Co ma Rzym do Barcelony, o której zamierzam za chwil\u0119 pisa\u0107? Mo\u017ce to, \u017ce na wie\u015b\u0107, \u017ce mam jecha\u0107 do któregokolwiek z tych miejsc, moja pierwsza my\u015bl to: “nie chce mi si\u0119”. Gdzie duch przygody? Gdzie idea w\u0119drowania po \u015bwiecie odkrywaj\u0105c nowe l\u0105dy? Gdzie moja, wydawa\u0142oby si\u0119 wrodzona, i\u015bcie harcerska, ciekawo\u015b\u0107 \u015bwiata? Odpowied\u017a jest prosta – \u015bpi. U\u015bpi\u0142 j\u0105 chyba ten sam \u015bwiat, który mia\u0142a odkrywa\u0107.
<\/p>\n
<\/p>\n
Barcelona, Rzym, Pary\u017c. Gdy rozmawiam z rodzicami opowiadaj\u0105 mi o tym, jak po nocach marzyli, aby znale\u017a\u0107 si\u0119 w którym\u015b z tych miejsc cho\u0107 na chwil\u0119. Zasypiali z pocztówkami przedstawiaj\u0105cymi te, jak\u017ce dla nich wówczas egzotyczne, miasta pod poduszk\u0105. A gdy uda\u0142o si\u0119 mie\u0107 hiszpa\u0144ski znaczek w kolekcji, to dopiero by\u0142a frajda i powód do szpanu w\u015bród kumpli z podwórka! Pó\u017aniej, gdy mogli ju\u017c pojecha\u0107 i zobaczy\u0107 Hiszpani\u0119, W\u0142ochy czy Francj\u0119 na w\u0142asne oczy, ch\u0142on\u0119li wszystko jak g\u0105bki, do\u015bwiadczali wszystkimi zmys\u0142ami. Ka\u017cda minuta sp\u0119dzona tam, w miastach z m\u0142odzie\u0144czych snów, by\u0142a chwil\u0105 odkrycia dziesi\u0105tków nowych smaków, zapachów, widoków, s\u0142ów. <\/p>\n
Mój \u015bwiat jest inny. Inne by\u0142o ju\u017c moje dzieci\u0144stwo. Gdy mia\u0142am 9 lat, w moim paszporcie znajdowa\u0142y si\u0119 piecz\u0105tki z 9 ró\u017cnych pa\u0144stw \u015bwiata. \u015arednio w ka\u017cdym roku swojego \u017cycia odwiedza\u0142am jeden obcy kraj. Do momentu, kiedy dwa tygodnie temu przysz\u0142o mi jecha\u0107 do Barcelony, odwiedzi\u0142am kolejne 11 czy 12 pa\u0144stw (kto by to zliczy\u0142?). <\/p>\n
\u015awiat si\u0119 zmniejszy\u0142. Do czeskiej Pragi je\u017adzi si\u0119 na wycieczki w czasie zimowiska, do Szwecji popracowa\u0107 w wakacje, a nasza miejscowo\u015b\u0107 ma pewnie miasta partnerskie, które nawet nie wiemy gdzie le\u017c\u0105 na mapie. W \u015bwiecie “si\u0119 bywa”, kontakty zagraniczne “si\u0119 ma”. Tak zwyczajnie. Taka zwyczajna mia\u0142a by\u0107 te\u017c Barcelona. Ot, kolejne odwiedzane miasto. Ró\u017cnica tylko taka, \u017ce ju\u017c nie wbijaj\u0105 piecz\u0105tek do paszportu. <\/p>\n
Podró\u017c Pozna\u0144-Barcelona trwa\u0142a krócej, ni\u017c przejazd z Warszawy do Poznania, koszt te\u017c nie by\u0142 du\u017co wy\u017cszy. Gdy moi towarzysze podró\u017cy (bo nie pojecha\u0142am sama) zalegli sennie w barcelo\u0144skim pokoju, ja by\u0142am zmuszona wyj\u015b\u0107 na miasto. O losie! Czemu nie mog\u0119 si\u0119 po\u0142o\u017cy\u0107 i zasn\u0105\u0107 jak oni, tylko musz\u0119 mimowolnie \u0142azi\u0107 po tym mie\u015bcie? Fuj! Chodz\u0119 wi\u0119c ulicami szukaj\u0105c sklepu, a tu si\u0119 okazuje, \u017ce wszyscy wokó\u0142 mnie… równie\u017c \u015bpi\u0105? <\/p>\n
Kolejnego dnia hiszpa\u0144ska, tradycyjna siesta równie\u017c mnie zagania do \u0142ó\u017cka. I tak ka\u017cdego dnia \u015bpimy sobie popo\u0142udniu, jak Hiszpanie. Jak Hiszpanie te\u017c budzimy si\u0119 wieczorem i idziemy na s\u0142ynn\u0105 La Rambla, gdzie w\u015bród niezliczonych mimów, niespe\u0142nionych artystów, sprzedawców \u017cywego ptactwa (no kury nawet mieli!) i innych dziwaków, sp\u0119dzamy czas jak zwyczajni Barcelo\u0144czycy. Niby znów “tak zwyczajnie”, ale…<\/p>\n
Zaczynam ich rozumie\u0107 – ich luz, ich wieczne “mañana”, gdy wstaj\u0105 o 18 wybudzeni z popo\u0142udniowego snu, ich rado\u015b\u0107 \u017cycia i ich optymizm, gdy siedz\u0105 na pocz\u0105tku grudnia na s\u0142onecznej pla\u017cy, ich krzyki i ekspresyjn\u0105 gestykulacj\u0119, gdy widz\u0119 jak przeciskaj\u0105 si\u0119 mi\u0119dzy samochodami na swoich skuterach. Rozumiem, dlaczego chc\u0105 o sobie mówi\u0107 per “Katalo\u0144czycy”, a nie “Hiszpanie”, gdy s\u0142ysz\u0119 jak bardzo ró\u017cny jest ich j\u0119zyk, gdy widz\u0119 kolorow\u0105, wielotysi\u0119czn\u0105 parad\u0119 zabiegaj\u0105c\u0105 o niepodleg\u0142o\u015b\u0107 Katalonii. <\/p>\n
Ciekawo\u015b\u0107 \u015bwiata mog\u0105 w nas zaspokoi\u0107: program na Discovery, \u0142adny album, multimedialna lekcja geografii, o internecie nie wspominaj\u0105c. Moj\u0105 ciekawo\u015b\u0107 zaspokoi\u0142y. Wiedzia\u0142am jak wygl\u0105da La Sagrada Familia, mozaikowe dzie\u0142a Gaudiego czy plastyczne rze\u017aby Miró. Wszystko to mo\u017cna z \u0142atwo\u015bci\u0105 obejrze\u0107 nie ruszaj\u0105c si\u0119 z domu. \u015awiat przychodzi w ten sposób do nas. Nie musimy si\u0119 sili\u0107 na marzenia i uruchamianie wyobra\u017ani. \u015awiat nam si\u0119 sam podaje na talerzu. Ale czy to ju\u017c ca\u0142y nasz \u015bwiat? <\/p>\n
Okazuje si\u0119, \u017ce nie. To \u015bwiat, który daje nam si\u0119 pozna\u0107, ale niekoniecznie zrozumie\u0107. \u015awiata kultury i \u017cyj\u0105cych w niej ludzi nie poznamy i nie zrozumiemy inaczej, ni\u017c poprzez obcowanie z nimi i zachowywanie si\u0119 jak oni – \u015bmianie si\u0119, kiedy oni si\u0119 \u015bmiej\u0105 i spanie, kiedy oni \u015bpi\u0105. W Barcelonie w\u0142a\u015bnie ten pozornie niestosowny sen okaza\u0142 si\u0119 by\u0107 moim pierwszym krokiem do wczucia si\u0119 w to miasto i do zrozumienia jego mieszka\u0144ców. Pó\u017aniej wszystko ju\u017c si\u0119 dzia\u0142o samo. Wa\u017cny by\u0142 jednak ten pierwszy gest, to mniej lub bardziej przypadkowe wej\u015bcie w buty drugiego cz\u0142owieka. Gdy jeste\u015b w Rzymie, czy\u0144 jak Rzymianie.<\/p>\n
<\/p>\n
| <\/td>\n | phm. Joanna Nestorowicz – <\/strong>Szefowa Promocji NA TROPIE, Pe\u0142nomocniczka ds. zagranicznych Komendanta Chor\u0105gwi Sto\u0142ecznej.<\/td>\n| <\/td>\n<\/tr>\n<\/tbody>\n<\/table>\n | <\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" Co ma Rzym do Barcelony, o której zamierzam za chwil\u0119 pisa\u0107? Mo\u017ce to, \u017ce na wie\u015b\u0107, \u017ce mam jecha\u0107 do któregokolwiek z tych miejsc, moja pierwsza my\u015bl to: “nie chce mi si\u0119”. Gdzie duch przygody? Gdzie idea w\u0119drowania po \u015bwiecie odkrywaj\u0105c nowe l\u0105dy? Gdzie moja, wydawa\u0142oby si\u0119 wrodzona, i\u015bcie harcerska, ciekawo\u015b\u0107 \u015bwiata? Odpowied\u017a jest prosta […]<\/p>\n","protected":false},"author":152,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_acf_changed":false,"_exactmetrics_skip_tracking":false,"_exactmetrics_sitenote_active":false,"_exactmetrics_sitenote_note":"","_exactmetrics_sitenote_category":0,"footnotes":""},"categories":[236],"tags":[],"class_list":["post-18396","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-archiwum-2"],"acf":{"attached_posts":null},"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/natropie.zhp.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/18396","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/natropie.zhp.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/natropie.zhp.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/natropie.zhp.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/users\/152"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/natropie.zhp.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=18396"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/natropie.zhp.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/18396\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/natropie.zhp.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=18396"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/natropie.zhp.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=18396"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/natropie.zhp.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=18396"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}} |