![\"Wybrany](\"images\/stories\/Image\/07_11\/gp_por2.jpg\")
<\/td>\n<\/tr>\n<\/tbody>\n<\/table>\nPostanawia umrze\u0107. Zapala gromnic\u0119, zak\u0142ada czarn\u0105 sukni\u0119, przek\u0142ada ró\u017caniec mi\u0119dzy palce i k\u0142adzie si\u0119 na \u0142ó\u017cko. Zamyka oczy. Po chwili zrywa si\u0119 i stwierdza, \u017ce to g\u0142upota, z tym umieraniem oczywi\u015bcie.<\/p>\n
<\/p>\n
<\/p>\n
<\/p>\n
<\/p>\n
Film „Pora umiera\u0107” w re\u017cyserii Doroty K\u0119dzierzawskiej (zarazem autorki scenariusza) wcale nie porusza smutnego tematu \u015bmierci. Nie jest tragedi\u0105 w czterech aktach, opowiadaj\u0105c\u0105 o pora\u017cce i samotno\u015bci starszego cz\u0142owieka. Czym w takim razie jest?<\/p>\n
<\/p>\n
Danuta Szaflarska (tytu\u0142owa Aniela) gra starsz\u0105 pani\u0105, w\u0142a\u015bcicielk\u0119 przedwojennego domu („\u015bwidermajera”). Jej marzeniem jest zamieszkanie razem z synem i jego rodzin\u0105 oraz przywrócenie zabytkowemu domowi jego przedwojennej \u015bwietno\u015bci. Gdy ostatni obcy lokator opuszcza budynek, starsza pani nie widzi ju\u017c \u017cadnych problemów, aby jej marzenie \u017cycia si\u0119 urzeczywistni\u0142o. Syn jednak nie jest tej samej my\u015bli i wcale nie zamierza si\u0119 wprowadzi\u0107, win\u0119 za odmow\u0119 przerzucaj\u0105c na swoj\u0105 „zarozumia\u0142\u0105” \u017con\u0119. Dodatkowo nowobogacki s\u0105siad Anieli postanawia wykupi\u0107 dom i zburzy\u0107 go, by móc rozkoszowa\u0107 si\u0119 pi\u0119knem natury, a nie ruin\u0105. Okazuje si\u0119 wi\u0119c, \u017ce przed g\u0142ówn\u0105 bohaterk\u0105 pi\u0119trz\u0105 si\u0119 coraz to nowe problemy, a czasu na spe\u0142nienie marzenia jest coraz mniej.<\/p>\n
<\/p>\n
Historia, opowiedziana przez K\u0119dzierzawsk\u0105, oparta jest na prawdziwych wydarzeniach. Dodatkowo scenariusz zosta\u0142 przekszta\u0142cony specjalnie dla <\/span>fenomenalnej Danuty Szaflarskiej (aktorki, która gra\u0142a m.in. w kultowych „Zakazanych piosenkach”). Nie mo\u017cna si\u0119 nie zgodzi\u0107 – pani Danuta gra po prostu czaruj\u0105co i mistrzowsko. Jej partnerem jest sunia Fila, która dope\u0142nia ca\u0142ego obrazu aktorstwa (równie\u017c zwierz\u0119cego) najwy\u017cszych lotów. Aniela jest 92 letni\u0105 kobiet\u0105, zupe\u0142nie samodzieln\u0105, wci\u0105\u017c lekko zarozumia\u0142\u0105 i zdecydowan\u0105. Ju\u017c pierwsze sceny filmu pokazuj\u0105 nam, z jak\u0105 osobowo\u015bci\u0105 b\u0119dziemy mieli do czynienia – scena u lekarza jednocze\u015bnie ods\u0142ania klimat, w jakim zosta\u0142 ten film nakr\u0119cony. Przede wszystkim – jest to ciep\u0142a i wzruszaj\u0105ca opowie\u015b\u0107 o nadziei, d\u0105\u017ceniu do spe\u0142nienia, marzeniach i wspomnieniach. Brak jednak epatowania niepotrzebnym patosem i dramaturgi\u0105. Dialogi (monologi?) Anieli i Fily pe\u0142ne s\u0105 swoistego dowcipu i humoru, cho\u0107 mówi\u0105 cz\u0119sto o rzeczach powa\u017cnych. Ca\u0142y film jest czarno-bia\u0142y i momentami pozbawiony dynamiki. Najwi\u0119ksza cz\u0119\u015b\u0107 akcji dzieje si\u0119 w domu i dotyczy wspomnianych ju\u017c dialogów i wspomnie\u0144. Aby jednak zachowa\u0107 pewien poziom tej dynamiki, wiele dzieje si\u0119 poza domem. Aniela obserwuje przez lornetk\u0119 ze swojej „ambony” nielubianego s\u0105siada i dzieci\u0119ce ognisko muzyczne, do ogródka wbiegaj\u0105 dzieci i ko\u0142ysz\u0105 si\u0119 na hu\u015btawce lub widzimy wspomnienia starszej pani, dotycz\u0105ce ta\u0144czenia walca. Najwi\u0119ksze wra\u017cenie wywo\u0142uje chyba scena nocnego deszczu i porwanie si\u0119 w wir wspomnie\u0144, kiedy Aniela wychodzi w koszuli nocnej i ta\u0144czy w deszczu w rytm muzyki. Bior\u0105c pod uwag\u0119 wiek kobiety, ca\u0142o\u015b\u0107 naprawd\u0119 robi wra\u017cenie.<\/p>\n <\/p>\n Staro\u015b\u0107 zaprezentowana w filmie nie jest gorzka, \u017ca\u0142osna, pozbawiona energii i zrezygnowana. Staro\u015b\u0107 to ten czas, którego ka\u017cdy z nas si\u0119 boi. Boi si\u0119 uzale\u017cnienia od drugiego cz\u0142owieka, rachunku w\u0142asnego \u017cycia i u\u015bwiadomienia sobie swoich b\u0142\u0119dów, a co gorsza, odkrycia braku czasu na poprawki. Dodatkowo do tego dochodzi problem zrozumienia tera\u017aniejszo\u015bci i konflikt to\u017csamo\u015bci, zderzenia w\u0142asnych wspomnie\u0144 i przesz\u0142o\u015bci z sytuacjami zastanymi. Starszy cz\u0142owiek w filmie K\u0119dzierzawskiej to cz\u0142owiek dumny, silnie samostanowi\u0105cy, pewny swoich racji i zdecydowany w swoich wyborach. Co prawda Aniela wydaje si\u0119 czasem \u017cy\u0107 we wspomnieniach, ale to one nap\u0119dzaj\u0105 j\u0105 do dalszego dzia\u0142ania i funkcjonowania. Z trudem natomiast przychodzi jej u\u015bwiadomienie sobie niezale\u017cno\u015bci syna i faktu, \u017ce przesz\u0142o\u015b\u0107 ju\u017c si\u0119 wydarzy\u0142a i nie powróci. Aniela jest \u015bwiadoma swojego \u017cycia i wyborów, wie do czego chce d\u0105\u017cy\u0107 i zdaje sobie spraw\u0119, \u017ce gdy osi\u0105gnie swoje cele, b\u0119dzie najlepsza pora, by umrze\u0107 – w spe\u0142nieniu.<\/p>\n <\/p>\n <\/p>\n <\/p>\n Co jest zdecydowanie mocn\u0105 stron\u0105 filmu? Danuta Szaflarska. Gra po prostu perfekcyjnie i powalaj\u0105co. Jej posta\u0107 jej zaprzeczeniem stereotypów starszego cz\u0142owieka, jako niesamodzielnego i pozbawionego godno\u015bci. Drugim plusem jest Fila – pies, który wydaje si\u0119 rozumie\u0107 ka\u017cde s\u0142owo swojej pani i odpowiada\u0107 na nie ca\u0142ym swoim cia\u0142em, wzrokiem, poszczekiwaniem i merdaniem ogona. To ona wytr\u0105ca w\u0142a\u015bcicielk\u0119, gdy ta zbyt mocno odda si\u0119 wspomnieniom. Trzeci to dope\u0142niaj\u0105ca ca\u0142o\u015b\u0107 muzyka Marcina Kasi\u0144skiego i zdj\u0119cia Artura Reinharta.<\/p>\n <\/p>\n Nie dziwi fakt a\u017c 5 nagród dla tego filmu, w tym „Z\u0142oty Klakier” dla najd\u0142u\u017cej oklaskiwanego filmu Festiwalu Polskich Filmów Fabularnych w Gdyni. Wywo\u0142uje ciep\u0142e \u0142zy wzruszenia, ale i nadziei. Wra\u017cliwy. Subtelny. Idealna pozycja na jesienne sk\u0142onno\u015bci „ni\u017ców” psychicznych. Pi\u0119kny w swej prostocie. Gor\u0105co polecam.<\/p>\n <\/p>\n <\/p>\n <\/strong><\/p>\n HO Olga Gumieniak<\/strong> – dru\u017cynowa 124 LDSh Feniks z Hufca Lublin, studentka pedagogiki animacyjnej Uniwersytetu Marii-Curie Sk\u0142odowskiej w Lublinie.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" Postanawia umrze\u0107. Zapala gromnic\u0119, zak\u0142ada czarn\u0105 sukni\u0119, przek\u0142ada ró\u017caniec mi\u0119dzy palce i k\u0142adzie si\u0119 na \u0142ó\u017cko. Zamyka oczy. Po chwili zrywa si\u0119 i stwierdza, \u017ce to g\u0142upota, z tym umieraniem oczywi\u015bcie.<\/p>\n","protected":false},"author":152,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_acf_changed":false,"_exactmetrics_skip_tracking":false,"_exactmetrics_sitenote_active":false,"_exactmetrics_sitenote_note":"","_exactmetrics_sitenote_category":0,"footnotes":""},"categories":[236],"tags":[],"class_list":["post-18372","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-archiwum-2"],"acf":{"attached_posts":null},"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/natropie.zhp.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/18372","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/natropie.zhp.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/natropie.zhp.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/natropie.zhp.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/users\/152"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/natropie.zhp.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=18372"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/natropie.zhp.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/18372\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/natropie.zhp.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=18372"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/natropie.zhp.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=18372"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/natropie.zhp.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=18372"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}\n\n
\n ![\"Przykładowy](\"images\/stories\/Image\/07_11\/gp_por1.jpg\")
<\/td>\n<\/tr>\n<\/tbody>\n<\/table>\n\n\n
\n ![\"Przykładowy](\"images\/stories\/Image\/autorzy\/olga.jpg\")
<\/td>\n<\/tr>\n<\/tbody>\n<\/table>\n