\u015awietnie by by\u0142o, gdyby okaza\u0142o si\u0119, \u017ce \u015brodowisko harcerskie, do którego wst\u0105pili\u015bmy, pozostanie nasze do ko\u0144ca harcerskiej drogi. Czasem jednak stajemy na rozstaju dróg, z których jedna prowadzi do porzucenia cz\u0142onkostwa w ZHP, a druga, trudniejsza, do poszukania sobie innego miejsca w Zwi\u0105zku.
<\/p>\n
Mam swoj\u0105 prywatn\u0105 list\u0119 rzeczy, które podobaj\u0105 mi si\u0119 w ZHP. Jest ró\u017cnorodna – s\u0105 tam dru\u017cyny, ogólnopolskie propozycje programowe i dobre harcerskie imprezy. Spróbowa\u0142em poszuka\u0107 elementu wspólnego dla wszystkich pozycji na mojej li\u015bcie – czego\u015b na kszta\u0142t harcerskiego kamienia filozoficznego. Donik\u0105d poprowadzi\u0142y mnie tropy tradycji, mocnej pozycji w \u015brodowisku lokalnym, a nawet mój ulubiony trop m\u0142odo\u015bci. Gdy by\u0142em ju\u017c prawie pewien, \u017ce podziel\u0119 los tysi\u0119cy poszukiwaczy kamienia, przysz\u0142o ol\u015bnienie. Jest pewien wspólny mianownik – w\u0142a\u015bciwy cz\u0142owiek, ale zawsze na odpowiednim miejscu. Bywa tak, \u017ce kto\u015b uznawany przez wiele lat za nieudacznika, w innym \u015brodowisku staje si\u0119 mitologicznym królem Midasem, który zamienia w z\u0142oto wszystko, czego dotknie. <\/p>\n
Do w\u0142a\u015bciwego miejsca w\u0142a\u015bciwy cz\u0142owiek cz\u0119sto dociera z czasem. Rozwi\u0105zaniem idealnym jest, gdy miejscem tym od pocz\u0105tku jest jego dru\u017cyna. Bywa jednak tak, \u017ce odnajduje si\u0119 zupe\u0142nie gdzie\u015b indziej – po prostu tam rozkwita. \u017beby to miejsce odnale\u017a\u0107 musi zacz\u0105\u0107 od przekonania samego siebie, \u017ce warto szuka\u0107. Kolejnym krokiem jest zmierzenie si\u0119 z bardzo cz\u0119sto wyst\u0119puj\u0105c\u0105 w takich przypadkach niech\u0119ci\u0105 lokalnego \u015brodowiska harcerskiego. Potem pozostaje ju\u017c tylko wyruszenie na w\u0119drówk\u0119 – ró\u017cnorodno\u015b\u0107, b\u0119d\u0105ca si\u0142\u0105 naszego Zwi\u0105zku, pozwala znale\u017a\u0107 swoje miejsce na harcerskiej mapie. To mo\u017ce by\u0107 szczep z s\u0105siedniej szko\u0142y, hufiec z innej cz\u0119\u015bci miasta, a czasem specjalno\u015b\u0107, której jeszcze nie próbowali\u015bmy. Kres poszukiwania daje s\u0142odki smak zwyci\u0119stwa – pi\u0119knie jest czu\u0107, \u017ce jest si\u0119 we w\u0142a\u015bciwym miejscu. <\/p>\n
Szukanie swojego miejsca to co innego, ni\u017c nieodpowiedzialne porzucanie dotychczasowych zobowi\u0105za\u0144 pod wp\u0142ywem impulsu czy chwilowej fascynacji. Niezwyk\u0142a jest bowiem satysfakcja p\u0142yn\u0105ca z wielu lat dobrze pe\u0142nionej s\u0142u\u017cby. Wielu harcerzy ma jednak w swojej biografii moment, o którym mówi\u0105: "Doszed\u0142em do \u015bciany. Czu\u0142em, \u017ce nic ju\u017c nie mog\u0119 w tym \u015brodowisku zrobi\u0107, w ogóle si\u0119 nie rozwijam, czu\u0142em si\u0119 niepotrzebny". Du\u017cej odwagi wymaga wtedy od ka\u017cdego ruszenie w nieznane.<\/p>\n
Cho\u0107by barwy dru\u017cyny by\u0142y dla nas naj\u015bwi\u0119tsze, cho\u0107by\u015bmy nie wyobra\u017cali sobie noszenia na mundurze plakietki innego hufca i wmawiali sobie, \u017ce w zasadzie jest nam dobrze w tym miejscu harcerskiego \u015bwiata, to czasem warto poszuka\u0107. Ma\u0142o rzeczy jest w ZHP dzi\u015b tak potrzebnych jak w\u0142a\u015bciwi ludzie na w\u0142a\u015bciwym miejscu.<\/p>\n
| <\/td>\n | phm. Jakub Sieczko<\/strong> – szef Inspektoratu Ratowniczo-Medycznego Chor\u0105gwi Sto\u0142ecznej ZHP, redaktor naczelny “Harcerskiego Eskulapa”. Szef dzia\u0142u "Specjalno\u015bci" w “Na tropie”. Wywodzi si\u0119 z 33 KHD\u017b „Pasat” (Hufiec Kielce-miasto). Student V roku medycyny na Akademii Medycznej w Warszawie.<\/td>\n| <\/td>\n<\/tr>\n<\/tbody>\n<\/table>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" | \u015awietnie by by\u0142o, gdyby okaza\u0142o si\u0119, \u017ce \u015brodowisko harcerskie, do którego wst\u0105pili\u015bmy, pozostanie nasze do ko\u0144ca harcerskiej drogi. Czasem jednak stajemy na rozstaju dróg, z których jedna prowadzi do porzucenia cz\u0142onkostwa w ZHP, a druga, trudniejsza, do poszukania sobie innego miejsca w Zwi\u0105zku.<\/p>\n","protected":false},"author":152,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_acf_changed":false,"_exactmetrics_skip_tracking":false,"_exactmetrics_sitenote_active":false,"_exactmetrics_sitenote_note":"","_exactmetrics_sitenote_category":0,"footnotes":""},"categories":[236],"tags":[],"class_list":["post-18393","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-archiwum-2"],"acf":{"attached_posts":null},"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/natropie.zhp.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/18393","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/natropie.zhp.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/natropie.zhp.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/natropie.zhp.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/users\/152"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/natropie.zhp.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=18393"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/natropie.zhp.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/18393\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/natropie.zhp.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=18393"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/natropie.zhp.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=18393"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/natropie.zhp.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=18393"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}} |