![\"Wybrany](\"images\/stories\/Image\/07_05\/WT_RAP.gif\")
Misja ZHP jest prosta, chcemy wspiera\u0107 wychowanie m\u0142odego cz\u0142owieka. Nasze dzia\u0142ania maj\u0105 sprawi\u0107, \u017ce b\u0119dzie on odpowiedzialnym obywatelem, dobrym pracownikiem, studentem czy uczniem. I tylko czasem przychodzi refleksja, czy wychowujemy te\u017c do bycia m\u0119\u017cczyzn\u0105 i bycia kobiet\u0105? Czy nasz \u015bwiadomy obywatel ma p\u0142e\u0107? A je\u015bli tak, to jak\u0105?<\/p>\n
<\/p>\n
<\/p>\n
<\/p>\n
Czy harcerze to jednolita, bezp\u0142ciowa masa? Przeczytaj ten tekst, je\u015bli jeste\u015b dru\u017cynowym. Przeczytaj, je\u015bli jeste\u015b instruktorem. Przeczytaj, je\u015bli jeste\u015b kobiet\u0105, a tak\u017ce je\u015bli jeste\u015b m\u0119\u017cczyzn\u0105. Przeczytaj, je\u015bli jeszcze tego nie zrobi\u0142e\u015b i przeczytaj po raz kolejny, je\u015bli ju\u017c go znasz. Przeczytaj, bo tekst Ani B\u0142aszczak, Kasi Krawczyk i Joasi Nestorowicz porusza kwestie, które cho\u0107 fundamentalne, cz\u0119sto schodz\u0105 na dalszy plan.<\/strong><\/em><\/p>\n <\/p>\n <\/p>\n Czy m\u0119\u017cczy\u017ani s\u0105 od zarz\u0105dzania, a kobiety od wychowywania?<\/strong><\/p>\n <\/p>\n Kilka lat temu, zjazd hufca na po\u0142udniu Polski wybra\u0142 komend\u0119 sk\u0142adaj\u0105c\u0105 si\u0119 i z m\u0119\u017cczyzn i z kobiet. Czy na pewno?<\/p>\n – Widzia\u0142am \u015bwietnie funkcjonuj\u0105ce hufce zarz\u0105dzane przez kobiety i hufce borykaj\u0105ce si\u0119 z ogromnymi problemami finansowymi i kadrowymi, którymi zarz\u0105dzali m\u0119\u017cczy\u017ani<\/em> – mówi hm. Edyta Siwi\u0144ska – komendantka Hufca Szczecin-Pogodno i Szefowa Stowarzyszenia „Tacy Sami” – pracowa\u0142am w \u015bwietnych zespo\u0142ach, zarz\u0105dzanych przez kobiety – konkretne, kompetentne, twórcze i doskonale przek\u0142adaj\u0105ce pomys\u0142y na dzia\u0142anie <\/em>– dodaje – trudno mi zatem zgodzi\u0107 si\u0119 z pogl\u0105dem, \u017ce kobieta nie potrafi zarz\u0105dza\u0107 hufcem, b\u0105d\u017a te\u017c innym zespo\u0142em. Nie mo\u017cna tu mówi\u0107 o wi\u0119kszych predyspozycjach której\u015b z p\u0142ci. Zdecydowanie uwa\u017cam, \u017ce wybieraj\u0105c szefa, b\u0105d\u017a wspó\u0142pracownika powinni\u015bmy mie\u0107 na uwadze jego wiedz\u0119 i umiej\u0119tno\u015bci, nie za\u015b p\u0142e\u0107. <\/em><\/p>\n A czy m\u0119\u017cczyzna sprawdza si\u0119 jako wychowawca?<\/p>\n – Zastanawianie si\u0119, czy m\u0119\u017cczyzna mo\u017ce by\u0107 wychowawc\u0105, dobrym wychowawc\u0105 jest tak samo niedorzeczne jak zastanawianie si\u0119, czy m\u0119\u017cczyzna b\u0119dzie dobrym lekarzem, prawnikiem itp.<\/em> – mówi Jakub Sieczko – szef inspektoratu ratowniczego chor\u0105gwi sto\u0142ecznej, student IV roku medycyny – Wa\u017cne jest to jakim jest wychowawc\u0105, czy ma do tego predyspozycje, jak wykonuje zwi\u0105zane z tym zadania. Znam wielu instruktorów wychowawców – m\u0119\u017cczyzn, którzy s\u0105 doskonali w tym, co robi\u0105, podobnie jak znam wiele kobiet, które s\u0105 dobre w wychowywaniu innych.<\/em><\/p>\n <\/p>\n Spopularyzowana pod koniec zesz\u0142ego stulecia teoria gender udowadnia, \u017ce wiele spo\u015bród tych cech, które uznaje si\u0119 za genetycznie przypisane kobiecie, czy m\u0119\u017cczy\u017anie w rzeczywisto\u015bci wynikaj\u0105 z uwarunkowania kulturowego lub presji spo\u0142ecznej.<\/p>\n Skoro w procesie wychowania metod\u0105 harcersk\u0105, rol\u0119 opieku\u0144czej acz niezorganizowanej wychowawczyni niezmiennie przypisuje si\u0119 dziewczynkom, a rol\u0119 sprawnego i pozbawionego wra\u017cliwo\u015bci mened\u017cera ch\u0142opcom, prawdopodobnie w\u0142a\u015bnie takie kobiety i takich m\u0119\u017cczyzn wychowamy.<\/p>\n <\/p>\n Mo\u017cna stwierdzi\u0107, \u017ce oczywi\u015bcie w harcerstwie tak, jak wsz\u0119dzie dooko\u0142a, stereotypowo to kobiety przygotowuj\u0105 posi\u0142ki, a m\u0119\u017cczy\u017ani w tym czasie buduj\u0105 elementy wyposa\u017cenia obozu. Jednak czy na pewno chcemy, by by\u0142o stereotypowo? A mo\u017ce ka\u017cdy z naszych wychowanków, powinien mie\u0107 \u015bwiadomo\u015b\u0107 w\u0142asnej p\u0142ci, powinien \u015bwiadomie wybra\u0107, jak\u0105 kobiet\u0105, czy jakim m\u0119\u017cczyzn\u0105 chce by\u0107? <\/p>\n <\/p>\n <\/p>\n Czy istnieje jeden model kobieco\u015bci i jeden model m\u0119sko\u015bci?<\/strong><\/p>\n <\/p>\n Jak sprawi\u0107, by m\u0142ody cz\u0142owiek potrafi\u0142 dokona\u0107 wyboru jakim m\u0119\u017cczyzn\u0105, czy te\u017c jak\u0105 kobiet\u0105 chce by\u0107? I czy to, jak wychowujemy w naszej organizacji, to jak stosujemy narz\u0119dzia, którymi dysponujemy, zbli\u017ca nas cho\u0107 troch\u0119 do tego, by kszta\u0142towa\u0107 w m\u0142odych ludziach takie kobiety i takich m\u0119\u017cczyzn jakimi faktycznie chc\u0105 by\u0107?<\/p>\n – Spotka\u0142am \u015brodowiska, w których dok\u0142adnie ka\u017cda dziewczyna nosi\u0142a do munduru m\u0119skie, wojskowe spodnie w plamy, bo… taki jest zwyczaj w hufcu. Czy te same kobiety si\u0119gaj\u0105 bo m\u0119skie jeansy czy spodnie do garnituru?<\/em> – pyta hm. Edyta Siwi\u0144ska – mo\u017cna przecie\u017c ubra\u0107 si\u0119 wygodnie i praktycznie, nie trac\u0105c przy tym kobiecego poczucia estetyki – chyba po to kto\u015b wymy\u015bli\u0142 bojówki w wersji kobiecej – <\/em>dodaje.<\/p>\n <\/p>\n Tymczasem pwd. Jakub Król z Hufca Pozna\u0144 – Stare Miasto zauwa\u017ca <\/p>\n – Przera\u017caj\u0105 mnie m\u0119\u017cczy\u017ani, którzy na ka\u017cde spotkanie przychodz\u0105 w pe\u0142nym moro, bo „przecie\u017c to zbiórka”. To o tyle niebezpieczne, \u017ce wielu z nich w tych samych wojskowych spodniach pójdzie do szko\u0142y i z wizyt\u0105 do znajomych. Ta niepohamowana ch\u0119\u0107 do zamanifestowania swojej przynale\u017cno\u015bci do harcerskiej rodziny cz\u0119sto przek\u0142ada si\u0119 na beznadziejny sprzeciw, kiedy przychodzi czas na garnitur, koszul\u0119, krawat. No tak, to przecie\u017c wstyd… Statystyczny harcerz niestety nadal uwa\u017ca, \u017ce biwak to taki radosny czas, w którym spokojnie mo\u017ce \u017cel po goleniu i past\u0119 do z\u0119bów zamieni\u0107 na farby maskuj\u0105ce. <\/em><\/p>\n <\/p>\n By\u0142oby \u0142atwiej, gdyby\u015bmy mogli jednoznacznie stwierdzi\u0107, jaki ma by\u0107 efekt naszego wychowania w kontek\u015bcie p\u0142ci. Niestety nie jest to takie proste. Skala m\u0119sko\u015bci i kobieco\u015bci jest bowiem niezwykle rozpi\u0119ta. Ka\u017cda z cech, któr\u0105 mo\u017cna okre\u015bli\u0107 kobiet\u0119, czy m\u0119\u017cczyzn\u0119 jest wieloznaczna. Có\u017c bowiem znaczy, \u017ce kobieta ma by\u0107 kobieca a m\u0119\u017cczyzna m\u0119ski? Co oznacza subtelno\u015b\u0107, si\u0142a, delikatno\u015b\u0107, zdecydowanie itp. <\/p>\n <\/p>\n Wydaje si\u0119 wi\u0119c, \u017ce wystarczy dba\u0107 o to, by kobieco\u015b\u0107 i m\u0119sko\u015b\u0107 w naszych wychowankach mog\u0142y si\u0119 rozwija\u0107. Wystarczy, by\u015bmy swoj\u0105 postaw\u0105 oraz oczekiwaniami nie t\u0142umili tego, co wyznacza poczucie w\u0142asnej p\u0142ci w m\u0142odych ludziach. By\u015bmy nie t\u0142umili tego bezcelowo. <\/p>\n <\/p>\n <\/p>\n Czy m\u0119\u017cczy\u017ani i kobiety maj\u0105 takie samo poczucie humoru?<\/strong><\/p>\n <\/p>\n Wyobra\u017amy sobie sytuacj\u0119, w której na sto\u0142ówce po posi\u0142ku rozmawia ze sob\u0105 grupa przyjació\u0142. Co chwila kto\u015b, chc\u0105c zaistnie\u0107 w towarzystwie rzuca prostacki \u017cart – o biustach kole\u017canek z kr\u0119gu instruktorskiego, o seksie, wydalaniu, o scenach z filmów pornograficznych. A teraz wyobra\u017amy sobie, \u017ce jedn\u0105 z osób w tej grupie przyjació\u0142 jest dziewczyna, m\u0142oda kobieta, której ten rodzaj poczucia humoru zupe\u0142nie nie odpowiada. Co to zmienia?<\/p>\n <\/p>\n -Czasami zastanawiam si\u0119 ile razy musia\u0142abym powiedzie\u0107 „nie”, \u017ceby koledzy, z którymi na co dzie\u0144 pracuj\u0119 jako instruktorka harcerska, przestali moje „nie” traktowa\u0107 na równi z „tak&r Tymczasem dr Agnieszka Graff, w swojej ksi\u0105\u017cce „\u015awiat bez kobiet”, pisze:<\/p>\n "(…) chodzi o to, co widzisz, gdy patrzysz w lustro. O konstruowanie w\u0142asnej cielesno\u015bci. Dla siebie. A za chwil\u0119 dla innych, ale przecie\u017c nie tylko dla m\u0119\u017cczyzn (…) O przyjemno\u015b\u0107, a czasem przykro\u015b\u0107 bycia ogl\u0105dan\u0105. I znowu: nie tylko i nawet nie przede wszystkim przez m\u0119\u017cczyzn. I nikt mnie nie przekona, \u017ce "przedmiot spojrzenia" lub "przedmiot po\u017c\u0105dania" to to samo co "przedmiot" po prostu, czyli rzecz. Tak by\u0107 mo\u017ce, na chwil\u0119 lub d\u0142u\u017cej, zw\u0142aszcza, gdy jest si\u0119 kobiet\u0105, ale przecie\u017c tak nie jest najcz\u0119\u015bciej. Cz\u0119\u015bciej jest tak, \u017ce pod tym wzrokiem o\u017cywam. W jego obecno\u015bci silniej odczuwam w\u0142asne istnienie. Jestem inaczej, bo ona lub on patrzy (…) Niepokoj\u0105 mnie teorie, z których wynika, \u017ce wzrok jest form\u0105 przemocy; \u017ce przyjemno\u015b\u0107, jak\u0105 czuj\u0119 maluj\u0105c si\u0119 i czesz\u0105c, jest form\u0105 uwewn\u0119trznienia tej przemocy. "<\/p>\n <\/p>\n Gdzie, wi\u0119c le\u017cy granica? Czy rozmowa o czyjej\u015b fizycznej atrakcyjno\u015bci lub dwuznaczne spojrzenia w ogóle mog\u0105 by\u0107 pot\u0119piane? <\/p>\n <\/p>\n Czy prywatno\u015b\u0107 musi by\u0107 luksusem w ZHP?<\/strong><\/p>\n <\/p>\n Czy problem przestaje istnie\u0107 z chwil\u0105, gdy zainteresowana osoba opuszcza kr\u0105g rozmawiaj\u0105cych o niej osób? Oczywi\u015bcie nie.<\/p>\n – Jestem cz\u0142onkiem bardzo specyficznego hufca<\/em> – mówi phm. Maciej Zwierzy\u0144ski – z jednej strony mo\u017cna \u015bmia\u0142o powiedzie\u0107, \u017ce mi\u0119dzy instruktorami panuje silne poczucie wspólnoty – wszyscy si\u0119 znamy, lubimy ze sob\u0105 rozmawia\u0107. Wystarczy jednak jakakolwiek zmiana w \u017cyciu prywatnym instruktora X, oczywi\u015bcie najlepiej dotycz\u0105ca relacji damsko-m\u0119skich, aby wie\u015bci roznios\u0142y si\u0119 lotem b\u0142yskawicy, cz\u0119sto pokonuj\u0105c ogromne odleg\u0142o\u015bci. Przez kilka tygodni takie sprawy s\u0105 bardziej zajmuj\u0105ce ni\u017c program obozu czy finanse hufca.<\/em><\/p>\n <\/p>\n Wbrew pozorom to bardzo ma\u0142a organizacja. Niejednokrotnie za b\u0142\u0119dnie wys\u0142anym i tak te\u017c zinterpretowanym sygna\u0142em ci\u0105gnie si\u0119 d\u0142uga historia, a czasami nawet gorzej – kilka historii. Kto\u015b co\u015b zobaczy, co\u015b powie, co\u015b przeka\u017ce dalej. Tak rodz\u0105 si\u0119 plotki. Niektóre z nich s\u0105 faktycznie niewinne – to te, z których wszyscy potrafi\u0105 si\u0119 \u015bmia\u0107 i sytuacja mo\u017ce wróci\u0107 do normy. S\u0105 jednak takie, które przyklejaj\u0105 do innych ludzi \u0142atki, buduj\u0105 mity, a w konsekwencji niejednokrotnie krzywdz\u0105 osoby trzecie. W grupie osób tak hermetycznej jak \u015brodowisko instruktorów harcerskich furor\u0119 bij\u0105 informacj\u0119 na temat schodz\u0105cych lub rozstaj\u0105cych si\u0119 par. Skala i pr\u0119dko\u015b\u0107 rozpowszechniania podobnych rewelacji bywa osza\u0142amiaj\u0105ca. Tymczasem zwi\u0105zek dwojga ludzi jest wy\u0142\u0105cznie ich intymno\u015bci\u0105. Poprzez nieodpowiedzialn\u0105 paplanin\u0119 cz\u0119sto nie tylko naruszamy czyj\u0105\u015b prywatno\u015b\u0107, ale tak\u017ce budujemy postaw\u0119 pozbawion\u0105 wra\u017cliwo\u015bci na te relacje mi\u0119dzy partnerami, które dotycz\u0105 wy\u0142\u0105cznie ich dwojga.<\/p>\n <\/p>\n <\/p>\n Czy wychowujemy partnerów?<\/strong><\/p>\n <\/p>\n By\u0142oby nienaturalne, gdyby w grupie ludzi, którzy skupiaj\u0105 si\u0119 w ZHP nie rodzi\u0142y si\u0119 zwi\u0105zki, mniej lub bardziej powa\u017cne. Oczywi\u015bcie zwi\u0105zek i \u0142\u0105cz\u0105ce si\u0119 z nim uczucia to prywatna sprawa ka\u017cdego z nas, jednak w organizacji takiej jak ZHP, przez przyk\u0142ad osobisty instruktora mo\u017cemy, a nawet powinni\u015bmy, kszta\u0142towa\u0107 przysz\u0142ych odpowiedzialnych partnerów. Okazuje si\u0119 bowiem, \u017ce skoro wychowujemy do doros\u0142ego \u017cycia, to równie\u017c do doros\u0142ych zwi\u0105zków pomi\u0119dzy dwojgiem ludzi. Zwi\u0105zków opartych na zasadach partnerskich. Bo nasz wychowany m\u0142ody cz\u0142owiek, to nie tylko obywatel, student, czy pracownik, ale tak\u017ce partner. Wychowujmy wi\u0119c takich partnerów z klas\u0105.<\/p>\n Ale co to znaczy? Trudno przecie\u017c nauczy\u0107 kogo\u015b, jak by\u0107 z drugim cz\u0142owiekiem, ale je\u015bli roz\u0142o\u017cy\u0107 to „bycie” na czynniki pierwsze, wydaje si\u0119 by\u0107 \u0142atwiej. Oczywi\u015bcie mi\u0142o\u015b\u0107 jest wyj\u0105tkowa, cz\u0119sto nieracjonalna i nie\u0142atwa do zrozumienia. Towarzyszy jej nami\u0119tno\u015b\u0107. Nie zwalnia nas jednak ze stosowania zasad komunikowania si\u0119 i wspó\u0142\u017cycia z drugim cz\u0142owiekiem, tak aby nie naruszy\u0107 jego godno\u015bci i poczucia w\u0142asnej warto\u015bci. Przeciwnie, mi\u0142o\u015b\u0107 podwójnie nas do tego zobowi\u0105zuje. Oczywi\u015bcie nikt nie jest ekspertem od czyjego\u015b zwi\u0105zku, mo\u017cna jednak mówi\u0107 o kilku prostych zasadach.<\/p>\n – By\u0142am \u015bwiadkiem sceny, w której komendant szczepu, instruktor, podczas apelu na zimowisku obci\u0105\u0142 wszystkie guziki u spódnicy swojej dziewczynie i zarazem dru\u017cynowej z tego szczepu. To taka forma kary za nie zapi\u0119t\u0105 kiesze\u0144<\/em> – opowiada phm. Agnieszka Skrycka z Hufca Szczecin – pomijaj\u0105c oczywisty nonsens takiego zachowania i podwa\u017canie autorytetu dru\u017cynowej na oczach harcerzy, dochodzi jeszcze aspekt relacji pomi\u0119dzy nimi jako partnerami<\/em> – dodaje – wspomniany instruktor t\u0142umaczy\u0142 potem, \u017ce nie mo\u017ce sobie pozwoli\u0107 na wyrozumia\u0142o\u015b\u0107 w stosunku do swojej dziewczyny, bo to niewychowawcze.<\/em><\/p>\n <\/p>\n Mo\u017ce, bo dojrza\u0142y zwi\u0105zek opiera si\u0119 na wzajemnej wyrozumia\u0142o\u015bci. Jeden z partnerów stara si\u0119 by\u0107 wyrozumia\u0142y w stosunku do drugiego, a drugi jednocze\u015bnie stara si\u0119 tej wyrozumia\u0142o\u015bci nie nadu\u017cywa\u0107. Dzia\u0142a wy\u0142\u0105cznie wtedy, kiedy obie strony staraj\u0105 si\u0119 po równo.<\/p>\n <\/p>\n – Spotykamy si\u0119 z Sylwi\u0105 od dziewi\u0119ciu miesi\u0119cy<\/em> – opowiada phm. Maciej Zwierzy\u0144ski z Hufca Warszawa Praga Pó\u0142noc – w tym czasie nie zdarzy\u0142o mi si\u0119 protestowa\u0107, czy zabrania\u0107 Sylwii wyj\u015bcia wieczorem ze znajomymi, nigdy te\u017c nie us\u0142ysza\u0142em s\u0142owa sprzeciwu z jej strony, gdy chcia\u0142em spotka\u0107 si\u0119 np. z moj\u0105 by\u0142\u0105 dziewczyn\u0105. Pary, które w taki sposób ograniczaj\u0105 swoj\u0105 swobod\u0119 bywaj\u0105 cz\u0119sto obiektem naszych \u017cartów. Jedno magiczne s\u0142owo – "zaufanie" daje poczucie niesamowitej pewno\u015bci. Dlatego scenom zazdro\u015bci mówimy stanowcze NIE.<\/em><\/p>\n <\/p>\n Bardzo trudno jest zbudowa\u0107 zdrowe relacje mi\u0119dzy dwojgiem osób na ci\u0105g\u0142ych wzajemnych oskar\u017ceniach i za\u0142o\u017conej z góry z\u0142ej woli. O wiele \u0142atwiej jest budowa\u0107 ka\u017cdy zwi\u0105zek, równie\u017c ten oparty wy\u0142\u0105cznie na relacjach przyjacielski <\/p>\n <\/p>\n Czy uczymy kulturalnie rozwi\u0105zywa\u0107 konflikty?<\/strong><\/p>\n <\/p>\n -Przypominam sobie tak\u0105 sytuacj\u0119, jecha\u0142am samochodem z par\u0105 instruktorów<\/em> – opowiada phm. Sylwia Skibska z Hufca Szczecin – Min\u0119li\u015bmy nasz zjazd, wi\u0119c on – kierowca – okazuje jej – pilotowi swoje niezadowolenie. Ona nie pozostaje d\u0142u\u017cna. Siedz\u0119 z ty\u0142u, w tym samym miejscu gdzie siedzia\u0142am jak jeszcze by\u0142o mi\u0142o i zmieszana zastanawiam si\u0119 jak powinnam si\u0119 zachowa\u0107? Niestety w tym momencie Ona si\u0119 odwraca i zaczyna narzeka\u0107 na Niego – jaki to nie dobry dla niej, niemi\u0142y i te\u017c móg\u0142 patrze\u0107 na znaki i \u017ce tak jest zawsze. On, nie odwracaj\u0105c si\u0119, zaczyna wywód, \u017ce ona nie potrafi pilotowa\u0107 i \u017ce on prowadzi i nie b\u0119dzie si\u0119 gapi\u0142 na boki i \u017ce tak jest zawsze. Nie wiem, czego moi znajomi oczekiwali ode mnie w tej bitwie? – zastanawia si\u0119 Sylwia – czy powinnam by\u0142a zachowa\u0107 si\u0119 jak negocjator? Niestety jechali\u015bmy za szybko, \u017cebym mog\u0142a wysi\u0105\u015b\u0107<\/em> – \u015bmieje si\u0119.<\/p>\n <\/p>\n Kultura \u017cycia w zwi\u0105zku nie ogranicza si\u0119 wy\u0142\u0105cznie do relacji pomi\u0119dzy partnerami. Równie trudno by\u0107 odpowiedzialnym partnerem niejako na zewn\u0105trz, w\u015bród si\u0142\u0105 rzeczy oceniaj\u0105cych nasze zachowanie przyjació\u0142 i wychowanków. Jak cz\u0119sto zdarza si\u0119, \u017ce „ciche dni” mi\u0119dzy zwi\u0105zanymi ze sob\u0105 osobami staj\u0105 si\u0119 udzia\u0142em ca\u0142ej grupy? \u017be grupie niejako narzuca si\u0119 intymno\u015b\u0107 wynikaj\u0105c\u0105 z tego, \u017ce dwoje doros\u0142ych ludzi sp\u0119dza ze sob\u0105 \u017cycie? <\/p>\n <\/p>\n Takie zachowanie to cz\u0119sto efekt braku umiej\u0119tno\u015bci dojrza\u0142ego rozwi\u0105zywania konfliktów. Od tych najdrobniejszych, po te wagi ci\u0119\u017ckiej. W konsekwencji nie tylko obarczamy w\u0142asnymi problemami obce osoby, ale dodatkowo nastawiamy innych negatywnie do naszego partnera\/partnerki. U\u017cywamy pogardliwych okre\u015ble\u0144 w rodzaju „mój stary”, „moja szefowa”. Tymczasem mie\u0107 klas\u0119, znaczy równie\u017c panowa\u0107 nad emocjami. Odpowiedzialna partnerka nie boi si\u0119 przyzna\u0107, do b\u0142\u0119du w obawie, \u017ce kto\u015b we\u017amie j\u0105 za uleg\u0142\u0105 i niewystarczaj\u0105co wyemancypowan\u0105. Podobnie dojrza\u0142y partner potrafi z szacunkiem odnosi\u0107 si\u0119 do swojej dziewczyny bez \u0142atki pantoflarza.<\/p>\n <\/p>\n <\/p>\n Czy pami\u0119tamy o granicach?<\/strong><\/p>\n <\/p>\n Wyobra\u017amy sobie sytuacj\u0119, w której na harcerskim rajdzie jeden z instruktorów sp\u0119dza kolejne noce w innych namiotach z kolejn\u0105 „przyjació\u0142k\u0105”. Niby do niczego nie dochodzi, granica nie zostaje przekroczona. Nasz przyk\u0142adowy instruktor jedynie niebezpiecznie po niej balansuje. A teraz wyobra\u017amy sobie, \u017ce ten sam instruktor jest od lat zwi\u0105zany z dziewczyn\u0105, równie\u017c instruktork\u0105, która tym razem nie uczestniczy w rajdzie z powodu choroby. Jest ró\u017cnica?<\/p>\n <\/p>\n Zasadnicza, bo prócz wystawiania na szwank w\u0142asnej opinii i niedojrza\u0142ego podchodzenia do spraw p\u0142ci, buduj\u0119 tak\u017ce obraz nieodpowiedzialnego partnera. Zarówno w\u015bród m\u0142odych ch\u0142opców, jak i w\u015bród m\u0142odych dziewczynek model tzw. „wolnego zwi\u0105zku”, w którym wszystko wszystkim wolno, bez zb\u0119dnych zasad i ci\u0105\u017c\u0105cych regu\u0142, mo\u017cna bardzo \u0142atwo utrwali\u0107. Znacznie trudniej zaimponowa\u0107 m\u0142odzie\u017cy jako wierny monogamista ni\u017c jako popularny, zdobywaj\u0105cy kolejne szczyty playboy. Tylko wró\u0107my do tego, kogo chcemy wychowa\u0107?<\/p>\n Mo\u017cna pot\u0119pia\u0107 tego przyk\u0142adowego instruktora, ale czy tylko on zachowuje si\u0119 niepoprawnie? Razem z nim po granicy balansuj\u0105 instruktorki „przyjació\u0142ki”. Co my\u015bl\u0105? Co je motywuje do tego, by ”flirtowa\u0107” ze zwi\u0105zanym z inn\u0105 m\u0119\u017cczyzn\u0105? A mo\u017ce czasem prowokuj\u0105 takie zachowanie? A mo\u017ce nie potrafi\u0105 odpowiedzialnie powiedzie\u0107: stop. Czy s\u0105 wzorem dla m\u0142odych ludzi? Czy nie wa\u017cniejsze od bycia wzorem jest dla nich posiadanie kolejnego adoratora? <\/p>\n Tak\u0105 sytuacj\u0119 mo\u017cna odwróci\u0107, bo przecie\u017c równie dobrze problem móg\u0142by dotyczy\u0107 przyk\u0142adowej instruktorki, która balansuje na granicy z instruktorami „przyjació\u0142mi”. <\/p>\n <\/p>\n Czy uczymy kultury odchodzenia?<\/strong><\/p>\n <\/p>\n Czasem ludzie spotykaj\u0105 si\u0119, s\u0105 ze sob\u0105 szcz\u0119\u015bliwi, a pewnego dnia szcz\u0119\u015bcie si\u0119 ko\u0144czy. Niby jest jak zawsze, jednak u\u015bmiech partnera ju\u017c nie zmienia \u015bwiata. I co wtedy? Rzecz w tym, by zako\u0144czy\u0107 zwi\u0105zek uczciwie i dojrzale. By po jakim\u015b czasie, mo\u017ce nast\u0119pnego dnia a mo\u017ce po kilku miesi\u0105cach mo\u017cna by\u0142o spokojnie popatrze\u0107 sobie w oczy. W\u0142a\u015bciwie nie s\u0105 to jakie\u015b szczególne zasady. Wystarczy stosowa\u0107 te, które obowi\u0105zuj\u0105 w przyja\u017ani oraz w zwyk\u0142ych stosunkach mi\u0119dzy lud\u017ami. <\/p>\n <\/p>\n O nowoczesnych, elektronicznych sposobach ko\u0144czenia zwi\u0105zków pisze za ameryka\u0144skim „The Times” polski portal Onet.pl:<\/p>\n "Nie ma dialogu, nie ma nikogo przed tob\u0105. Dostajesz po prostu tekst. To bardzo zimny sposób komunikowania. Mo\u017ce i zimny – ale jaki popularny! Stosowanie maili i SMS-ów jako sposobu ko\u0144czenia zwi\u0105zków robi si\u0119 coraz popularniejsze, bo b\u0142yskawiczna komunikacja u\u0142atwia zrywanie znajomo\u015bci. Chcecie unikn\u0105\u0107 kr\u0119puj\u0105cych, nieprzyjemnych scen rozstania? Kontrolowa\u0107 dialog, nie przejmuj\u0105c si\u0119 przy tym wyrazem twarzy, brzmieniem g\u0142osu, mow\u0105 cia\u0142a? Rozwi\u0105zanie jest blisko: wsz\u0119dzie tam, gdzie le\u017cy wasza komórka lub klawiatura komputera."<\/p>\n <\/p>\n Tylko czy harcmistrzyni, która rozstaje si\u0119 ze swoim partnerem poprzez komunikator gadu-gadu, to na pewno taka partnerka, jak\u0105 chcieliby\u015bmy w ZHP wychowa\u0107?<\/p>\n A czy podharcmistrz, który zanim rozstanie si\u0119 z \u017con\u0105 zd\u0105\u017cy pocieszy\u0107 si\u0119 na ramieniu innej, atrakcyjnej kobiety, powinien by\u0107 wzorem dla swoich wychowanków?<\/p>\n <\/p>\n Pami\u0119tajmy, \u017ce przyk\u0142ad osobisty instruktora odgrywa najwa\u017cniejsz\u0105 rol\u0119 w wychowaniu. A co za tym idzie, to my musimy zwraca\u0107 uwag\u0119 na to, jak traktujemy naszych partnerów, jak zdobywamy tych przysz\u0142ych, a jak traktujemy tych, z którymi ju\u017c nie jeste\u015bmy. <\/p>\n W organizacjach takich jak ZHP, jednym z najcenniejszych narz\u0119dzi wychowawczych jest budowanie silnych relacji mi\u0119dzyludzkich. Mo\u017cemy wykorzysta\u0107 to narz\u0119dzie efektywnie, przy wykorzystaniu dwóch prostych prawd, \u017ce kobiety i m\u0119\u017cczy\u017ani ró\u017cni\u0105 si\u0119, ale nie tak bardzo jak nam si\u0119 wydaje i \u017ce szacunek do drugiego cz\u0142owieka to kwestia podstawowa. Tak niewiele potrzeba wysi\u0142ku, by zachowa\u0107 godno\u015b\u0107 w\u0142asn\u0105 i uszanowa\u0107 godno\u015b\u0107 drugiego cz\u0142owieka. <\/p>\n <\/p>\n <\/p>\n <\/p>\n <\/p>\n <\/p>\n <\/p>\n <\/p>\n <\/p>\n <\/p>\n <\/p>\n <\/p>\n <\/p>\n <\/p>\n <\/p>\n <\/p>\n <\/p>\n <\/p>\n <\/p>\n <\/p>\n <\/p>\n <\/p>\n <\/p>\n <\/p>\n <\/p>\n <\/p>\n <\/p>\n <\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" Misja ZHP jest prosta, chcemy wspiera\u0107 wychowanie m\u0142odego cz\u0142owieka. Nasze dzia\u0142ania maj\u0105 sprawi\u0107, \u017ce b\u0119dzie on odpowiedzialnym obywatelem, dobrym pracownikiem, studentem czy uczniem. I tylko czasem przychodzi refleksja, czy wychowujemy te\u017c do bycia m\u0119\u017cczyzn\u0105 i bycia kobiet\u0105? Czy nasz \u015bwiadomy obywatel ma p\u0142e\u0107? A je\u015bli tak, to jak\u0105?<\/p>\n","protected":false},"author":152,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_acf_changed":false,"_exactmetrics_skip_tracking":false,"_exactmetrics_sitenote_active":false,"_exactmetrics_sitenote_note":"","_exactmetrics_sitenote_category":0,"footnotes":""},"categories":[236],"tags":[],"class_list":["post-18194","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-archiwum-2"],"acf":{"attached_posts":null},"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/natropie.zhp.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/18194","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/natropie.zhp.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/natropie.zhp.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/natropie.zhp.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/users\/152"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/natropie.zhp.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=18194"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/natropie.zhp.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/18194\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/natropie.zhp.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=18194"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/natropie.zhp.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=18194"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/natropie.zhp.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=18194"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}
– Wszystko jest jak nale\u017cy<\/em> – skomentowa\u0142 ucieszony tym faktem komendant chor\u0105gwi – m\u0119\u017cczy\u017ani s\u0105 od zarz\u0105dzania, a kobiety od wychowywania.<\/em><\/p>\n
\ndquo;<\/em> – opowiada Ligia Basi\u0144ska – cz\u0142onkini zespo\u0142u kadry kszta\u0142c\u0105cej hufca Radom miasto, studentka V roku filologii polskiej – mówi\u0105c „nie, nie odpowiada mi takie poczucie humoru” natychmiast przykleja mi si\u0119 \u0142atk\u0119 sztywniary tudzie\u017c wojuj\u0105cej feministki, przeciwstawiaj\u0105cej si\u0119 uprzedmiotowianiu kobiet.<\/em><\/p>\n
Mimo równouprawnienia, przyja\u017ani i za\u017cy\u0142o\u015bci, jakie panuj\u0105 w ruchu harcerskim mi\u0119dzy kobietami a m\u0119\u017cczyznami, istniej\u0105 tematy, odbierane zupe\u0142nie inaczej przez jedn\u0105 i drug\u0105 p\u0142e\u0107. Nie\u015bwiadomo\u015b\u0107 tej ró\u017cnicy obra\u017ca, powoduje dyskomfort, a czasami nawet poni\u017ca. Próby reakcji cz\u0119sto ko\u0144cz\u0105 si\u0119 zarzutem braku poczucia humoru. A rzecz nie w tym, czy kto\u015b umie si\u0119 bawi\u0107 czy nie. Chodzi raczej o to, co nas bawi, a pewne rzeczy zwyczajnie nie powinny, bo naruszaj\u0105 sfer\u0119 intymn\u0105 i godno\u015b\u0107 drugiego cz\u0142owieka. To nie oznaka za\u017cy\u0142o\u015bci, a braku empatii i zwyk\u0142ej kultury.<\/p>\n
Co jest wa\u017cne w zwi\u0105zku? Szacunek, zaufanie, zrozumienie i wyrozumia\u0142o\u015b\u0107, przyja\u017a\u0144, odpowiedzialno\u015b\u0107, poczucie bezpiecze\u0144stwa, poczucie, \u017ce mo\u017cna na kogo\u015b liczy\u0107, \u015bwiadomo\u015b\u0107 realizowania w\u0142asnych potrzeb.<\/p>\n
\nch, na zaufaniu, \u017ce druga strona nie chce nas skrzywdzi\u0107, wykorzysta\u0107 i oszuka\u0107.<\/p>\n
Znów trzeba zada\u0107 pytanie, czy aby na pewno o taki model zachowa\u0144, w tej organizacji nam chodzi? <\/p>\n![\"Wybrany](\"images\/stories\/Image\/autorzy\/Anna.jpg\")
phm. Anna B\u0142aszczak<\/strong> – Pracuje w Zespole Eksperckim ds. ochrony praw i wolno\u015bci cz\u0142owieka w procesie stosowania prawa oraz jako sta\u017cystka w Biurze Rzecznika Praw Obywatelskich. Jest cz\u0142onkiem Zespo\u0142u W\u0119drowniczego GK ZHP i sekretarzem redakcji „Na Tropie”.<\/p>\n![\"Wybrany](\"images\/stories\/Image\/autorzy\/Nestorka.jpg\")
phm. Joanna Nestorowicz<\/strong> – instruktorka Hufca Warszawa Ursynów, Pe\u0142nomocniczka Komendanta Chor\u0105gwi Sto\u0142ecznej ds. zagranicznych, z dotychczasowego wykszta\u0142cenia specjalistka w zakresie stosunków mi\u0119dzykulturowych, obecnie studiuje ekonomi\u0119 rozwoju na Uniwersytecie Warszawskim.<\/p>\n![\"Wybrany](\"images\/stories\/Image\/autorzy\/Kasia%20Krawczyk%20-%20foto.jpg\")
hm. Katarzyna Krawczyk<\/strong> – szefowa Harcerskiej Szko\u0142y Ratownictwa, przewodnicz\u0105ca komisji ds. programu i pracy z kadr\u0105 Rady Naczelnej ZHP, cz\u0142onkini zespo\u0142u kadry kszta\u0142c\u0105cej i komisji stopni instruktorskich hufca Radom – Miasto. Filolog polski i bia\u0142oruski. Jest uczestniczk\u0105 Szko\u0142y Treningu i Warsztatu Psychologicznego w o\u015brodku Intra w Warszawie. Pracuje w Fundacji Rozwoju Demokracji Lokalnej.<\/p>\n