 wyspa\u0107 w pi\u0119\u0107 godzin, trzeba naprawd\u0119 szybko spa\u0107!<\/span> <\/p>\n

                                        <\/strong><\/span><\/p>\n

Start
<\/strong>Jako \u017ce brak \u015bniegu zmieni\u0142 plany etapu na nartach biegowych, wszyscy wystartowali\u015bmy w trasie Maxi, która poszerzy\u0142a si\u0119 o kolejne 10 kilometrów w zamian za narty. Wszyscy zawodnicy widowiskowo wystartowali na rowerach maj\u0105c si\u0119 z nimi rozsta\u0107 dopiero po 45 kilometrach. <\/span><\/p>\n

Bardzo ciekaw\u0105 tras\u0119 przys\u0142ania\u0142y mi ci\u0105g\u0142e my\u015bli o zbyt wolnym tempie podjazdów. I w ten sposób wyl\u0105dowa\u0142am na holu przyczepiona do roweru Marka (rower to jednak jeszcze moja s\u0142aba strona). \u017beby móc zjecha\u0107, najpierw trzeba si\u0119 wdrapa\u0107 na gór\u0119. Pod ko\u0142ami mo\u017cna by\u0142o nawet \u015bnieg zobaczy\u0107, co w tamten weekend nie by\u0142o wcale takie oczywiste. By\u0142o warto, bo zjazdy by\u0142y wspania\u0142e (nie licz\u0105c chlapi\u0105cego w twarz b\u0142ota – je\u017cd\u017cenie z zamkni\u0119tymi oczami mo\u017ce by\u0107 niebezpieczne). By\u0142oby takich zjazdów wi\u0119cej, gdyby nie \u015blad zostawiony przez wichur\u0119: co jakie\u015b 200 metrów le\u017ca\u0142y \"Przyk\u0142adowyna naszej drodze drzewa, przez które jedynym sposobem przedostania si\u0119 by\u0142o przenoszenie rowerów. Czasem by\u0142y to istne kilkumetrowe \u015bciany z przewróconych olbrzymów. Wpad\u0142a mi do g\u0142owy my\u015bl, \u017ce te drzewa to sprawka organizatorów, którzy pozwolili sobie na takie w\u0142a\u015bnie urozmaicenie trasy. Zjecha\u0107 si\u0119 da prawie ze wszystkiego (tylko czasem troch\u0119 szybciej), gorzej z dostaniem si\u0119 na niektóre górki. Tak wi\u0119c wnoszenie roweru przez ska\u0142y tak\u017ce nas spotka\u0142o (dlaczego ten rower taki ci\u0119\u017cki?). Na mojej twarzy pojawi\u0142 si\u0119 pierwszy powa\u017cny grymas zm\u0119czenia. Tylko dlaczego na swojej drodze zawsze w takich w\u0142a\u015bnie momentach spotykam fotografa?<\/span> <\/p>\n

Cz\u0142owiek ma znowu dwie nogi<\/strong>
Ju\u017c zd\u0105\u017cy\u0142y mi si\u0119 znudzi\u0107 batoniki, kiedy dotarli\u015bmy na przepak i mog\u0142am pocz\u0119stowa\u0107 si\u0119 makaronem. Popatrzy\u0142am na zab\u0142ocone lajkry na nogach (na twarz wola\u0142am nie patrze\u0107), zostawi\u0142am kask i ju\u017c oboje mogli\u015bmy wychodzi\u0107. Etap trekkingowy zacz\u0119li\u015bmy ca\u0142kiem spokojnie, nie pozwalaj\u0105c, by dopad\u0142a nas kolka, a ja z ulg\u0105 pomy\u015bla\u0142am, \u017ce marzy\u0142am, by zostawi\u0107 wreszcie moj\u0105 czarn\u0105 dwuko\u0142ow\u0105 machin\u0119.
Pieszo mieli\u015bmy do pokonania trzy wi\u0119ksze wej\u015bcia i trzy zej\u015bcia, które sk\u0142ada\u0142y si\u0119 na tras\u0119 jakich\u015b trzydziestu kilometrów. Wed\u0142ug oblicze\u0144 Marka ka\u017cda taka „para” (wej\u015bcie i zej\u015bcie) mia\u0142a nam zaj\u0105\u0107 dwie godziny, bo dwunastogodzinny limit ca\u0142ego rajdu okaza\u0142 si\u0119 nie do ko\u0144ca przesadzony. Z ka\u017cdym kolejnym wej\u015bciem coraz\"Przyk\u0142adowy bardziej traci\u0142am rezon, a jak trzeci raz z kolei musieli\u015bmy pokonywa\u0107 ten sam \u017có\u0142ty szlak, g\u0142os mi si\u0119 za\u0142amywa\u0142.
Wszelkie mo\u017cliwe trasy w dó\u0142 pokonywali\u015bmy oczywi\u015bcie biegiem. Szczytem wszystkiego by\u0142o jedno z ostatnich zej\u015b\u0107. Przypi\u0119\u0142am si\u0119 holem do Marka, który pop\u0119dzi\u0142 w dó\u0142 takim tempem, \u017ce jakbym mia\u0142a ze sob\u0105 wi\u0119kszy kawa\u0142ek materia\u0142u to wznios\u0142abym si\u0119 w gór\u0119 niczym latawiec. Wydawa\u0142o mi si\u0119, \u017ce ca\u0142e lata tak biegniemy. Mo\u017cna si\u0119 by\u0142o nawet do tego przyzwyczai\u0107. Podczas wspinaczki do schroniska Nad Ma\u0142\u0105 \u0141omniczk\u0105 – ostatniego naszego wzniesienia – spotkali\u015bmy schodz\u0105cy w dó\u0142 drugi zespó\u0142 Nonstopu: Ma\u0107ka i Agnieszk\u0119. „Szybkim tempem to macie na gór\u0119 10 minut” – rzuci\u0142 Maciek. W schronisku byli\u015bmy kilka minut przez godzin\u0105 20.00, o której to porze mija\u0142 limit czasowy. Zbieganie w ciemno\u015bci po \u015bliskich kamieniach kaza\u0142o mi si\u0119 skupia\u0107 zdecydowanie o wiele bardziej ni\u017c podczas pi\u0105tkowego egzaminu. W Karpaczu znale\u017ali\u015bmy si\u0119 oko\u0142o 20.30. Marek odpowiedzia\u0142 dzwoni\u0105cej do niego Agnieszce – „B\u0119dziemy za jakie\u015b 5 minut, przygotujcie jakiego\u015b fotografa dla looserów”. Jak si\u0119 okaza\u0142o, \u017ce jeszcze tu si\u0119 zgubili\u015bmy, Marek spokojnie uzna\u0142, \u017ce ma do\u015b\u0107 i idzie do sklepu po col\u0119. Do mety dotarli\u015bmy o godzinie 20.55, ju\u017c niesklasyfikowani, ale szcz\u0119\u015bliwi, \u017ce wreszcie jeste\u015bmy. Maciek z Agnieszk\u0105 dotarli do mety równo z limitem czasowym zajmuj\u0105c trzecie miejsce w kategorii Mix na trasie Maxi, a Sta\u015b – nasz reprezentant w kategorii Solo – zaj\u0105\u0142 ósme miejsce w\u015bród elity polskiego i czeskiego rajdowania.<\/span> <\/p>\n

\"Przyk\u0142adowy A jak to si\u0119 ko\u0144czy<\/strong>
Trasa by\u0142a naprawd\u0119 wspania\u0142a. Nie pami\u0119tam kiedy ostatni raz uda\u0142o mi si\u0119 a\u017c tak zm\u0119czy\u0107. Tej nocy, pomimo bol\u0105cego z ca\u0142ych si\u0142 gard\u0142a, zasn\u0119\u0142am jak dziecko (oczywi\u015bcie przez kilka nast\u0119pnych dni swoje odchorowa\u0142am). Mini Bergson Winter Challenge to bardzo pozytywne wspomnienie i wspania\u0142a motywacja do przygotowa\u0144 do nast\u0119pnych takich zmaga\u0144. <\/span> <\/p>\n

Magazyn W\u0119drowniczy Na Tropie obj<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Rajd ekstremalny z \u0142azienkami. Narty biegowe bez \u015bniegu. „Przygotujcie aparaty” – nadci\u0105ga ekipa z col\u0105. Emocji na rajdzie ekstremalnym Mini Bergson Winter Challenge nie zabrak\u0142o, i to tych na trasie, jak i tych pozasportowych.<\/p>\n","protected":false},"author":152,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_acf_changed":false,"_exactmetrics_skip_tracking":false,"_exactmetrics_sitenote_active":false,"_exactmetrics_sitenote_note":"","_exactmetrics_sitenote_category":0,"footnotes":""},"categories":[236],"tags":[],"class_list":["post-18064","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-archiwum-2"],"acf":{"attached_posts":null},"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/natropie.zhp.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/18064","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/natropie.zhp.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/natropie.zhp.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/natropie.zhp.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/users\/152"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/natropie.zhp.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=18064"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/natropie.zhp.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/18064\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/natropie.zhp.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=18064"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/natropie.zhp.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=18064"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/natropie.zhp.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=18064"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}