![\"Wybrany](\"images\/stories\/Image\/autorzy\/kaminski.jpg\")
„W ko\u0144cu w \u017cyciu przychodzi taki moment, kiedy jedyn\u0105 racj\u0105, ca\u0142ym usprawiedliwieniem i wyt\u0142umaczeniem dla tego, \u017ceby \u017cy\u0107 dalej jest s\u0142owo „tak”. Nic wi\u0119cej, nic mniej. I to mnie przera\u017ca. (…) Wi\u0119kszo\u015b\u0107 s\u0142ów maskuje tylko nasz\u0105 niewiedz\u0119. Rozum ma tylko dwa s\u0142owa: tak i nie, reszta to sprawa estetyki”- 22.01. 1988<\/p>\n
<\/p>\n
<\/p>\n
<\/p>\n
Zacznijmy od tego sk\u0105d wzi\u0119\u0142o si\u0119 s\u0142owo „wyczyn” i co ono znaczy. Wygl\u0105da na to, \u017ce to zrobienie czego\u015b ponad normalne czynno\u015bci.<\/p>\n
Je\u015bli chodzi o mnie to nigdy nie my\u015bla\u0142em o wyczynach, ale zawsze my\u015bla\u0142em o nowych drogach, nowych projektach, prze\u0142amywaniu barier i przekraczaniu w\u0142asnych ogranicze\u0144. Wydaje mi si\u0119, \u017ce cz\u0142owiek nie urodzi\u0142 si\u0119 po to, aby przej\u015b\u0107 przez \u017cycie utart\u0105 \u015bcie\u017ck\u0105, tylko wed\u0142ug wskazówek rodziny, przyjació\u0142 i innych ludzi, ale trzeba znale\u017a\u0107 w\u0142asn\u0105 drog\u0119 i co\u015b w \u017cyciu zrobi\u0107. Trzeba mie\u0107 w \u017cyciu cele i próbowa\u0107 je osi\u0105gn\u0105\u0107.<\/p>\n
Cele mog\u0105 by\u0107 ró\u017cne zwi\u0105zane ze sportem, podró\u017cami, z tym, co nas interesuje i poci\u0105ga. Ale je\u015bli najpierw my\u015blimy o tym \u017ceby co\u015b „wyczyni\u0107” i za wszelk\u0105 cen\u0119 szukamy sposobu jak to zrobi\u0107, to s\u0105 mniejsze szans\u0119, \u017ce nam to wyjdzie. Dlatego najlepiej pod\u0105\u017ca\u0107 za w\u0142asnym zainteresowaniami, za w\u0142asnym do\u015bwiadczeniem i rozgl\u0105da\u0107 si\u0119 uwa\u017cnie wokó\u0142 siebie- patrze\u0107 co jest pod r\u0119k\u0105. Cele mog\u0105 te\u017c wyp\u0142ywa\u0107 z naszych marze\u0144, wi\u0119c nie warto ich traci\u0107 – warto zawsze mie\u0107 marzenia.<\/p>\n
<\/p>\n
„Ci którzy stoj\u0105 w miejscu. Inni drepcz\u0105cy w kó\u0142ko. Ale\u017c oczywi\u015bcie, to tylko drogowskazy. A mo\u017ce a\u017c. <\/p>\n Kiedy ju\u017c mamy cel, trzeba si\u0119 zastanowi\u0107, jak do niego dotrze\u0107. Trzeba zrobi\u0107 dobry plan, który b\u0119dzie jak najmniej miejsca zostawia\u0142 przypadkowi. Nale\u017cy nauczy\u0107 si\u0119, przestudiowa\u0107 i dowiedzie\u0107 si\u0119 jak najwi\u0119cej o tematach zwi\u0105zanych z celem. Jak to zrobi\u0107? Przez czytanie ksi\u0105\u017cek, literatury fachowej, przez internet czy rozmowy z lud\u017ami, którzy co\u015b o tym wiedz\u0105. <\/p>\n Gdy ju\u017c zbudujemy plan – nale\u017cy konsekwentnie wed\u0142ug niego post\u0119powa\u0107, aby dobrze przygotowa\u0107 si\u0119 do osi\u0105gni\u0119cia celu. Kiedy mamy do czynienia z „du\u017cym” celem, najlepiej rozbi\u0107 go na szereg ”mniejszych” celów i wed\u0142ug planu stara\u0107 si\u0119 je osi\u0105ga\u0107. Na tym etapie wa\u017cny jest upór, wytrzyma\u0142o\u015b\u0107 na przeciwno\u015bci losu, a przede wszystkim g\u0142owa- czyli drobiazgowa analiza i stworzenie dobrego planu dzia\u0142ania.<\/p>\n <\/p>\n „Mimo wszystko trzeba wierzy\u0107 w bajki. \u017bart si\u0119 sko\u0144czy\u0142y, mój \u015bwiat coraz bardziej oddala si\u0119 od rzeczywisto\u015bci, ale trzeba i\u015b\u0107 dalej. W nast\u0119pny dzie\u0144, miesi\u0105c, rok. Coraz mniej nadziei, \u017ce si\u0119 uda, ale to przestaje mie\u0107 znaczenie. Rzecz w tym, \u017ceby si\u0119 nie cofn\u0105\u0107 nawet na pó\u0142 kroku. Podnie\u015b\u0107 si\u0119 i i\u015b\u0107 dalej. Nawet to czy si\u0119 \u017cyje czy te\u017c nie, tak naprawd\u0119 nie jest ju\u017c takie wa\u017cne. Trzeba i\u015b\u0107 a\u017c do miejsca, gdzie si\u0119 upada, aby ju\u017c nigdy nie wsta\u0107. Z niczego w co si\u0119 wierzy, nie wolno zrezygnowa\u0107. Bo to jest inna \u015bmier\u0107.” – 26.03.1989 Hamburg<\/strong><\/p>\n Na koniec droga na szczyt, czyli osi\u0105gni\u0119cie zamierzonego celu. Tu zaprocentuj\u0105 przygotowania, do\u015bwiadczenie, odwaga… i znów wytrzyma\u0142o\u015b\u0107 i upór. Cz\u0119sto jest to podró\u017c w g\u0142\u0105b siebie, pokonywanie w\u0142asnych s\u0142abo\u015bci i ogranicze\u0144, przekraczanie samego siebie. Tak naprawd\u0119 to g\u0142owa, nie nogi dochodz\u0105 na biegun i cz\u0119sto najwi\u0119kszym przeciwnikiem osi\u0105gni\u0119cia celu przez cz\u0142owieka jest on sam. Du\u017co wi\u0119cej zale\u017cy od nas, od naszej si\u0142y woli i determinacji ni\u017c zewn\u0119trznego \u015bwiata. <\/p>\n Wydaje mi si\u0119, \u017ce prawdziwy wyczyn polega nie tylko na przekroczeniu w\u0142asnych mo\u017cliwo\u015bci, ale te\u017c na tym, co dajemy innym. Na tym, na ile mo\u017cemy si\u0119 tym wyczynem, czyli do\u015bwiadczeniem podzieli\u0107 z innymi. Wcale nie w sensie materialnym, ale w sensie do\u015bwiadczenia, powodu do rado\u015bci, wiary w siebie czy inspiracji. <\/p>\n Wyczyn to nie tylko przekroczenie w\u0142asnych barier, ale inspiracja innych do przekroczenia samych siebie.<\/p>\n <\/p>\n „Bywaj\u0105 na \u015bwiecie ludzie, którzy boj\u0105 si\u0119 nawet podnie\u015b\u0107 g\u0142ow\u0119 i wstydz\u0105 powiedzie\u0107 dobre s\u0142owo. Ca\u0142e lata mijaj\u0105, dzie\u0144 po dniu, miesi\u0105c po miesi\u0105cu i nic. Nic za nimi, nic przed nimi. Zapomnieli co prawda co pi\u0119kno i co\u015b co w \u017cyciu trzeba zrobi\u0107. Bo inaczej wstyd i po co. I chodz\u0105 z niepewno\u015bci\u0105 wypisan\u0105 na twarzy, boj\u0105c si\u0119 ka\u017cdego swojego s\u0142owa, które si\u0119 g\u0142o\u015bno wypowiada.” – 27.04.1990 Moskwa<\/strong><\/p>\n <\/p>\n Cz\u0119sto wyczyn wi\u0105\u017ce si\u0119 z ryzykiem. Ryzykiem utraty zdrowia czy nawet \u017cycia. Warto si\u0119 nad tym zastanowi\u0107, czy cel jest tego warty? Trzeba zminimalizowa\u0107 ryzyko przez do\u015bwiadczenie i drobiazgowe przygotowania. Ale nieraz tego ryzyka ca\u0142kowicie nie da si\u0119 wyeliminowa\u0107. Co wtedy? Co mo\u017cemy powiedzie\u0107 naszej rodzinie, bliskim, przyjacio\u0142om? Dlaczego? Sami musimy sobie i innym odpowiedzie\u0107 na te pytania. <\/p>\n A je\u017celi si\u0119 uda, to co dalej? Nieraz trudno znale\u017a\u0107 dalsz\u0105 drog\u0119, poradzi\u0107 sobie z dokonanym wyczynem i tym co nast\u0119puje potem. <\/p>\n \u017bycie nie sk\u0142ada si\u0119 tylko z wyczynów i samo to, \u017ce czego\u015b dokonali\u015bmy nie rozwi\u0105zuje sprawy przysz\u0142o\u015bci. Dlatego lepiej jest i\u015b\u0107 dalej ni\u017c wraca\u0107 do przesz\u0142o\u015bci.<\/p>\n <\/p>\n „Jestem teraz cudownie sam, nic nie zak\u0142óca biegu dnia, my\u015bli same przychodz\u0105 i odchodz\u0105, a ja z nimi rozmawiam bez po\u015bpiechu i niepokoju, bez tej okrutnej gonitwy nie wiadomo dok\u0105d, nie wiadomo do czego. \u017bycie tu jest proste, ka\u017cda rzecz i czynno\u015b\u0107 maj\u0105 swój sens, s\u0142u\u017c\u0105 temu aby prze\u017cy\u0107 i \u017cy\u0107, i radowa\u0107 si\u0119 \u017cyciem samym, takim jakie ono jest.” 53 dzie\u0144 wyprawy do Bieguna Po\u0142udniowego, 38 kilometrów do celu.<\/strong> <\/p>\n <\/p>\n <\/p>\n <\/p>\n Cytaty pochodz\u0105 z ksi\u0105\u017cki Marka Kami\u0144skiego „Moje Bieguny” (Ideamedia 1998)<\/p>\n <\/p>\n Redakcja Magazynu W\u0119drowniczego Na Tropie dzi\u0119kuje Fundacji Marka Kami\u0144skiego<\/strong> za pomoc.<\/p>\n <\/p>\n
Nie wiem co ale z niektórymi lud\u017ami jest co\u015b nie tak. Dom, gdzie si\u0119 urodzili, szko\u0142a, do której chodzili, praca czekaj\u0105ca tu\u017c za rogiem. I to ma by\u0107 \u017cycie. Chodzi o moment, w którym cz\u0142owiek na wszystko si\u0119 zgadza i ustala cen\u0119. Na przyk\u0142ad : spokój. I prosz\u0119 bardzo: jest zadowolony. Tylko spokój. Cicho, cicho, cicho sza.
A potem mówi\u0105 cicho i nawet du\u017cych liter si\u0119 boj\u0105. A co dopiero wielkich s\u0142ów.”- 11.02.1988 Gda\u0144sk<\/strong><\/p>\nMarek Kami\u0144ski<\/strong>– podró\u017cnik, polarnik, fotograf. Jako pierwszy cz\u0142owiek dotar\u0142 na oba bieguny w ci\u0105gu tego samego roku. Na swoim koncie ma tak\u017ce piesze wyprawy na Spitzbergenie i Grenlandi, dotarcie do \u017aróde\u0142 Amazonki, przep\u0142yni\u0119cie Atlantyku jachtami Geminii i Polfarma-Warta, przej\u015bcie australijskiej Pustynii Gibsona oraz wypraw\u0119 pontonem dooko\u0142a Ba\u0142tyku. Obecnie wyruszy\u0142 w podró\u017c dooko\u0142a \u015bwiata z \u017con\u0105 i córk\u0105. Wspó\u0142za\u0142o\u017cyciel Fundacji Marka Kami\u0144skiego, razem z niepe\u0142nosprawnym Jasiem Mel\u0105 dotar\u0142 ponownie na oba bieguny. Autor wielu ksi\u0105\u017cek i wspó\u0142autor filmów podró\u017cniczych. Prezes polskiego oddzia\u0142u
\nThe Explorer Club. <\/p>\n
![\"Wybrany](\"images\/stories\/Image\/07_05\/fundacja.gif\")
<\/div>\n