![\"Wybrany](\"images\/stories\/Image\/autorzy\/borun.jpg\")
Ludzie, którymi si\u0119 otaczamy, im d\u0142u\u017cej s\u0105 obok, tym bardziej przedmiotowo ich traktujemy, chocia\u017c zwykli\u015bmy przecie\u017c twierdzi\u0107 odwrotnie. Mówimy o coraz silniejszej wi\u0119zi. A przecie\u017c i oni si\u0119 zmieniaj\u0105, a przemilczaj\u0105c to, brniemy w powszechn\u0105 konformistyczn\u0105 zmow\u0119 milczenia. Wi\u0119\u017a niknie w miar\u0119 post\u0119pu naszej potrzeby jej kurczowego utrzymania.<\/p>\n
<\/p>\n
<\/p>\n
<\/p>\n
<\/p>\n
<\/p>\n
<\/p>\n
Drogi Antropie<\/strong><\/p>\n <\/p>\n Siedz\u0119 w wannie i my\u015bl\u0119, czy zawsze ju\u017c miejsce to b\u0119dzie mi si\u0119 kojarzy\u0142o ze \u015bmierci\u0105 Lema, Kapu\u015bci\u0144skiego. Z niej wynurza\u0142em si\u0119 do audycji im po\u015bwi\u0119conym. Wanna – \u015bwiadek epoki. Latami by\u0142em od niej oderwany, przez tu\u0142aczk\u0119 po ró\u017cnych mieszkaniach dzielonych z innymi, akademiki z prysznicem, remonty rodzinnego domu. A jednak dzi\u015b znowu wygodnie zasiadam w wannie i nawet, by mie\u0107 widok przez balkon, zburz\u0119 \u015bcian\u0119. W moim \u017cyciu znów nasta\u0142a epoka wanny. Czy ja z tej epoki to inny ja, ni\u017c wcze\u015bniej, bez niej? Czy to znów ten sam ja, co kiedy\u015b w epoce prawanny?<\/p>\n <\/p>\n Co \u0142\u0105czy mnie z czasów kiedy mia\u0142em lat dwadzie\u015bciakilka, z tym, który mie\u0107 b\u0119dzie lat dwadzie\u015bciakilka…na\u015bcie?<\/em><\/p>\n <\/p>\n <\/p>\n Ci\u0105g\u0142o\u015b\u0107 biograficzna. Jej utrata charakteryzuje najwi\u0119ksze kryzysy osobowo\u015bci, towarszysz\u0105c wielkim, najcz\u0119\u015bciej tragicznym wydarzeniom w \u017cyciu. Na codzie\u0144 ci\u0105g\u0142o\u015b\u0107 biograficzna – zupe\u0142nie jak \u015bwiat\u0142o – uzewn\u0119trznia si\u0119 w ka\u017cdej chwili, ale zrozumia\u0142a jest dopiero z dystansu, w ca\u0142ej wi\u0105zce. Wzór na cz\u0142owieka dope\u0142nia si\u0119 z chwil\u0105 jego ko\u0144ca. Mo\u017cna ten wzór prognozowa\u0107, ale tak jak model ekonometryczny – sprawdzi si\u0119 go ex post. Czy zostan\u0119 zapami\u0119tany jako szczególny amator wanny? A mo\u017ce wielbiciel kotów, w co przecie\u017c przed siedmiu laty nie da\u0142bym wiary. Je\u017celi za lat kilka b\u0119d\u0119 kim\u015b zupe\u0142nie innym, czy b\u0119dzie to wy\u0142om w ci\u0105g\u0142o\u015bci mej biografii, czy w\u0142a\u015bnie jej chytry przejaw?<\/p>\n <\/p>\n My\u015bl\u0119, \u017ce nie mniej destrukcyjna od utraty ci\u0105g\u0142o\u015bci biograficznej jest ch\u0119\u0107 zachowania jej za wszelk\u0105 cen\u0119. Nie jest to spektakularna destrukcja kryzysu, lecz ponure gnicie przyzwyczajenia. W \u017cyciu tymczasem potrzebny jest kryzys, \u017ceby i\u015b\u0107 dalej. Kto zachowa wra\u017cenie ci\u0105g\u0142o\u015bci biograficznej z chwili na chwil\u0119, w ostateczno\u015bci mo\u017ce przegra\u0107 ci\u0105g\u0142o\u015b\u0107 biograficzn\u0105 w ca\u0142o\u015bci. Czasem pój\u015bcie do przodu mo\u017ce grozi\u0107 pozornym urwaniem tej ci\u0105g\u0142o\u015bci. Ta jednak jest jak paj\u0119czyna – du\u017co bardziej trwa\u0142a, ni\u017c nam si\u0119 wydaje.<\/p>\n <\/p>\n Ci\u0105g\u0142o\u015b\u0107 biograficzna jest jak musku\u0142. Wol\u0119 j\u0105 napr\u0119\u017ca\u0107, nadwer\u0119\u017ca\u0107, aby wzmocni\u0107. Bo jest to moja to\u017csamo\u015b\u0107, a wszystko poza mn\u0105 to jej t\u0142o i obca to\u017csamo\u015b\u0107 – dla mnie to hantle, którymi \u0107wicz\u0119 ten musku\u0142.<\/em><\/p>\n <\/p>\n <\/p>\n Ludzie, którymi si\u0119 otaczamy, im d\u0142u\u017cej s\u0105 obok, tym bardziej przedmiotowo ich traktujemy, chocia\u017c zwykli\u015bmy przecie\u017c twierdzi\u0107 odwrotnie. Mówimy o coraz silniejszej wi\u0119zi. A przecie\u017c i oni si\u0119 zmieniaj\u0105, a przemilczaj\u0105c to, brniemy w powszechn\u0105 konformistyczn\u0105 zmow\u0119 milczenia. Wi\u0119\u017a niknie w miar\u0119 post\u0119pu naszej potrzeby jej kurczowego utrzymania.<\/p>\n <\/p>\n W roku 1929 Mircea Eliade pisa\u0142 w "Dzienniku Indyjskim" (przek\u0142. Ireneusz Kania, 1999): "Otrzyma\u0142em w tym tygodniu trzy listy od R. Bardzo dziwne jest to bezsensowne oczekiwanie. R. nie rozumie, \u017ce wype\u0142ni\u0142a swój obowi\u0105zek, ca\u0142kiem jak ja, i \u017ce musi znikn\u0105\u0107. Ale czeka, ma nadziej\u0119. Dlaczego? Bardzo j\u0105 kocha\u0142em, ale czy\u017c nie wyrzek\u0142em si\u0119 jej, nie rozsta\u0142em z moim krajem i z moj\u0105 mi\u0142o\u015bci\u0105, by zrealizowa\u0107 swoje \u017cycie? Pisze mi, \u017ce ka\u017cdy na moim miejscu zrobi\u0142by to samo – to znaczy wyjecha\u0142by. Co do mnie, jestem przekonany, \u017ce nikt – kochaj\u0105cy tak nami\u0119tnie jak ja – nie by\u0142by takim szale\u0144cem, by ze szcz\u0119\u015bcia zrezygnowa\u0107 dla przygody, która na zawsze zniweczy jego szcz\u0119\u015bcie".<\/p>\n <\/p>\n Mia\u0142 dwadzie\u015bcia dwa lata gdy to pisa\u0142. I ja dwadzie\u015bcia dwa, kiedy to czy\u0142a\u0142em. Min\u0119\u0142o lat siedem. Powiadaj\u0105, \u017ce co siedem lat si\u0119 zmieniamy. Nieprawda, zmieniamy si\u0119 du\u017co cz\u0119\u015bciej, ale dopiero z dystansu potrafimy to dostrzec (chcemy to przyzna\u0107). \u015awiadomo\u015b\u0107 zmiany grozi\u0142aby mo\u017ce utrat\u0105 tego cennego wra\u017cenia w\u0142asnej biograficznej ci\u0105g\u0142o\u015bci. Po siedmiu latach bezpieczniej jest przyzna\u0107, \u017ce jedna ksi\u0105\u017cka mo\u017ce odmieni\u0107 twoje \u017cycie.<\/p>\n <\/p>\n <\/p>\n <\/p>\n Micha\u0142 Borun<\/strong> – cz\u0142onek wspieraj\u0105cy ZHP, wspó\u0142pracownik wydzia\u0142ów GK ZHP – Informacji, Wdra\u017cania Strategii oraz Bada\u0144 i Analiz. Kulturoznawca i ekonomista. W\u0142a\u015bciciel kota, kola\u017cówki i firmy doradczej w zakresie transportu i turystyki.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" Ludzie, którymi si\u0119 otaczamy, im d\u0142u\u017cej s\u0105 obok, tym bardziej przedmiotowo ich traktujemy, chocia\u017c zwykli\u015bmy przecie\u017c twierdzi\u0107 odwrotnie. Mówimy o coraz silniejszej wi\u0119zi. A przecie\u017c i oni si\u0119 zmieniaj\u0105, a przemilczaj\u0105c to, brniemy w powszechn\u0105 konformistyczn\u0105 zmow\u0119 milczenia. Wi\u0119\u017a niknie w miar\u0119 post\u0119pu naszej potrzeby jej kurczowego utrzymania. <\/p>\n","protected":false},"author":152,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_acf_changed":false,"_exactmetrics_skip_tracking":false,"_exactmetrics_sitenote_active":false,"_exactmetrics_sitenote_note":"","_exactmetrics_sitenote_category":0,"footnotes":""},"categories":[236],"tags":[],"class_list":["post-18252","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-archiwum-2"],"acf":{"attached_posts":null},"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/natropie.zhp.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/18252","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/natropie.zhp.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/natropie.zhp.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/natropie.zhp.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/users\/152"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/natropie.zhp.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=18252"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/natropie.zhp.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/18252\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/natropie.zhp.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=18252"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/natropie.zhp.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=18252"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/natropie.zhp.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=18252"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}\n\n
\n <\/td>\n<\/tr>\n<\/tbody>\n<\/table>\n