Pewnie g\u0142ow\u0119 masz pe\u0142n\u0105 pi\u0119knych my\u015bli o s\u0142u\u017cbie, budowaniu ojczyzny i kszta\u0142towaniu charakteru kolejnych pokole\u0144. Zapewne w pocie czo\u0142a przygotowujesz kolejn\u0105 zbiórk\u0119, biwak czy rajd. A teraz zatrzymaj si\u0119, usi\u0105d\u017a, poczekaj 10 sekund i zadaj sobie pytanie: lubisz to?
<\/p>\n
Zastanawiam si\u0119, czy najlepszym rokiem z dziesi\u0119ciu lat, które sp\u0119dzi\u0142em w harcerstwie, nie by\u0142 ten pierwszy. Pami\u0119tam przyjemno\u015b\u0107 czerpan\u0105 z uczestnictwa w kolejnej zbiórce wachty (tak w naszej dru\u017cynie \u017ceglarskiej nazywaj\u0105 si\u0119 zast\u0119py), niecierpliwe oczekiwanie na nast\u0119pne spotkanie z moimi rówie\u015bnikami, rajdy, na które chodzili\u015bmy wspólnie z kolegami, no i wachtowego, który by\u0142 dla mnie wówczas pó\u0142-bogiem. <\/p>\n
Ju\u017c po roku Zwi\u0105zek Harcerstwa Polskiego wkroczy\u0142 w mój sielankowy \u015bwiat harcerskiego naturszczyka z pierwszymi obowi\u0105zkami – sam zosta\u0142em wachtowym. Wtedy to, jako 13-latek, us\u0142ysza\u0142em pierwszy raz, \u017ce ci\u0105\u017cy na mnie du\u017ca odpowiedzialno\u015b\u0107, \u017ce „moi ludzie” (ci sami, o których pisa\u0142em kilka wierszy wy\u017cej „koledzy”) na mnie patrz\u0105 i bior\u0105 ze mnie przyk\u0142ad. To czas pierwszych harcerskich rozczarowa\u0144, frustracji i \u0142ez. Tak – mój pierwszy rok cz\u0142onkostwa w ZHP by\u0142 najlepszy, bo móg\u0142bym go opisa\u0107 tylko jednym s\u0142owem – rado\u015b\u0107. Niczym nie zm\u0105cona.<\/p>\n
Kilka lat temu by\u0142em szefem patrolu przygotowuj\u0105cego si\u0119 do udzia\u0142u w W\u0119drowniczej Watrze. Z ogromnym entuzjazmem zabra\u0142em si\u0119 do pracy nad przygotowaniem tego przedsi\u0119wzi\u0119cia. Uda\u0142o mi si\u0119 zapali\u0107 do pomys\u0142u kilkunastu w\u0119drowników z dru\u017cyny – pojechali\u015bmy na Watr\u0119, gdzie prze\u017cyli\u015bmy wspania\u0142e przygody i poznali\u015bmy ludzi, z którymi kontakt utrzymujemy do dzi\u015b. Na moim wspomnieniu tej imprezy cieniem k\u0142adzie si\u0119 tylko jeden fakt. <\/p>\n
Gdy podzielili\u015bmy obowi\u0105zki mi\u0119dzy siebie, zabrak\u0142o ch\u0119tnego do poprowadzenia zaj\u0119\u0107, które na Watrze musia\u0142 poprowadzi\u0107 ka\u017cdy patrol. Bohatersko, jako szef, wzi\u0105\u0142em na siebie to zadanie. Bez wi\u0119kszego entuzjazmu rozpocz\u0105\u0142em przygotowania do zaj\u0119\u0107, których tematyka, delikatnie mówi\u0105c, nie by\u0142a moj\u0105 pasj\u0105. Brak pomys\u0142u na zaciekawienie odbiorców, m\u0119czarnie przy próbie skonstruowania konspektu, podzia\u0142 pracy pomi\u0119dzy równie negatywnie nastawionych do pomys\u0142u cz\u0142onków patrolu – to wszystko okaza\u0142o si\u0119 doskona\u0142ym przepisem na kompletn\u0105 klap\u0119. Przygotowa\u0142em i przeprowadzi\u0142em najgorsze zaj\u0119cia w moim \u017cyciu, w\u0142a\u015bnie dlatego, \u017ce absolutnie nie chcia\u0142em tego robi\u0107.<\/p>\n
Przeci\u0119tny polski w\u0119drownik jest uczniem albo studentem – znajduje si\u0119 w kluczowym dla swojego \u017cycia okresie. Z ka\u017cdym rokiem przybywa mu pracy i pojawiaj\u0105 si\u0119 nowe role spo\u0142eczne, tak\u017ce w harcerstwie podejmuje si\u0119 coraz bardziej odpowiedzialnych funkcji. Jest jednak pewne pytanie, które powinien zada\u0107 sobie jako pierwsze podejmuj\u0105c si\u0119 kolejnej s\u0142u\u017cby. To wcale nie pytanie o to, czy \u015brodowisko go potrzebuje, czy dru\u017cyna bez niego przetrwa, ani co b\u0119dzie z hufcem, je\u015bli nie zostanie cz\u0142onkiem jego komendy. Najpierw musi spyta\u0107 samego siebie: „Czy b\u0119dzie mi to sprawia\u0142o rado\u015b\u0107?” Odpowied\u017a negatywna automatycznie dyskwalifikuje kandydata z pe\u0142nienia danej funkcji. <\/p>\n
Wi\u0119kszo\u015b\u0107 m\u0142odych Polaków ma na swoich barkach wystarczaj\u0105co du\u017co odpowiedzialno\u015bci i wa\u017cnych decyzji. Codziennie po\u015bwi\u0119caj\u0105 si\u0119 dla wielu istotnych spraw – przysz\u0142ej pozycji zawodowej, rodziny, wreszcie dla spo\u0142ecze\u0144stwa. Od ZHP, któremu ofiarowuj\u0105 swój czas i wysi\u0142ek, maj\u0105 prawo oczekiwa\u0107 czego\u015b w zamian – rado\u015bci. Op\u0142aca si\u0119 to z reszt\u0105 obu stronom – im wi\u0119cej przyjemno\u015bci czerpie si\u0119 z funkcji, tym lepiej si\u0119 j\u0105 wykonuje. Nie chcia\u0142bym by\u0107 w dru\u017cynie, której dru\u017cynowy marzy o oddaniu granatowego sznura, ani pracowa\u0107 z opiekunem próby, który musi zmusza\u0107 si\u0119 do ka\u017cdego spotkania ze mn\u0105. Boj\u0119 si\u0119 nawet my\u015ble\u0107 o Zwi\u0105zku Harcerstwa Polskiego, którego Naczelnik nie lubi zarz\u0105dza\u0107 nasz\u0105 organizacj\u0105. Funkcja, która nie sprawia rado\u015bci, generuje bowiem frustracj\u0119 i zm\u0119czenie tak u osoby, która j\u0105 pe\u0142ni, jak i u otoczenia.<\/p>\n
I to koniec felietonu do „Na Tropie”. Napisa\u0142em go, bo lubi\u0119 pisa\u0107 do tej gazety. A je\u015bli kiedy\u015b przestanie mi to sprawia\u0107 przyjemno\u015b\u0107, to nie b\u0119d\u0119 pisa\u0142 kolejnych tekstów. Mam nadziej\u0119, \u017ce Naczelny zrozumie.<\/p>\n
<\/p>\n
| <\/td>\n | phm. Jakub Sieczko<\/strong> – wywodzi si\u0119 z 33 KHD\u017b „Pasat” (Hufiec Kielce-miasto). Szef dzia\u0142u "Specjalno\u015bci" w “Na tropie”, 1 grudnia 2007 r. zosta\u0142 wybrany szefem Harcerskiej Szko\u0142y Ratownictwa. Student V roku medycyny na Akademii Medycznej w Warszawie.<\/td>\n| <\/td>\n<\/tr>\n<\/tbody>\n<\/table>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" | Pewnie g\u0142ow\u0119 masz pe\u0142n\u0105 pi\u0119knych my\u015bli o s\u0142u\u017cbie, budowaniu ojczyzny i kszta\u0142towaniu charakteru kolejnych pokole\u0144. Zapewne w pocie czo\u0142a przygotowujesz kolejn\u0105 zbiórk\u0119, biwak czy rajd. A teraz zatrzymaj si\u0119, usi\u0105d\u017a, poczekaj 10 sekund i zadaj sobie pytanie: lubisz to?<\/p>\n","protected":false},"author":152,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_acf_changed":false,"_exactmetrics_skip_tracking":false,"_exactmetrics_sitenote_active":false,"_exactmetrics_sitenote_note":"","_exactmetrics_sitenote_category":0,"footnotes":""},"categories":[236],"tags":[],"class_list":["post-18426","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-archiwum-2"],"acf":{"attached_posts":null},"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/natropie.zhp.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/18426","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/natropie.zhp.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/natropie.zhp.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/natropie.zhp.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/users\/152"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/natropie.zhp.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=18426"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/natropie.zhp.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/18426\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/natropie.zhp.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=18426"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/natropie.zhp.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=18426"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/natropie.zhp.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=18426"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}} |