Dawid, Szafa, Jacobs i ja. Z Dawidem zawsze wygrywa\u0142em w regatach. Umiej\u0119tno\u015bci by\u0142y podobne, ja mia\u0142em nieco wi\u0119cej szcz\u0119\u015bcia. Szafa wiecznie twierdzi\u0142a, \u017ce „\u017cycie jej nie oszcz\u0119dza” i nigdy nie mia\u0142a czasu, cho\u0107 moim zdaniem nieustannie go marnowa\u0142a. Jako pierwszy pu\u015bci\u0142em Jacobs „Sen Katarzyny II” – to zapocz\u0105tkowa\u0142o jej ogromn\u0105 fascynacj\u0119 Kaczmarskim… Jak jest mi\u0119dzy nami dzi\u015b?
<\/p>\n
Najlepiej chyba pami\u0119tam obóz w 2001 roku, kiedy byli\u015bmy odpowiedzialni za program – taka „kadra m\u0142odzie\u017cowa”. Mogli\u015bmy nie spa\u0107 po ciszy nocnej, z namaszczeniem siadali\u015bmy wtedy w sto\u0142ówce i dyskutowali\u015bmy o tym, jak zaplanowa\u0107 nast\u0119pny dzie\u0144 i czym ponad sto osób b\u0119dzie si\u0119 zajmowa\u0107 podczas kolejnych obozowych przygód. Aha – i ten wieczór kiedy wypili\u015bmy z Dawidem wiadro… herbaty (panie kucharki na naszych obozach robi\u0142y fenomenaln\u0105 herbat\u0119).<\/p>\n
Pami\u0119tam mnóstwo zdarze\u0144 – spanie na \u0142ódce otwartopok\u0142adowej z Szaf\u0105 w weekend majowy na Mazurach przy temperaturze poni\u017cej zera (po raz pierwszy widzia\u0142em wtedy jak kto\u015b \u015bpi nawet w butach i mimo tego p\u0142acze z zimna), Mistrzostwa Polskich Jachtów Kabinowych, na które zabra\u0142 nas z Dawidem nasz \u017ceglarski guru (mieli\u015bmy tylko 17 lat – ale byli\u015bmy z siebie dumni!), no i niezliczone imprezy u Jacobs na dzia\u0142ce. Dziesi\u0105tki wyjazdów, setki zbiórek, tysi\u0105ce przep\u0142yni\u0119tych mil (wersja dla harcerzy l\u0105dowych – „tysi\u0105ce przebytych kilometrów”), spotkania i rozmowy, których nikt nigdy nie zdo\u0142a policzy\u0107. Nie musz\u0119 tego t\u0142umaczy\u0107 – ka\u017cdy, kto mia\u0142 przyjació\u0142 w dru\u017cynie harcerskiej, wie o co chodzi. <\/p>\n
Przysz\u0142a matura – moja w roku 2003, pozosta\u0142ej trójki rok pó\u017aniej. Wszyscy dostali\u015bmy si\u0119 na studia do Warszawy – na Akademi\u0119 Medyczn\u0105, Szko\u0142\u0119 G\u0142ówn\u0105 Handlow\u0105 i Uniwersytet Warszawski.<\/p>\n
S\u0105dzicie pewnie, \u017ce dalszy ci\u0105g tej historii wygl\u0105da tak: „Dzi\u0119ki naszej d\u0142ugiej, jeszcze kieleckiej, znajomo\u015bci, w stolicy nie czuli\u015bmy si\u0119 samotni. Nasze dru\u017cynowo-obozowe przyja\u017anie dzi\u015b s\u0105 równie mocne, przetrwa\u0142y prób\u0119 czasu. Nie wyobra\u017cam sobie tygodnia bez telefonu lub spotkania z którym\u015b z nich, ich problemy s\u0105 moimi problemami.”<\/p>\n
Dalszy ci\u0105g tej historii wygl\u0105da inaczej.<\/p>\n
Dawid z Tajwanu, gdzie by\u0142 przez ostatnie pó\u0142 roku, przesy\u0142a\u0142 wiadomo\u015bci w stylu, który potrafi nada\u0107 s\u0142owu pisanemu tylko on. Ma\u0142a próbka: „Po pewnym czasie niektóre rzeczy Ci\u0119 nie dziwi\u0105, na przyk\u0142ad to, \u017ce kto\u015b zatrzymuje Ci\u0119 na ulicy, \u017ceby zrobi\u0107 sobie zdj\u0119cie z bia\u0142asem”. Mieszka ca\u0142kiem niedaleko – zadzwoni\u0142 po powrocie, \u017ceby si\u0119 spotka\u0107, ch\u0119tnie go zobacz\u0119. Spotykamy si\u0119 raz na 1-2 miesi\u0105ce, rozmawiamy, \u015bmiejemy si\u0119, obgadujemy wspólnych znajomych. Powiedzie\u0107 jednak: jestem na bie\u017c\u0105co z \u017cyciem Dawida – to by by\u0142a ob\u0142uda.<\/p>\n
Z Szaf\u0105 widzieli\u015bmy si\u0119 dwa miesi\u0105ce temu, potem chyba rozmawiali\u015bmy jeszcze jeden raz. Ostatnio robi\u0142a kurs pilotów wycieczek, t\u0142umaczy\u0142a filmy i mia\u0142a stabilne \u017cycie osobiste. Chyba nie wie, \u017ce zmieni\u0142em mieszkanie. Powiedzie\u0107, \u017ce jeste\u015bmy na bie\u017c\u0105co ze swoim \u017cyciem by\u0142oby k\u0142amstwem. Przynajmniej nie tak jak kiedy\u015b.<\/p>\n
Zdziwi\u0142em si\u0119, kiedy w grudniu zobaczy\u0142em „Jacobs” na ekranie dzwoni\u0105cego telefonu – nie widzieli\u015bmy si\u0119 wszak prawie pó\u0142 roku. Z\u0142o\u017cy\u0142a mi \u017cyczenia na Bo\u017ce Narodzenie (ucieszy\u0142em si\u0119), ja odpowiedzia\u0142em tym samym (ucieszy\u0142a si\u0119). Powiedzia\u0142a, \u017ce jest spotkanie starej kadry dru\u017cyny i \u017cebym przyszed\u0142. Nie mog\u0142em – by\u0142em akurat w innym mie\u015bcie. Wiem, \u017ce pracuje w kancelarii prawnej, ale prawd\u0119 mówi\u0105c, wiem niewiele wi\u0119cej…<\/p>\n
Dzi\u015b mówi\u0105c „my” my\u015bl\u0119 o innych osobach. Te\u017c jest nas kilkoro – w\u0142a\u015bnie sko\u0144czyli\u015bmy jedno z roboczych spotka\u0144. Ania napisa\u0142a przed chwil\u0105, \u017ce konduktor podrywa j\u0105 w poci\u0105gu. Kasia ostatnio jako\u015b posmutnia\u0142a, a Mariusz nie wie któr\u0105 prac\u0119 wybra\u0107, ma kilka propozycji. Mia\u0142em ostatnio troch\u0119 k\u0142opotów (któ\u017c ich nie miewa?) – przegadali\u015bmy z Go\u015bk\u0105 na ten temat wiele godzin, pomog\u0142a mi. Pracujemy ze sob\u0105, mamy wspólne cele, \u0142\u0105cz\u0105 nas te same k\u0142opoty, marzenia, wizje. <\/p>\n
\u017bycie idzie do przodu – jestem dzi\u015b w innym jego punkcie ni\u017c kilka lat temu. Nie potrafi\u0142bym sobie wyobrazi\u0107 w roku 2002, \u017ce nie wiem czym jutro b\u0119dzie zajmowa\u0107 si\u0119 Szafa, ani jak aktualnie Dawidowi uk\u0142ada si\u0119 z dziewczyn\u0105. Dzi\u015b wiem to o innych.<\/p>\n
Czy to \u017ale? Czy co\u015b zaniedba\u0142em? Czy mój przypadek jest szczególny, bo zmieni\u0142em harcerskie \u015brodowisko?<\/p>\n
Bez winy nie jest nikt, ale jest jeszcze co\u015b. Wspólna praca, jeden cel, te same k\u0142opoty – to ludzi zbli\u017ca. Z czasem jednak \u015bcie\u017cki si\u0119 rozchodz\u0105, zmieniaj\u0105 si\u0119 \u015bwiatopogl\u0105dy, priorytety, marzenia, plany, inne s\u0105 do\u015bwiadczenia. Kto wie – mo\u017ce ci, bez których nie wyobra\u017camy sobie dzi\u015b egzystencji, za par\u0119 lat stan\u0105 si\u0119 kolejnymi znajomymi na naszej-klasie, tudzie\u017c kontaktem w telefonie komórkowym? <\/p>\n
Nigdy chyba nie przestan\u0119 nazywa\u0107 trójki bohaterów tego tekstu przyjació\u0142mi – za du\u017co razem prze\u017cyli\u015bmy i za du\u017co o sobie wiemy. Ale dzi\u015b to raczej przyja\u017a\u0144 starych znajomych – pewnie i za kilkana\u015bcie lat kiedy si\u0119 spotkamy, na samych wspomnieniach czasów z 33 KHD\u017b zejdzie nam ca\u0142y wieczór. Nasze \u017cycia s\u0105 jednak dzi\u015b inne – nie biegn\u0105 ju\u017c tak blisko siebie. Wiem jedno: zawsze trzeba patrze\u0107 w przysz\u0142o\u015b\u0107. Wiem jeszcze co\u015b: najlepsze, co nam daje harcerstwo, to przyjaciele.<\/p>\n
<\/p>\n
| <\/td>\n | phm. Jakub Sieczko<\/strong> – szef Harcerskiej Szko\u0142y Ratownictwa, instruktor hufca Warszawa \u017boliborz. Szef dzia\u0142u "Specjalno\u015bci" w “Na tropie”, wywodzi si\u0119 z 33 KHD\u017b „Pasat” (hufiec Kielce-miasto). Student V roku medycyny na Akademii Medycznej w Warszawie.<\/td>\n| <\/td>\n<\/tr>\n<\/tbody>\n<\/table>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" | Dawid, Szafa, Jacobs i ja. Z Dawidem zawsze wygrywa\u0142em w regatach. Umiej\u0119tno\u015bci by\u0142y podobne, ja mia\u0142em nieco wi\u0119cej szcz\u0119\u015bcia. Szafa wiecznie twierdzi\u0142a, \u017ce „\u017cycie jej nie oszcz\u0119dza” i nigdy nie mia\u0142a czasu, cho\u0107 moim zdaniem nieustannie go marnowa\u0142a. Jako pierwszy pu\u015bci\u0142em Jacobs „Sen Katarzyny II” – to zapocz\u0105tkowa\u0142o jej ogromn\u0105 fascynacj\u0119 Kaczmarskim… Jak jest mi\u0119dzy […]<\/p>\n","protected":false},"author":152,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_acf_changed":false,"_exactmetrics_skip_tracking":false,"_exactmetrics_sitenote_active":false,"_exactmetrics_sitenote_note":"","_exactmetrics_sitenote_category":0,"footnotes":""},"categories":[236],"tags":[],"class_list":["post-18496","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-archiwum-2"],"acf":{"attached_posts":null},"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/natropie.zhp.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/18496","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/natropie.zhp.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/natropie.zhp.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/natropie.zhp.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/users\/152"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/natropie.zhp.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=18496"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/natropie.zhp.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/18496\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/natropie.zhp.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=18496"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/natropie.zhp.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=18496"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/natropie.zhp.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=18496"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}} |