Spogl\u0105damy na nie cz\u0119sto, chocia\u017c nie zawsze z namys\u0142em. Od zarania dziejów wywo\u0142uj\u0105 w nas ruch my\u015bli i swoistej medytacji. Jedni usilnie próbuj\u0105 z nich wyczyta\u0107 przysz\u0142o\u015b\u0107, inni wypatruj\u0105 w nich przesz\u0142o\u015b\u0107 swych przodków i bohaterów. Jeszcze inni twierdz\u0105, \u017ce nie widz\u0105 w nich nic prócz matematyki, fizyki lub astronomii. Od najdawniejszych wieków staramy si\u0119 je zrozumie\u0107, policzy\u0107, opisa\u0107, wyznaczy\u0107 ich drogi, zbiory, i uk\u0142ady. Zdarza si\u0119, \u017ce filozofowie potrafi\u0105 wyczyta\u0107 z nich prawa moralne. Pono\u0107 nawet jeden z dawnych mieszka\u0144ców mojego miasta, mieszkaj\u0105c na najbardziej malowniczej jego ulicy, mia\u0142 osobi\u015bcie odkry\u0107 jedn\u0105 z nich.
<\/p>\n
Gwiazdy… Gwiazdy potrafi\u0105 wydoby\u0107 z nas to, co siedzi w naszej g\u0142\u0119bi: ukryte marzenia, wspomnienia, \u017cyczenia i plany na przysz\u0142o\u015b\u0107. One te\u017c wielu w\u0119drowcom wyznacza\u0142y niejednokrotnie w\u0142a\u015bciw\u0105 drog\u0119. Dzi\u015b nawet zuchy z mojego szczepu dzi\u0119ki nim potrafi\u0105 wyznaczy\u0107 kierunki \u015bwiata. Co za\u015b si\u0119 tyczy harcerstwa to to, \u017ce dawniej w \u015brodku naszej oznaki organizacyjnej, zamiast lilijki wpisanej w okr\u0105g scalaj\u0105cy ramiona harcerskiego krzy\u017ca, druh Szary umie\u015bci\u0142 w\u0142a\u015bnie jedn\u0105 z nich. Ksi\u0105dz Kazimierz Lutos\u0142awski chcia\u0142, by przypomina\u0142a ona kierunek harcerskiej w\u0119drówki „per aspera ad astra”, co znaczy: „przez trudno\u015bci do gwiazd”. <\/p>\n
Jednak czy nie jest tak, \u017ce w\u0119drówk\u0119 do gwiazd my, w\u0119drownicy, zostawiamy tylko w sferze hase\u0142, metafor i nic nieznacz\u0105cych sloganów z piosenek? Bo czy która\u015b b\u0105d\u017a który\u015b z nas odwa\u017cy\u0142aby lub odwa\u017cy\u0142 si\u0119 wyj\u015b\u0107 z domu i pod\u0105\u017cy\u0107 za jedn\u0105 z nich? Wyruszy\u0107 w podró\u017c w nieznane, gdzie nogi ponios\u0105? Raczej ju\u017c na starcie popukaliby\u015bmy si\u0119 po g\u0142owie, stwierdzili bezsensowno\u015b\u0107 takiego pomys\u0142u i zabrali si\u0119 do w\u0142asnych obowi\u0105zków. Chyba, \u017ce nale\u017cymy do specjalnej w\u0119drowniczej elity, otwartej na ka\u017cd\u0105, nawet najbardziej z pobie\u017cnego ogl\u0105du nieracjonaln\u0105 propozycj\u0119, która tak naprawd\u0119 mo\u017ce sta\u0107 si\u0119 przygod\u0105 \u017cycia. <\/p>\n
\u015awiat w swej historii zapami\u0119ta\u0142 w\u0142a\u015bnie takich trzech elitarnych w\u0119drowców, którzy odwa\u017cnie podeszli do swoich marze\u0144 i nie bali si\u0119 rzuci\u0107 im wyzwania. Wyruszyli oni w kierunku wyznaczonym przez gwiazdy. Jednak, jak to bywa z lud\u017ami, mglista, ale konkretna w swym sensie pami\u0119\u0107 o nich szybko ubrana zosta\u0142a w szczegó\u0142y i szczególiki okradaj\u0105c odwa\u017cnych w\u0119drowników z ich realizmu. Tak wi\u0119c zamiast magami stali si\u0119 królami w koronach i p\u0142aszczach, a ich nie do ko\u0144ca okre\u015blone wschodnie pochodzenie sprecyzowane zosta\u0142o do konkretnej przynale\u017cno\u015bci rasowej. Trzem bezimiennym w\u0119drowcom z biegiem czasu zosta\u0142y nadane nawet imiona: Kacpra, Melchiora i Baltazara. Lecz oni jednak byli ca\u0142kiem inni ni\u017c ich przes\u0142odzone i przelukrowane figury z bo\u017conarodzeniowych szopek. <\/p>\n
Mieszkali gdzie\u015b na Wschodzie i z du\u017cym prawdopodobie\u0144stwem mo\u017cemy twierdzi\u0107, \u017ce by\u0142a to Persja. Byli magami (tak za pomoc\u0105 greckiego s\u0142owa „magoi” opisa\u0142 ich ewangelista Mateusz), czyli lud\u017ami, którzy w swoich terenach i spo\u0142ecze\u0144stwie byli „stra\u017cnikami daru” (takie znaczenie ma w\u0142a\u015bnie ira\u0144skie s\u0142owo magavan, mogu, magu), stra\u017cnikami m\u0105dro\u015bci g\u0142\u0119boko zakorzenionej w wierzeniach i systemach filozoficzno-teologicznych tamtejszych ludów. Byli wi\u0119c prawdopodobnie perskimi kap\u0142anami, astrologami z Mezopotanii. Z tych powodów z \u0142atwo\u015bci\u0105 potrafili odkry\u0107 to, czego inni w pozornej monotonni codziennych dni dopatrzy\u0107 si\u0119 nie potrafili. Prawdopodobnie wpatrywali si\u0119 d\u0142ugimi godzinami w gwiazdy, a wiedz\u0119 o nich czerpali od swoich staro\u017cytnych przodków. Mo\u017cliwe, \u017ce czekali na wype\u0142nienie si\u0119 przepowiedni o wybawcy z legend i wierze\u0144 swojego ludu: „Saszjata” z ira\u0144skiej ksi\u0119gi Awesta. Gdy jednak nic z tego, co mia\u0142o si\u0119 wydarzy\u0107, si\u0119 nie wydarzy\u0142o, ws\u0142uchali si\u0119 w przepowiednie, które pobo\u017cni \u017bydzi odczytywali co tydzie\u0144 w swych synagogach. Te sta\u0142y w Persji nie od wczoraj. Izraelici mieszkali bowiem tam od czasów dawnych babilo\u0144skich niewoli. Co prawda niewola si\u0119 sko\u0144czy\u0142a, lecz jak to w \u015bwiecie bywa, nie wszyscy wrócili do siebie. <\/p>\n
Nasi bohaterowie postanowili wi\u0119c wyj\u015b\u0107 za gwiazd\u0105, która w ich wyliczeniach i wymys\u0142ach mia\u0142a poprowadzi\u0107 w nieznane, do nieznanego im, tajemniczego, a zarazem tak bliskiego sercom Mesjasza – Wybranego M\u0119\u017ca Opatrzno\u015bci, Wybawcy. Przygl\u0105daj\u0105c si\u0119 tej motywacji, nale\u017cy nam stwierdzi\u0107, i\u017c trzej w\u0119drowcy, magowie, zapewne byli z tej cz\u0119\u015bci ludzi, którym nie wystarcza\u0142a znajomo\u015b\u0107 miejsca zamieszkania, bo gdyby byli fanami codzienno\u015bci, silnie zwi\u0105zanymi jej k\u0142opotami, nie zaprz\u0105taliby sobie tym wszystkim g\u0142owy. Byli wi\u0119c ciekawi \u015bwiata, jego sensu, a ten Sens mia\u0142 si\u0119 im ukaza\u0107. Zapatrzeni w sw\u0105 przysz\u0142o\u015b\u0107, pragn\u0119li odnale\u017a\u0107 w\u0142asn\u0105 \u015bcie\u017ck\u0119, któr\u0105 teraz wyznacza\u0142a im gwiazda. Ich w\u0119drówka na pewno znaczy\u0142a wi\u0119cej ni\u017c przemierzone kilometry, dziel\u0105ce ich „Wschód” od Jerozolimy i Betlejem. By\u0142a prawdziw\u0105 sztuk\u0105 wch\u0142aniania \u017bycia, Boga, który ich otacza\u0142 i wyznacza\u0142 im szlak. On by\u0142 dla nich nieznan\u0105, nieprzetart\u0105 si\u0142\u0105, jaka ci\u0105gn\u0119\u0142a ich w dal, na nowe i nieznane szlaki. Si\u0142\u0105, która nie pozwala\u0142a im zastygn\u0105\u0107 w miejscu. Ona, owa Si\u0142a, Bóg z izraelskich przepowiedni, prowadzi\u0142 ich w znaku swej gwiazdy, bowiem wszystkie gwiazdy nale\u017c\u0105 do Niego. <\/p>\n
Co za\u015b si\u0119 tyczy tej konkretnej gwiazdy, to byli i tacy, którzy próbowali znale\u017a\u0107 w przyrodzie potwierdzenie na jej autentyczno\u015b\u0107. Kepler nawet doszed\u0142 do tego, \u017ce w tamtym czasie mia\u0142a nast\u0105pi\u0107 koniunkcja planet: Jowisza, Saturna i Marsa, daj\u0105ca bardzo rzadki widok. Jednak nie to, nie gwiazda i nie planety by\u0142y sednem ich wyprawy. To, co nadawa\u0142o warto\u015b\u0107 ich niezwyk\u0142ej ekspedycji, to To, co mia\u0142o ich odmieni\u0107. Poznanie owego „Tego” mia\u0142o za\u015b by\u0107 jednym z najtrudniejszych zwyci\u0119stw w ich \u017cyciu, ale w zamian najcenniejszym. <\/p>\n
Po nie\u0142atwej podró\u017cy przybyli wi\u0119c do miasta z przepowiedni proroka Micheasza, do Betlejem. To, czego wcze\u015bniej nie uda\u0142o im si\u0119 znale\u017a\u0107 w królewskiej Jerozolimie, ani w pa\u0142acach króla Heroda, znale\u017ali w na wpó\u0142 zapomnianym, prowincjonalnym mie\u015bcie. Zamiast chwa\u0142y, mocy, glorii i cudów, zobaczyli bied\u0119 przesi\u0105kni\u0119t\u0105 zwyczajno\u015bci\u0105. Lecz oni byli m\u0119drcami, dlatego zrozumieli ten absurd. Dlatego te\u017c pok\u0142onili si\u0119 Nowonarodzonemu, który istnia\u0142 ju\u017c przed wiekami, i z\u0142o\u017cyli Mu dary. W tamtej chwili, chwili niecodziennych odwiedzin, wszystko by\u0142o stref\u0105 i gr\u0105 symboli: oni – wielcy, korz\u0105cy si\u0119 przed Nim – ma\u0142ym; oni – nieznani i tajemniczy przybysze reprezentuj\u0105cy ca\u0142y \u015bwiat, On – t\u0142umacz\u0105cy i objawiaj\u0105cy to, co dot\u0105d zakryte: by\u0142 i jest Panem tego \u015bwiata. To, co mu ofiarowali, czyli z\u0142oto, kadzid\u0142o oraz mirr\u0119, tak samo by\u0142o pe\u0142ne znacze\u0144. Z\u0142oto – dar i\u015bcie królewski, dla jedynego Króla. Kadzid\u0142o – sk\u0142adane bogom, tu sta\u0142o si\u0119 ofiar\u0105 dla jedynego Boga. Mirra – wonno\u015b\u0107, któr\u0105 wykorzystywali Izraelici przy pochówku zmar\u0142ych, zapowiada\u0142a to, co by\u0142o ju\u017c dawno zapowiedziane: Jego m\u0119k\u0119, jaka uwalnia i ratuje. W zasadzie wszystko, co wtedy uczynili, by\u0142o symbolem i mia\u0142o swoje znaczenie. <\/p>\n
Jak d\u0142ugo mogli tam by\u0107? Dzie\u0144, dwa, godzin\u0119, czy tylko pó\u0142? Niewa\u017cne. Poznawszy ju\u017c smak w\u0119drówki, poznali Tego, który w pó\u017aniejszym czasie przedstawi\u0142 si\u0119 \u015bwiatu jako Droga. Wszystko nabra\u0142o dla nich nowego sensu. Gdy za\u015b mieli si\u0119 zabra\u0107 z powrotem, a byli ju\u017c wprawionymi pielgrzymami, co\u015b w nich tchn\u0119\u0142o, tak, i\u017c nie wrócili t\u0105 sam\u0105 drog\u0105, któr\u0105 przyszli. To te\u017c mia\u0142o by\u0107 symbolem: od
\nmiany, przewarto\u015bciowania i nawrócenia. Bowiem po spotkaniu z Nim, nic, co by\u0142o stare, nie mog\u0142o takie zosta\u0107, lecz wszystko stawa\u0142o si\u0119 nowe. W tych w\u0142a\u015bnie strefach sensu, historia w\u0119drówki i pok\u0142onu Magów ze Wschodu, przechowa\u0142a si\u0119 na biblijnych kartach, a ich w\u0119drówka i przygoda sta\u0142a si\u0119 \u017cyw\u0105 hagaw\u0105, opowie\u015bci\u0105 z g\u0142\u0119bokim mora\u0142em, wpisan\u0105 w pomi\u0119dzy „krwawe dzieje Heroda i b\u0142ogos\u0142awione dzieje Dziecka.”( R.Brandstetter „Jezus z Nazaretu”) <\/p>\n
Je\u015bli wi\u0119c dalej my\u015blisz, drogi czytelniku, \u017ce Bo\u017ce Narodzenie to monotonia, przesiadywanie i folklor, czy te\u017c cukierkowa fabu\u0142a dla choinki, prezentów i karpia lub jedna z pobo\u017cnych orientalnych ba\u015bni, pozbawiona przygody oraz wyzwania, to na pewno nie nadawa\u0142by\u015b si\u0119 na towarzysza dla Magów ze Wschodu. Oni bowiem potrafili ws\u0142ucha\u0107 si\u0119 w \u015bwiat, w milcz\u0105cy dialog Boga z cz\u0142owiekiem. Posiedli t\u0119 niema\u0142\u0105 sztuk\u0119 w\u0119drowania po przenikaj\u0105cych si\u0119 strefach sensu, sacrum i szarej codzienno\u015bci. Zrozumieli i poznali Boga, który umi\u0142owa\u0142 drog\u0119 i przygod\u0119, stawiaj\u0105cego wyzwania kszta\u0142tuj\u0105ce ludzkie charaktery. Boga chc\u0105cego by\u0107 tak blisko tych, którym towarzyszy\u0142, kocha\u0142 oraz uczy\u0142, \u017ce zrezygnowa\u0142 ze swojej bosko\u015bci i uni\u017cywszy si\u0119 sta\u0142 si\u0119 cz\u0142owiekiem: Bogiem-Cz\u0142owiekiem, który sam przemierza\u0142 palesty\u0144skie szlaki. On te\u017c od pocz\u0105tku porywa\u0142 ludzi w wir w\u0119drowania. Tak by\u0142o z Abrahamem, Moj\u017ceszem, czy te\u017c w\u0142a\u015bnie z nimi, Magami znad ziem Tygrysu i Eufratu. Ka\u017cda Jego w\u0119drówka, któr\u0105 proponowa\u0142, mia\u0142a i ma g\u0142\u0119boki sens. Nie by\u0142a i nie jest przyspieszonym tupotem nóg ani nadmiarem krzykliwego ha\u0142asu, lecz cisz\u0105 i skupieniem wobec Niego samego, który jest czym\u015b wi\u0119cej ni\u017c szum lasu albo wschód czy zachód s\u0142o\u0144ca. On jest Tym, którego biblijni w\u0119drowcy autentycznie, realnie odczytywali i odszukiwali w sobie. <\/p>\n
Wi\u0119c mo\u017ce warto dzi\u015b, na te par\u0119 dni przed lub po wigilijnym wieczorze, sta\u0107 si\u0119 magiem ze Wschodu. Zdoby\u0107 si\u0119 na refleksj\u0119, namys\u0142 i czyn. Spojrze\u0107 w gór\u0119 na nocne niebo, lecz zamiast infantylnie wypatrywa\u0107 pierwszej gwiazdki, powa\u017cnie wda\u0107 si\u0119 w dyskusj\u0119 z Bogiem. Opu\u015bci\u0107 swoje przyzwyczajenia, znajome schematy post\u0119powania i wyj\u015b\u0107 z siebie. Wyruszy\u0107 w poszukiwaniu Nowonarodzonego, który istnia\u0142 ju\u017c przed wszystkimi wiekami. Zapyta\u0107 si\u0119 Go i spróbowa\u0107 wspólnie z Nim odczyta\u0107 plan swej osobistej \u017cyciowej w\u0119drówki, zaplanowanej przez Niego samego konkretnie dla nas samych… <\/p>\n
<\/p>\n
| <\/td>\n | phm. Micha\u0142 G\u0142awdel HR- <\/strong>zast\u0119powy "ZetZetu" Drezdenckiego Szczepu "Puszcza", kleryk Wy\u017cszego Seminarium Duchownego w Parady\u017cu<\/td>\n| <\/td>\n<\/tr>\n<\/tbody>\n<\/table>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" | Spogl\u0105damy na nie cz\u0119sto, chocia\u017c nie zawsze z namys\u0142em. Od zarania dziejów wywo\u0142uj\u0105 w nas ruch my\u015bli i swoistej medytacji. Jedni usilnie próbuj\u0105 z nich wyczyta\u0107 przysz\u0142o\u015b\u0107, inni wypatruj\u0105 w nich przesz\u0142o\u015b\u0107 swych przodków i bohaterów. Jeszcze inni twierdz\u0105, \u017ce nie widz\u0105 w nich nic prócz matematyki, fizyki lub astronomii. Od najdawniejszych wieków staramy si\u0119 […]<\/p>\n","protected":false},"author":152,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_acf_changed":false,"_exactmetrics_skip_tracking":false,"_exactmetrics_sitenote_active":false,"_exactmetrics_sitenote_note":"","_exactmetrics_sitenote_category":0,"footnotes":""},"categories":[236],"tags":[],"class_list":["post-18390","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-archiwum-2"],"acf":{"attached_posts":null},"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/natropie.zhp.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/18390","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/natropie.zhp.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/natropie.zhp.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/natropie.zhp.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/users\/152"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/natropie.zhp.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=18390"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/natropie.zhp.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/18390\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/natropie.zhp.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=18390"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/natropie.zhp.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=18390"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/natropie.zhp.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=18390"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}} |