![\"Wybrany](\"images\/stories\/Image\/07_11\/GP_thievery%20corporation.jpg\")
<\/td>\n<\/tr>\n<\/tbody>\n<\/table>\nWyci\u0105gnij s\u0142uchawki. Odgrzeb zagubiony gdzie\u015b odtwarzacz CD. Nie masz? No tak, pokolenie mp3. Wyjmij zaskórniaki i odwied\u017a zapomniany music shop. Czas na muzyczn\u0105 uczt\u0119!<\/p>\n
<\/p>\n
<\/p>\n
Gdy za oknem jesie\u0144 dawno ju\u017c li\u015bcie str\u0105ci\u0142a z drzew, coraz ch\u0119tniej zatapiamy si\u0119 w mi\u0119kkie kocyki, ogrzewaj\u0105c si\u0119 kubkiem ciep\u0142ej herbaty i ws\u0142uchujemy si\u0119 we w\u0142asne my\u015bli. Czasem jednak naszym my\u015blom towarzyszy muzyka – nie tylko ta w g\u0142owie. Ka\u017cdy z nas w\u0142a\u015bnie na jesie\u0144 odkrywa nowe bieguny muzyki lub wraca do sobie znanych melodii. Raz pragniemy, aby subtelne d\u017awi\u0119ki uko\u0142ysa\u0142y nas i wprowadzi\u0142y w melancholijny nastrój (takowy przecie\u017c te\u017c jest czasem potrzebny), który pozwoli nam si\u0119 wyciszy\u0107, zasmuci\u0107 na chwil\u0119 i zaduma\u0107. Innym razem potrzebujemy energetycznego kopa, który nas obudzi i zako\u0142ysze – ale do dzia\u0142ania, zach\u0119ci do ruchu i ka\u017ce wsta\u0107. Naturalna kolej rzeczy, jak pory roku w przyrodzie. Co wi\u0119c mo\u017cna zaserwowa\u0107 sobie na jesienne dni (nie tylko wieczory)? Oto kilka propozycji, wartych uwagi.<\/p>\n
<\/p>\n
<\/p>\n
![\"Wybrany](\"images\/stories\/Image\/07_11\/GP_tracy.jpg\") <\/td>\n<\/tr>\n<\/tbody>\n<\/table>\nZacznijmy od uko\u0142ysania<\/strong><\/p>\n Tracy Chapman – Where You Live 2005<\/span><\/strong><\/p>\n <\/span><\/strong><\/p>\n Czarnoskóra wokalistka, niepozorna z budowy, o czystym g\u0142osie – oto Tracy Chapman. Najbardziej znana dzi\u0119ki hitom: Fast Car czy Give Me One Reason. Absolwentka afrykanistyki i antropologii, która wyst\u0119powa\u0142a m.in. z Peterem Gabrielem, Brucem Springsteenem, Stingiem oraz Youssou N’Dourem. Tracy w swoich utworach porusza problem niesprawiedliwo\u015bci spo\u0142ecznej oraz dyskryminacji rasowej. W przeci\u0105gu 9 lat wyda\u0142a 7 p\u0142yt, ostatni\u0105 w 2005. I na tej w\u0142a\u015bnie p\u0142ycie si\u0119 skupimy. „Where You Live” jest zbiorem 11 piosenek, w których jej ciep\u0142y g\u0142os zderza si\u0119 z metalicznym d\u017awi\u0119kiem gitary akustycznej, subtelnym basem i innymi, epizodycznymi instrumentami, które tworz\u0105 bardzo liryczn\u0105 i melodyjn\u0105 ca\u0142o\u015b\u0107. Nawet je\u015bli znajdziemy dynamiczne fragmenty, spowoduj\u0105 one w nas lawin\u0119 my\u015bli, a nie wytr\u0105cenie z nastroju. Kiedy wrócisz do domu, zzi\u0119bni\u0119ty, zm\u0119czony i b\u0119dziesz szuka\u0142 chwili tylko wy\u0142\u0105cznie dla siebie – p\u0142yta Tracy Chapman jest najlepszym sposobem na stworzenie ku temu w\u0142a\u015bciwej atmosfery.<\/p>\n <\/strong><\/p>\n <\/p>\n Ukrai\u0144ska pobudka<\/strong><\/p>\n 5’nizza – 5’nizza 2003<\/strong><\/p>\n <\/strong><\/p>\n 5’nizza (lub Piatnica) to ukrai\u0144ski duet dwójki m\u0142odych ludzi – Andrieja „San” Zaporo\u017cca (wokalisty, z zawodu lekarza-pediatry) oraz Siergieja „Otec Rodnoj” Babkina (gitara akustyczna). Zespó\u0142 powsta\u0142 w 1998 w Charkowie i od tamtego czasu zrobi\u0142 wiele ha\u0142asu na ukrai\u0144skiej i europejskiej scenie reggae. Ch\u0142opaki graj\u0105 totalny mix muzyczny – reggae, raga, hip-hop, mo\u017cna zauwa\u017cy\u0107 równie\u017c wp\u0142ywy muzyki kabaretowej, rapu a nawet jazzu. Zaczynali bez pieni\u0119dzy, wielkich kontraktów ani innego „zaplecza”. O sukcesie zadecydowa\u0142 niew\u0105tpliwie styl grupy – niepowtarzalny, jedyny w swoim rodzaju. Teraz ich p\u0142yty rozchodz\u0105 si\u0119 w rekordowych nak\u0142adach we wschodniej Europie (równie\u017c Polsce). A jaka jest ich muzyka? \u015apiewaj\u0105 po ukrai\u0144sku (nie rosyjsku!) bardzo energetycznie, a zarazem melodyjnie. Andriej swoim specyficznym g\u0142osem lubi si\u0119 bawi\u0107, co cz\u0119sto powoduje ciekawe efekty. Je\u015bli kto\u015b, kto nie mia\u0142 wcze\u015bniej styczno\u015bci z akustycznym reggae a pos\u0142ucha 5’nizzy, odkryje zupe\u0142nie nowe brzmienie. Ich utwory s\u0105 bardzo \u017cywio\u0142owe, pobudzaj\u0105ce a zarazem proste i przyst\u0119pne. G\u0142os Andrieja i metaliczne brzmienie gitary Siergieja tworz\u0105 wyj\u0105tkow\u0105 ca\u0142o\u015b\u0107. Mo\u017cna nawet zrozumie\u0107, o czym \u015bpiewaj\u0105, nie znaj\u0105c ukrai\u0144skiego – to si\u0119 w\u0142a\u015bnie nazywa „dotarcie do s\u0142uchacza”. Polecam zw\u0142aszcza p\u0142yt\u0119 „5’nizza”, jedn\u0105 z dwóch w dorobku zespo\u0142u, na której znajdziemy np. So\u0142dat – chyba najbardziej znany utwór Piatnicy. Dobra na smutek, energetyczn\u0105 pobudk\u0119, idealny towarzysz codziennych woja\u017cy mi\u0119dzy domem, szko\u0142\u0105 lub prac\u0105.<\/p>\n <\/p>\n <\/p>\n \u0141agodna awangarda<\/strong><\/p>\n Leszek Mo\u017cd\u017cer\/Lars Danielsson\/Zohar Fresco – Between Us And The Light 2006<\/span><\/strong><\/p>\n <\/span><\/strong><\/p>\n Leszka Mo\u017cd\u017cera nie trzeba przedstawia\u0107. Fenomenalny pianista i kompozytor. Jeden z najwybitniejszych muzyków jazzowych i pionier wielu rozwi\u0105za\u0144 wspó\u0142czesnej muzyki ma nam wiele do zaoferowania. Cz\u0119sto \u0142\u0105czy brzmienia pianina z kontrabasem oraz instrumentami perkusyjnymi, doprawiaj\u0105c ca\u0142o\u015b\u0107 oryginalnymi wokalami (jak g\u0142os Zohara Fresco). Ka\u017cda p\u0142yta Mo\u017cd\u017cera odbierana jest z wielkim aplauzem i oczekiwaniem. Warto przypomnie\u0107, \u017ce jego przedostatnia p\u0142yta „Between Us And The Light”, nagrana wspólnie z Larsem Danielssonem oraz Zoharem Fresco, ju\u017c w 2 tygodnie po premierze otrzyma\u0142a status podwójnej platyny. Dla polskiego artysty jest to wynik cz\u0119sto nieosi\u0105galny. Mo\u017cd\u017cer jednak jest ewenementem polskiej sceny muzycznej, czego dowód mo\u017cemy znale\u017a\u0107 m.in. we wspomnianej wy\u017cej p\u0142ycie. W ci\u0105gu nieca\u0142ej godziny Leszek zabierze nas w sentymentaln\u0105 podró\u017c do \u015brodka muzycznych kaskad d\u017awi\u0119ków i koj\u0105cych brzmie\u0144. Muzyka ta pozwoli nam wyciszy\u0107 si\u0119, uspokoi\u0107 my\u015bli i wej\u015b\u0107 w melodi\u0119 pianina, kontrabasu i b\u0119bnów. <\/p>\n <\/p>\n Angielska kraina \u0142agodno\u015bci<\/strong><\/p>\n Katie Melua – Pictures 2007<\/strong><\/p>\n <\/strong><\/p>\n O Katie Melua s\u0142ysza\u0142 zapewne ju\u017c ka\u017cdy. Jej s\u0142ynne „Nine Million Bicycles” nuci\u0142 chyba ca\u0142y \u015bwiat. Angielska piosenkarka, która wcale nie chcia\u0142a ni\u0105 zosta\u0107 – od dzieci\u0144stwa marzy\u0142a, aby by\u0107 historykiem lub politykiem i zmienia\u0107 \u015bwiat na lepsze. Nie do ko\u0144ca te zawody s\u0105 pokrewne, ale z pewno\u015bci\u0105 osi\u0105ga wybrany cel poprzez swoj\u0105 muzyk\u0119. Jej ciep\u0142y g\u0142os przyjemnie ko\u0142ysze nas i wprowadza w przyjemny nastrój. Do tej pory wyda\u0142a 3 p\u0142yty. Ostatnia nazywa si\u0119 Pictures i jest \u015bwie\u017cutka, bo dopiero z pa\u017adziernika tego roku. S\u0142owa i aran\u017cacja wydaj\u0105 si\u0119 by\u0107 bardziej przemy\u015blane i dojrzalsze od poprzednich. Katie, po fenomenalnym sukcesie Piece By Piece, postawi\u0142a sobie wysok\u0105 poprzeczk\u0119. I t\u0105 poprzeczk\u0119 równie\u017c przeskoczy – ju\u017c teraz Pictures zapowiada si\u0119 na p\u0142yt\u0119 roku. Sama piosenkarka mówi, \u017ce jest z tej p\u0142yty bardzo dumna i podkre\u015bla znaczenie, cz\u0119sto osobiste, jej utworów. Rzeczywi\u015bcie, piosenki s\u0105 nacechowane emocjonalnie. Mieszanka folku, jazzu i bluesa z jednej strony subtelnie s\u0105cz\u0105 si\u0119 z g\u0142o\u015bników, a raz potrafi\u0105 poderwa\u0107 z fotela. Dodatkowo cover najpopularniejszej piosenki Leonarda Cohena – In My Secret Life – dodaje smaczku ca\u0142o\u015bci. Niespokojny kawa\u0142ek If I Were A Sailboat albo bluesowy Scary Films to \u015bwietna pozycja na wype\u0142nienie domowej przestrzeni, zw\u0142aszcza o tej porze roku. P\u0142yta niejednolita i dzi\u0119ki temu – monotonia jej nie grozi, jest lekka i przyjemna. Jak ca\u0142a Katie.<\/p>\n <\/p>\n <\/p>\n Wyj\u0105tkowy unikat<\/strong><\/p>\n Renata Przemyk – Unikat 2006<\/strong><\/p>\n <\/strong><\/p>\n Renata Przemyk nale\u017cy do tego gatunku wykonawców, o których jedna cz\u0119\u015b\u0107 s\u0142uchaczy ma jak najlepsze zdanie, a druga cz\u0119\u015b\u0107 – jeszcze jej nie zrozumia\u0142a. Jedna z najbardziej niezale\u017cnych polskich artystek, od ponad 18 lat swoj\u0105 twórczo\u015bci\u0105 porusza tysi\u0105ce (a mo\u017ce i miliony?) par uszu. Przez ten czas nagra\u0142a 9 p\u0142yt, a ostatnia – eksperymentalny elektronicznie Unikat w 2006 roku. Przemyk nie jest medialn\u0105 postaci\u0105, a o jej muzyce z pewno\u015bci\u0105 nie mo\u017cna powiedzie\u0107 „komercyjna”. Przez ca\u0142y czas utrzymuje swój niepowtarzalny styl. Jej charakterystyczny, g\u0142\u0119boki g\u0142os idealnie komponuje si\u0119 z po\u0142amanymi d\u017awi\u0119kami, które nam serwuje na swoich kr\u0105\u017ckach. Rzadko j\u0105 mo\u017cna us\u0142ysze\u0107 w radio, jeszcze rzadziej w telewizji, a na kameralne koncerty przychodz\u0105 t\u0142umy. Muzyk\u0119 Renaty trzeba umie\u0107… s\u0142ucha\u0107. Jej teksty wymagaj\u0105 skupienia i wcale do \u0142atwych nie nale\u017c\u0105. Daje nam „niepokorne my\u015bli i niepokoje” i trzeba przyzna\u0107, \u017ce robi to z wyrafinownym stylem i urokiem. Przy jej muzyce mo\u017cna wpa\u015b\u0107 w pewien trans. Utwory, które znajduj\u0105 si\u0119 na Unikacie tworz\u0105 idealny klimat do roz\u0142adowania napi\u0119\u0107 i negatywnych emocji, które uzbiera\u0142y si\u0119 w ci\u0105gu dnia. S\u0142owa piosenek trafiaj\u0105 w odpowiednie struny naszej duszy – w zale\u017cno\u015bci od tego, co w danej chwili czujemy. Tym samym mamy: mi\u0142o\u015b\u0107, nienawi\u015b\u0107, t\u0119sknot\u0119, \u017cal, pragnienie, zrezygnowanie, nadziej\u0119, blisko\u015b\u0107 i intymno\u015b\u0107. Jednocze\u015bnie czujemy dynamizm tej p\u0142yty i wibracje g\u0142osu Renaty. P\u0142yta po prostu fenomenalna, do zrozumienia po kilku przes\u0142uchaniach. Warto doda\u0107, \u017ce nie da si\u0119 jej s\u0142ucha\u0107 w kó\u0142ko. Najlepiej do niej si\u0119 wraca. Odkrywanie na nowo Renaty jest kwintensencj\u0105 kosztowania jej twórczo\u015bci. Unikat to rzeczywi\u015bcie wyj\u0105tkowe zjawisko na polskim rynku muzyki „ambitnej”. Idealny przyk\u0142ad jesiennej zawieruchy.<\/p>\n <\/p>\n Spokojna burza liryki<\/strong><\/p>\n Damien Rice – 9 2006<\/strong><\/p>\n <\/strong><\/p>\n Damien Rice urodzi\u0142 si\u0119 w 1973 roku w Irlandii, sk\u0105d przeniós\u0142 si\u0119 do Toskanii i podró\u017cowa\u0142 po Europie. Gra bli\u017cej nieokre\u015blony typ muzyki, który mo\u017cemy nazwa\u0107 alternatywn\u0105 poezj\u0105 – i \u015bwietnie mu ta alternatywa wychodzi. Od 2002 nagra\u0142 3 albumy (O, B Sides oraz 9) i 10 singli. Wiele jego utworów zosta\u0142o wykorzystane w filmach lub serialach. Utwór The Blower’s Daughter oraz Cold Water zosta\u0142y wykorzystane w filmie Closer, a 9 Crimes pojawi\u0142 si\u0119 w filmie Shrek 3. Damien operuje naprawd\u0119 szerok\u0105 skal\u0105 swojego g\u0142osu. Ostatnia p\u0142yta, opatrzona tytu\u0142em (cyfr\u0105) 9, symbolizuje 9 pozycji \u0142\u0105cz\u0105cych w sobie wyspiarsk\u0105 poezj\u0105 i jesienn\u0105 aur\u0119. Kr\u0105\u017cek jest ci\u0105giem dalszym klimatu, który Damien wytworzy\u0142 w O (B Sides to p\u0142yta z remiksami i stronami B singli), czyli melancholii i kruchej liryki. Mamy tym samym zestaw d\u017awi\u0119ków do za\u0142\u0105czenia w deszczowe i sm\u0119tne wieczory, w sam raz na przykrycie si\u0119 ciep\u0142ym kocykiem i utulenie puszystej poduchy. Zdenerwowanym i w\u015bciek\u0142ym na \u015bwiat polecam zw\u0142aszcza utwór Rotless Tree z bardzo wymownym refrenem – nie da si\u0119 tej piosenki s\u0142ucha\u0107, nie wstaj\u0105c i nie krzycz\u0105c razem z Damienem bardzo „wyrafinowanego” epitetu ca\u0142emu \u015bwiatu. Rotless Tree jest jednak gwa\u0142townym wyj\u0105tkiem na ca\u0142ej, bardzo u\u0142o\u017conej i przemy\u015blanej, p\u0142ycie irlandzkiego artysty. Ten facet po prostu wie, jak sprawi\u0107, by na plecach s\u0142uchaczy przebieg\u0142o stado mrówek albo jak swoim rozedrganym g\u0142osem wedrze\u0107 si\u0119 do naszych my\u015bli. Swoimi piosenkami trafnie oddaje ludzkie uczucia, wzmaga je lub pomaga wygasi\u0107. <\/p>\n <\/p>\n Anielskie uniesienia<\/strong><\/p>\n City Of Angels OST<\/strong><\/p>\n <\/p>\n Wyj\u0105tkowo w ca\u0142ym zestawieniu pojawi\u0142 si\u0119 soundtrack. \u015acie\u017cka d\u017awi\u0119kowa do filmu City Of Angels (Miasto Anio\u0142ów) z 1998, który to zosta\u0142 okre\u015blony mianem „psychologiczno – ba\u015bniowy”. Opowiada o mi\u0142o\u015bci anio\u0142a do kobiety i pokazuje, jak bardzo mi\u0142o\u015b\u0107 mo\u017ce zmieni\u0107 losy ludzi (anio\u0142ów). Sam soundtrack ma w sobie co\u015b z tej „anielsko\u015bci”. Na samym pocz\u0105tku mo\u017cemy us\u0142ysze\u0107 kapitaln\u0105 Alanis Morissette w utworze Uninvited, która pora\u017ca nas swoj\u0105 dynamik\u0105 i mocnymi d\u017awi\u0119kami gitary, po\u0142\u0105czonej z orkiestr\u0105. Brzmienie utworu od samego pocz\u0105tku wdziera si\u0119 do wewn\u0105trz i wraz ze wzrostem tempa, zaczyna wype\u0142nia\u0107 nas coraz bardziej. Dalej Gabriel Yared serwuje nam porcj\u0119 \u0142agodnych smyczków i liry, niemal\u017ce wywo\u0142uj\u0105cej \u0142zy wzruszenia. G\u0142\u0119boki bas oraz wysokie tony skrzypiec i chóru wibruj\u0105 w naszych uszach, pozwalaj\u0105c przenikn\u0105\u0107 do samego \u015brodka. Nie mo\u017cna powstrzyma\u0107 si\u0119 od zamkni\u0119cia oczu, rozlu\u017anieniu mi\u0119\u015bni i trwaniu w b\u0142ogim stanie pustki my\u015blowej. Ta p\u0142yta w\u0142a\u015bnie jest od tego – od oczyszczenia naszych my\u015bli, starcia z pami\u0119ci wszystkich przykro\u015bci i napi\u0119\u0107, od roz\u0142adowania stresu i wytworzenia poczucia lekko\u015bci i wolno\u015bci. Niezwykle relaksuje a jednocze\u015bnie \u0142aduje. Warty uwagi jest tak\u017ce kawa\u0142ek Goo Goo Dolls, pod tytu\u0142em Iris, a utwór Angel autorstwa Sarah McLahlan jest dope\u0142nieniem ca\u0142o\u015bci, wisienk\u0105 na torcie tej niebia\u0144skiej podró\u017cy. Subtelny g\u0142os Sarah w po\u0142\u0105czeniu z przyjemnym brzmieniem basu i wyra\u017anym fortepianem sprawia, \u017ce po prostu odp\u0142ywamy. P\u0142yt\u0119 gor\u0105co polecam na sen – takie odpr\u0119\u017cenie \u015bwietnie dzia\u0142a nasennie i sprawia, \u017ce oczyszczeni z emocji pragniemy pozosta\u0107 w tym stanie jak najd\u0142u\u017cej.<\/p>\n <\/p>\n <\/span><\/p>\n Energetyczne electro<\/span><\/strong><\/p>\n Thievery Corporation – The Cosmic Game 2005<\/span><\/strong><\/p>\n <\/span><\/p>\n Waszyngto\u0144ski duet, tworzony przez dj Roba Garzy oraz Erica Hiltona, serwuje nam muzyk\u0119 elektroniczn\u0105, mieszank\u0119 stylów downbeat, chill out, bossa nova i acid-jazzu. Przez to trudno sklasyfikowa\u0107 ich muzyk\u0119. Graj\u0105 jednak bardzo elektronicznie, a jednocze\u015bnie bardzo energetycznie. Nie jest to „zimna” elektronika. Mamy do czynienia z ludzkim g\u0142osem, z brzmieniami wyra\u017anej perkusji czy gitarowymi samplami. W utworze Revolution Solution mo\u017cna us\u0142ysze\u0107 brazylijskie d\u017awi\u0119ki, a Satyam Shivam Sundaram przenosi nas gdzie\u015b w tunezyjskie lub maroka\u0144skie klimaty i od razu robi nam si\u0119 cieplej. Generalnie taki typ muzyki kojarzy si\u0119 z \u0142agodnym ko\u0142ysaniem gdzie\u015b na wakacyjnym parkiecie, wieczornym spacerem po rozgrzanej pla\u017cy lub s\u0105czeniem soczku z parasolk\u0105 w knajpce nad jeziorem. Gdy za oknem plucha, wiatrzysko albo szaro\u015bci, Thievery Corporation zaserwuje nam odrobin\u0119 letniej beztroski, ciep\u0142a wakacyjnego s\u0142o\u0144ca i przyjemnych wspomnie\u0144. Idealna kompilacja na „domówki”, spotkanie ze znajomymi lub naenergetyzowanie po ca\u0142ym, m\u0119cz\u0105cym dniu w pracy lub szkole. \u0141agodne wibracje, na przemian z gor\u0105cymi rytmami od razu stawiaj\u0105 na nogi, zach\u0119caj\u0105 do dzia\u0142ania i lekko wpadaj\u0105 w ucho. Pasuje jako muzyczne t\u0142o naszej codziennej aktywno\u015bci, niezauwa\u017calnie zwi\u0119kszaj\u0105c poziom pozytywnych fluidów w otoczeniu. Gdy tylko zamarzycie za latem i ciep\u0142em, The Cosmic Game spe\u0142ni Wasze pragnienia.<\/p>\n <\/p>\n <\/p>\n Zapewne ka\u017cdy z czytelników móg\u0142by do tej listy dopisa\u0107 swoje p\u0142yty, które towarzysz\u0105 mu w odtwarzaczach w jesiennej aurze. Zach\u0119cam do dzielenia si\u0119 swoimi opiniami i ulubionymi twórcami z innymi, spragnionymi dobrych d\u017awi\u0119ków, s\u0142uchaczami. Dzi\u0119ki temu mo\u017ce b\u0119dzie \u0142atwiej prze\u017cy\u0107 zimn\u0105 i deszczow\u0105 por\u0119 przej\u015bciow\u0105, nim przyjdzie czas na kol\u0119dy i sylwestrowe kawa\u0142ki.<\/p>\n <\/strong><\/p>\n <\/p>\n <\/p>\n Olga Gumieniak<\/strong> HO – dru\u017cynowa 124 LDSh Feniks z Hufca Lublin, studentka pedagogiki animacyjnej Uniwersytetu Marii-Curie Sk\u0142odowskiej w Lublinie.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" Wyci\u0105gnij s\u0142uchawki. Odgrzeb zagubiony gdzie\u015b odtwarzacz CD. Nie masz? No tak, pokolenie mp3. Wyjmij zaskórniaki i odwied\u017a zapomniany music shop. Czas na muzyczn\u0105 uczt\u0119! <\/p>\n","protected":false},"author":152,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_acf_changed":false,"_exactmetrics_skip_tracking":false,"_exactmetrics_sitenote_active":false,"_exactmetrics_sitenote_note":"","_exactmetrics_sitenote_category":0,"footnotes":""},"categories":[236],"tags":[],"class_list":["post-18358","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-archiwum-2"],"acf":{"attached_posts":null},"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/natropie.zhp.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/18358","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/natropie.zhp.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/natropie.zhp.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/natropie.zhp.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/users\/152"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/natropie.zhp.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=18358"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/natropie.zhp.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/18358\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/natropie.zhp.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=18358"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/natropie.zhp.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=18358"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/natropie.zhp.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=18358"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}} |
![\"Wybrany](\"images\/stories\/Image\/07_11\/GP_PIATNIZZA.jpg\")
<\/td>\n<\/tr>\n<\/tbody>\n<\/table>\n![\"Wybrany](\"images\/stories\/Image\/07_11\/GP_MOZDZER.jpg\")
<\/td>\n<\/tr>\n<\/tbody>\n<\/table>\n![\"Wybrany](\"images\/stories\/Image\/07_11\/GP_katie.jpg\")
<\/td>\n<\/tr>\n<\/tbody>\n<\/table>\n![\"Wybrany](\"images\/stories\/Image\/07_11\/GP_PRZEMYK.jpg\")
<\/td>\n<\/tr>\n<\/tbody>\n<\/table>\n![\"Wybrany](\"images\/stories\/Image\/07_11\/GP_DAMIEN.jpg\")
<\/td>\n<\/tr>\n<\/tbody>\n<\/table>\n![\"Wybrany](\"images\/stories\/Image\/07_11\/GP_CITY.jpg\")
<\/td>\n<\/tr>\n<\/tbody>\n<\/table>\n![\"Przykładowy](\"images\/stories\/Image\/autorzy\/olga.jpg\")
<\/td>\n<\/tr>\n<\/tbody>\n<\/table>\n