Najcz\u0119\u015bciej pisz\u0105 na paragonach. Albo na tych kwitach, które wypadaj\u0105 z bankomatu. Przecie\u017c ma\u0142o kto ma akurat przy sobie czyst\u0105 kartk\u0119 papieru godn\u0105 tego, by zapisa\u0107 na niej list. A w szufladzie l\u0105duj\u0105 tylko prawdziwe listy.
<\/p>\n
Odkry\u0142a j\u0105 Zuza. To znaczy odkry\u0142a j\u0105 dla siebie, bo takich odkrywców jak ona by\u0142o pewnie kilkudziesi\u0119ciu. A mo\u017ce setki? Zuza mia\u0142a wtedy s\u0142abszy dzie\u0144, wi\u0119c posz\u0142a do Ptasiego Radia, usiad\u0142a przy stoliku. Nie, nie pami\u0119ta, co zamówi\u0142a, to by by\u0142o zbyt banalne w tej opowie\u015bci. A bana\u0142ów w \u017cyciu Zuza wystrzega si\u0119 jak ma\u0142o czego. Ale w\u0142a\u015bnie wtedy Zuza odkry\u0142a szuflad\u0119. Ale to przecie\u017c nie jest pocz\u0105tek tej historii.<\/p>\n
Bar „Caritas” – 7 lipca 2007<\/strong> <\/p>\n Zamówi\u0142y nale\u015bniki z warzywami (2 sztuki – 2,40 z\u0142) i z owocami (2 sztuki – 3,35 z\u0142). Do tego jakie\u015b soki, „op\u0142ata za naczynia jednorazowe” – w sumie 8,35 z\u0142. By\u0142a godzina 10:05. Nie, nie wiemy o nich wi\u0119cej. Jak si\u0119 nazywaj\u0105? Ile maj\u0105 lat? Co robi\u0105? Ale wiemy, \u017ce dok\u0142adnie dwa tygodnie pó\u017aniej 21 lipca w Ptasim Radio usiad\u0142y przy stoliku w sali dla pal\u0105cych, jedynym pod oknem i na tym paragonie napisa\u0142y: „…mo\u017ce napisz\u0105 jacy\u015b dwaj przystojni i wolni ch\u0142opacy dla Gosi i Agi? Bo Ania to wychodzi za m\u0105\u017c” . Wcze\u015bniej jest jeszcze o tym, \u017ce egzamin z morfologii ju\u017c za nimi, \u017ce za chwil\u0119 rozjad\u0105 si\u0119 po \u015bwiecie.<\/p>\n Gorszy dzie\u0144 Potem zacz\u0119\u0142y j\u0105 gry\u017a\u0107 wyrzuty sumienia, cho\u0107 ona si\u0119 zaklina, \u017ce to nie tak by\u0142o. Ale je\u015bli by\u0142o inaczej to dlaczego przynios\u0142a listy do dziennikarza – Napiszesz co\u015b? Ludzie tam smutne rzeczy pisz\u0105<\/em>.<\/p>\n Uchwyt<\/strong> <\/p>\n „Chloroplasty zmys\u0142ów, nibystan w suficie, z\u0142owieszcze rodzynki, szyderplaster bzzz…Buzz Astral nosi\u0142 bawe\u0142niane kilo schabu bez o\u015bci \/ zazdro\u015bci, mi\u0142o\u015bci, rado\u015bci, wolno\u015bci” – napisane na odwrocie dwóch biletów do Kina Muza. Poszli tam 9 sierpnia 2007.<\/p>\n Ta szuflada nie ma uchwytu, szuflady we wszystkich innych stolikach maj\u0105 uchwyty, ma\u0142e spatynowane ga\u0142ki, niektóre obluzowane, ale trzymaj\u0105 si\u0119 drewna resztk\u0105 si\u0142. Ale ta akurat nie ma. Trzeba nie mie\u0107 co zrobi\u0107 z r\u0119kami (je\u015bli si\u0119 akurat nie pali, albo je\u015bli si\u0119 w\u0142a\u015bnie rzuci\u0142o, albo je\u015bli jest si\u0119 zdenerwowanym, albo smutnym i si\u0119 czego\u015b szuka \u017ceby zaj\u0105\u0107 my\u015bli). Magda Adamczewska, jedna z w\u0142a\u015bcicielek Ptasiego Radia, rzadko siada przy innym stoliku ni\u017c ten ko\u0142o pieca, w pierwszej sali. Ale wtedy akurat tak si\u0119 jako\u015b z\u0142o\u017cy\u0142o, usiad\u0142y razem z Paulin\u0105, drug\u0105 w\u0142a\u015bcicielk\u0105 tam pod oknem. Rozprawia\u0142y o czym\u015b akurat, Magda trafi\u0142a przypadkiem d\u0142oni\u0105 na szuflad\u0119, poci\u0105gn\u0119\u0142a za kraw\u0119d\u017a (gdzie podzia\u0142 si\u0119 uchwyt? – przecie\u017c kupowa\u0142y stolik razem z uchwytem). W \u015brodku by\u0142y listy. – Wtedy pomy\u015bla\u0142am, \u017ce si\u0119 uda\u0142o, to miejsce jest tym, czym chcia\u0142y\u015bmy, \u017ceby by\u0142o, gdy je otwiera\u0142y\u015bmy. Otwierasz szuflad\u0119 i spe\u0142nia ci si\u0119 jedno z najwi\u0119kszych marze\u0144 w \u017cyciu<\/em> – mówi nieco zawstydzona.<\/p>\n 21 czerwca 2007 (na odwrocie namalowane s\u0142oneczko)<\/strong><\/p>\n „W\u0142a\u015bnie do\u0142\u0105czy\u0142y\u015bmy do grona odkrywców Sekretnej Szuflady. I same postanowi\u0142y\u015bmy zostawi\u0107 \u015blad. Po sobie – po dwóch przyjació\u0142kach, które po 5 miesi\u0105cach przebywania w dwóch ró\u017cnych stronach \u015bwiata (Budapeszt, Irkuck) spotka\u0142y si\u0119 przy tym stoliku by celebrowa\u0107 chwil\u0119. Dzisiejszy dzie\u0144 to \u015bwi\u0119to, mo\u017ce to okazja do zrobienia czego\u015b wyj\u0105tkowego?” <\/p>\n reportaz.listy@gmail.com <\/strong><\/p>\n Listy od Zuzy odnosz\u0119 do Ptasiego Radia – do szuflady, sk\u0105d zabra\u0142a je dwa miesi\u0105ce wcze\u015bniej. To nie\u0142atwe, bo stolik jest regularnie okupowany, rzadko kiedy stoi pusty. Wi\u0119c trzeba poczeka\u0107. Godzin\u0119, dwie, dziewczyna z ksi\u0105\u017ck\u0105 nie chce odej\u015b\u0107, w ko\u0144cu si\u0119 udaje. Szuflada jest pusta. Jako ostatni list wrzucam kartk\u0119 od siebie: „Pisz\u0119 reporta\u017c o tej szufladzie dla jednej z gazet ogólnopolskich. Poszukuj\u0119 osób, które j\u0105 odkry\u0142y i napisa\u0142y do niej list. Zapewniam anonimowo\u015b\u0107. B\u0119d\u0119 wdzi\u0119czny za kontakt reportaz.listy@gmail.com”. Przez kolejne dwa miesi\u0105ce cisza. Potem przysz\u0142y dwa maile. Jako pierwsza napisa\u0142a Monika. Prosi, \u017ceby nie ujawnia\u0107 jej nazwiska, jest autork\u0105 kilku listów, ka\u017cdy podpisany innym imieniem. – Znikaj\u0105 stamt\u0105d najfajniejsze kartki, takie naprawd\u0119 wa\u017cne i m\u0105dre, zostaje tylko taka koszmarna pseudopoezja albo wyznania w stylu „Tu by\u0142em, pyszne piwo pi\u0142em”<\/em> – mówi – przecie\u017c ludzie tam przychodz\u0105 nie tylko, \u017ceby si\u0119 upi\u0107, s\u0105 w ró\u017cnych sytuacjach, taki stolik to przecie\u017c setki historii. Chcia\u0142abym by\u0107 tym stolikiem, wszystko s\u0142ysze\u0107, wiedzie\u0107<\/em>.<\/p>\n Potem jeszcze Krzysztof napisze, zgadza si\u0119 na spotkanie i rozmow\u0119, potem przestaje odbiera\u0107 telefon. I znowu cisza.<\/p>\n 23 czerwca 2007 <\/strong><\/p>\n „No có\u017c, odkry\u0142am szuflad\u0119 i z ciekawo\u015bci przeczyta\u0142am wszystkie kartki. Siedzimy tutaj z M. i zastanawiamy si\u0119 nad nasz\u0105 przysz\u0142o\u015bci\u0105. M. ma \u017con\u0119, ja mam m\u0119\u017ca, wi\u0119c sami wiecie, trudna sytuacja. Mo\u017ce ten, kto przeczyta nasz\u0105 karteczk\u0119 wska\u017ce nam jak\u0105\u015b drog\u0119? A mo\u017ce \u017cona M. napisze „wiedzia\u0142am, \u017ce si\u0119 spotykacie”.<\/p>\n Po tym li\u015bcie jest kilkana\u015bcie nast\u0119pnych, z radami: 11 lipca 2007<\/strong> <\/p>\n „Wejd\u017a w faz\u0119 bezinteresownego zachwytu chwil\u0105. Na tym polega sekret m\u0105drego, dojrza\u0142ego \u017cycia. Nie odkryj tego za pó\u017ano”<\/p>\n Zawsze jest t\u0142ok. \u017belazna zasada, \u017cadnego rezerwowania stolików, jest wolne – siadaj, zaj\u0119te – poczekaj albo przyjd\u017a za chwil\u0119. Gdy otwiera\u0142y Ptasie Radio wszyscy im to odradzali. <\/p>\n – By\u0142y\u015bmy m\u0142ode, nie mia\u0142y\u015bmy wielkiego do\u015bwiadczenia, nie by\u0142o zbyt wiele pieni\u0119dzy na rozkr\u0119cenie interesu<\/em> – mówi Magda. Co chwila wstaje od stolika, bo oprócz tego, \u017ce jest w\u0142a\u015bcicielk\u0105, pracuje tu te\u017c jako kelnerka.– Bo ja to lubi\u0119, lubi\u0119 podchodzi\u0107 do stolika, widzie\u0107 znajom\u0105 twarz i wiedzie\u0107, co ona zamówi. Przez kilka miesi\u0119cy, zaraz po studiach pracowa\u0142a w biurze. Szybko stamt\u0105d uciek\u0142a, szuka\u0142a ludzi, a nie czubków g\u0142ów wystaj\u0105cych z biurowych boksów. – Do kawiarni przychodzi si\u0119 dla ludzi. Oni s\u0105 wspaniali, przeczytaj tylko te listy<\/em>. \u0141atwo ich pozna\u0107, wchodz\u0105 niepewnie, rozgl\u0105daj\u0105 si\u0119, zajmuj\u0105 stolik, chwil\u0119 posiedz\u0105. A potem podchodz\u0105 do baru i mówi\u0105, \u017ce czekaj\u0105 na kogo\u015b, kogo nigdy nie widzieli. Wi\u0119c gdyby ten kto\u015b ich szuka\u0142, to on\/ona siedzi w\u0142a\u015bnie tam, przy stoliku pod oknem. Bardzo prosz\u0105, by temu komu\u015b to powtórzy<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" Najcz\u0119\u015bciej pisz\u0105 na paragonach. Albo na tych kwitach, które wypadaj\u0105 z bankomatu. Przecie\u017c ma\u0142o kto ma akurat przy sobie czyst\u0105 kartk\u0119 papieru godn\u0105 tego, by zapisa\u0107 na niej list. A w szufladzie l\u0105duj\u0105 tylko prawdziwe listy.<\/p>\n","protected":false},"author":152,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_acf_changed":false,"_exactmetrics_skip_tracking":false,"_exactmetrics_sitenote_active":false,"_exactmetrics_sitenote_note":"","_exactmetrics_sitenote_category":0,"footnotes":""},"categories":[236],"tags":[],"class_list":["post-18420","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-archiwum-2"],"acf":{"attached_posts":null},"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/natropie.zhp.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/18420","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/natropie.zhp.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/natropie.zhp.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/natropie.zhp.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/users\/152"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/natropie.zhp.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=18420"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/natropie.zhp.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/18420\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/natropie.zhp.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=18420"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/natropie.zhp.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=18420"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/natropie.zhp.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=18420"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}
<\/strong>
No w\u0142a\u015bnie, Zuza mia\u0142a wtedy chyba gorszy dzie\u0144. Zobaczy\u0142a listy, przeczyta\u0142a i… zabra\u0142a wszystkie do domu. – Nie wiem co mnie napad\u0142o, jako\u015b mnie dra\u017cni\u0142y, niektóre by\u0142y strasznie grafoma\u0144skie, wiesz, jak z ksi\u0105\u017cek Coelho, takie wynurzenia w stylu „chwytaj dzie\u0144, Twoje \u017cycie zale\u017cy tylko od Ciebie”<\/em> – próbuje jeszcze t\u0142umaczy\u0107 – no dobra s\u0142abszy dzie\u0144 mia\u0142am<\/em>.<\/p>\n
Chcia\u0142abym by\u0107 stolikiem <\/strong><\/p>\n
„To z\u0142y uk\u0142ad, bo zdrada to zawsze jest z\u0142o”
„Co innego si\u0119 liczy oprócz Was?”
„Trzeba ryzykowa\u0107, bo stawk\u0105 s\u0105 w\u0142asne marzenia”
"Mamy podobny problem”
„Czasem trzeba skoczy\u0107 nie wiedz\u0105c o tym, co jest w dole”
„Sk\u0105d Wy k… macie tyle czasu, \u017ceby pisa\u0107 o tych bzdurach do szuflady?”<\/p>\n
Czekam na kogo\u015b – nie wiem na kogo <\/strong><\/p>\n