{"id":18799,"date":"2008-12-17T23:03:15","date_gmt":"2008-12-17T21:03:15","guid":{"rendered":"http:\/\/Jaki\u015bczastemuKubapoprosi\u0142mnieonapisanieomoich5latachwHSR.Uzna\u0142am,\u017ceto\u015bwietnypomys\u0142,alejaknapisa\u0107teksttak,\u017cebynieby\u0142sentymentalny,\u017cebynieby\u0142naiwny,\u017cebyda\u0142osi\u0119goprzeczyta\u0107bezszyderczegou\u015bmiechupodnosem?"},"modified":"2008-12-17T23:03:15","modified_gmt":"2008-12-17T21:03:15","slug":"moje-5-lat-w-hsr-3","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/natropie.zhp.pl\/index.php\/moje-5-lat-w-hsr-3\/","title":{"rendered":"Moje 5 lat w HSR&#8230;"},"content":{"rendered":"<p>   Jaki\u015b czas temu Kuba poprosi\u0142 mnie o napisanie o moich 5 latach w HSR. Uzna\u0142am, \u017ce to \u015bwietny pomys\u0142, ale jak napisa\u0107 tekst tak, \u017ceby nie by\u0142 sentymentalny, \u017ceby nie by\u0142 naiwny, \u017ceby da\u0142o si\u0119 go przeczyta\u0107 bez szyderczego u\u015bmiechu pod nosem? <br \/><!--more--><\/p>\n<p>&nbsp;<\/p>\n<p>&nbsp;<\/p>\n<p>I wtedy zda\u0142am sobie spraw\u0119, \u017ce moj\u0105 drog\u0119 w HSR najlepiej obrazuj\u0105 \u015bpiewniki, kt&oacute;re je\u017adzi\u0142y ze mn\u0105 wsz\u0119dzie &ndash; i na kursy pierwszej pomocy, i towarzyskie wyjazdy w g&oacute;ry z przyjaci&oacute;\u0142mi z HSR, i na sylwestrowe szalone imprezy. \u015apiewnik prawd\u0119 Ci powie, pocz\u0105wszy od tego, \u017ce lat w HSR by\u0142o 8, sko\u0144czywszy na tym, \u017ce 8 najwa\u017cniejszych.<\/p>\n<p>&nbsp;<\/p>\n<p><em>Szale\u0107, szale\u0107 a\u017c do rana (&hellip;), szale\u0107 od rana do wieczora&hellip;<br \/><\/em>A wszystko zacz\u0119\u0142o si\u0119 od szale\u0144stwa ca\u0142onocnego gitarowania na kursach pierwszej pomocy, w kt&oacute;rych zacz\u0119\u0142am uczestniczy\u0107 jako nieopierzona 16-letnia ratowniczka ZHP. Do dzi\u015b nie wiem, jak to by\u0142o mo\u017cliwe &ndash; zrobi\u0107 maraton piosenek, kt&oacute;rych tytu\u0142y zaczynaj\u0105 si\u0119 od kolejnych liter alfabetu i \u015bpiewa\u0107 je do samego rana, a potem po godzinie snu wsta\u0107 na \u015bniadanie i ca\u0142y dzie\u0144 pomaga\u0107 instruktorom w prowadzeniu kursu. Sk\u0105d ta energia i moc? <\/p>\n<p>Pami\u0119tam te\u017c, \u017ce ka\u017cdemu wyjazdowi towarzyszy\u0142y niesamowite emocje &ndash; \u015bwiadomo\u015b\u0107, \u017ce robi\u0119 co\u015b dobrze, \u017ce kto\u015b potrzebuje mojej w\u0142a\u015bnie pomocy i \u017ce efekt tej pomocy jest widoczny ju\u017c po dw&oacute;ch weekendach. Do\u015bwiadczy\u0142am te\u017c tego, \u017ce \u0142atwo jest m&oacute;wi\u0107 prawd\u0119 o sobie ludziom, kt&oacute;rych dopiero pozna\u0142am, a z kt&oacute;rymi czuj\u0119 wi\u0119\u017a, jak z przyjaci&oacute;\u0142mi z dawnych lat. Bo razem prze\u017cyli\u015bmy wzruszenie podczas wieczornego spotkania przy \u015bwiecach; bo razem pracowali\u015bmy w pocie czo\u0142a nad szlifowaniem kolejnych schemat&oacute;w pierwszej pomocy; bo razem \u015bmiali\u015bmy p&oacute;\u0142 nocy z absurdalnego dowcipu o dw&oacute;ch g\u0142uchych sowach; bo wspierali\u015bmy si\u0119 podczas zdawania kolejnych egzamin&oacute;w wie\u0144cz\u0105cych kurs. To tak w\u0142a\u015bnie zacz\u0119\u0142a si\u0119 moja pasja &ndash; od szale\u0144stwa do rana.<\/p>\n<p>&nbsp;<\/p>\n<p><em>I pomy\u015ble\u0107, \u017ce niebo tak blisko jest. By go dotkn\u0105\u0107 wystarczy skromny gest&hellip;<\/em><br \/>Piosenka o Ikarze by\u0142a moj\u0105 piosenk\u0105 przewodni\u0105 podczas kursu instruktorskiego. Ciacho &ndash; jeden ze szkol\u0105cych nas instruktor&oacute;w &ndash; dziwnym trafem \u015bpiewa\u0142 j\u0105 zawsze wtedy, gdy motywacja dramatycznie spada\u0142a. I kiedy mia\u0142am serdecznie do\u015b\u0107 kolejnego wyj\u015bcia na bieganie 3 kilometr&oacute;w, i kiedy na my\u015bl o kolejnej grze ratowniczej mia\u0142am ochot\u0119 spakowa\u0107 si\u0119 i na piechot\u0119 wr&oacute;ci\u0107 do \u017byrardowa &ndash; do swojego \u0142&oacute;\u017cka, do wakacyjnego spania do godzin popo\u0142udniowych, do wygodnego BRAKU WYZWA\u0143. <\/p>\n<p>Kurs instruktorski by\u0142 dla mnie bardzo trudnym do\u015bwiadczeniem. Okaza\u0142o si\u0119 wtedy, ku mojemu zaskoczeniu, \u017ce nie wszystko przychodzi \u0142atwo &#8211; a zawsze przychodzi\u0142o&hellip; Pami\u0119tam momenty totalnego zm\u0119czenia i kra\u0144cowej demotywacji. W\u0142a\u015bnie wtedy Ciacho \u015bpiewa\u0142: &bdquo;<em>Porzu\u0107my w chmurach troski, my\u015bli z\u0142e. Roz\u0142&oacute;\u017cmy jak najszerzej skrzyd\u0142a swe. Niech ka\u017cdy cz\u0142owiek wie, \u017ce te\u017c Ikarem jest i niech nadziej\u0119 ma na lepszy czas&rdquo;. <\/em><\/p>\n<p>Z perspektywy jednak kiedy my\u015bl\u0119 o SASie, to widz\u0119 mnie zaliczaj\u0105c\u0105 bieganie (3 km w 15 minut, tak, tak, kiedy\u015b biega\u0142o si\u0119 na czas ;-)) z Rudym u boku, kt&oacute;ry nie maj\u0105c nawet zadyszki m&oacute;wi\u0142: &bdquo;No, biegniesz, biegniesz!! Chcesz by\u0107 instruktork\u0105 czy nie?! NIE ZATRZYMUJ SI\u0118! Patrz, ju\u017c tam stoi Maciek, biegniemy do Ma\u0107ka teraz, no Ewcia, dajesz, dajesz!&rdquo;. Dzi\u0119ki dw&oacute;m tygodniom \u017cycia w HSRowym mikroklimacie wzbogaci\u0142am si\u0119 o kilka bardzo Wa\u017cnych os&oacute;b, kt&oacute;re s\u0105 ze mn\u0105 do dzi\u015b. Przekona\u0142am si\u0119 te\u017c, \u017ce motywacja jest czynnikiem kluczowym i mo\u017cna dokona\u0107 absolutnie wszystkiego &ndash; je\u015bli si\u0119 tego zachce.<\/p>\n<p>&nbsp;<\/p>\n<p><em>A ty pytasz mnie jak tak mo\u017cna \u017cy\u0107? Chyba mo\u017cna, no nie, no nie?<br \/><\/em>Po kursie instruktorskim rozpocz\u0119\u0142am maraton pierwszopomocowy. Przez pierwsze 3,5 roku wyje\u017cd\u017ca\u0142am co tydzie\u0144 i wszyscy &#8211; pocz\u0105wszy od przybocznych w dru\u017cynie, przez rodzin\u0119, a na znajomych sko\u0144czywszy &#8211;&nbsp; chwytali si\u0119 za g\u0142ow\u0119 i pytali: &bdquo;jak ty tak mo\u017cesz? Czy ciebie to nie m\u0119czy? Co w tym jest takiego, \u017ce nie mo\u017cesz si\u0119 oprze\u0107?&rdquo; <\/p>\n<p>Nie potrafi\u0119 odpowiedzie\u0107 na \u017cadne z tych pyta\u0144 precyzyjnie i j\u0119zykiem &lsquo;cywilnym&rsquo;, nie u\u017cywaj\u0105c s\u0142&oacute;w misja, magia, moc, przyja\u017a\u0144 i braterstwo. Prowadzenie kurs&oacute;w pomog\u0142o mi w uwierzeniu w siebie &ndash; przecie\u017c stan\u0105\u0107 przed obcymi lud\u017ami i uczy\u0107 ich jest nie lada wyzwaniem. Nie ba\u0107 si\u0119 ich trudnych pyta\u0144, nie denerwowa\u0107 si\u0119, kiedy co\u015b nie jest jasne, r&oacute;wnie\u017c. Ponadto dzi\u015b potrafi\u0119 radzi\u0107 sobie w trudnych sytuacjach interpersonalnych, nie peszy mnie praca z instruktorami, kt&oacute;rych nie znam, potrafi\u0119 te\u017c ud\u017awign\u0105\u0107 spory \u0142adunek cudzych emocji, potrafi\u0119 rozmawia\u0107 i przekaza\u0107 jasno swoje my\u015bli i uczucia. To s\u0105 ewidentne profity pracy w HSR.<\/p>\n<p>&nbsp;<\/p>\n<p><em>Co mnie tu trzyma? HSR i zima<\/em><br \/>HSR podst\u0119pnie zaw\u0142adn\u0119\u0142a moim \u017cyciem.&nbsp;Nagle spostrzeg\u0142am, \u017ce mieszkam z instruktork\u0105 HSR, po pracy jad\u0119 na kaw\u0119 z instruktorami HSR, pozna\u0142am instruktork\u0119 i instruktora HSR, kt&oacute;rzy maj\u0105 dok\u0142adnie taki sam stosunek do \u017cycia i ludzi jak ja (pozdrawiam Was, Klony!), wieczorami dyskutujemy online z instruktorstwem o najlepszych sposobach na motywowanie naszych kursant&oacute;w, sp\u0119dzamy razem sylwestra&hellip;<\/p>\n<p>Motywem przewodnim najlepszej imprezy sylwestrowej, na jakiej by\u0142am, by\u0142a piosenka \u015aniegowice. Idealnie pasowa\u0142a nam do \u015bniegu po pachy, do atmosfery rozlu\u017anienia, do niezwykle interesuj\u0105cych kuluarowych rozm&oacute;w i r&oacute;\u017cnorodnych smak&oacute;w herbat. Spontanicznie odpowiedzieli\u015bmy na pytanie &lsquo;co mnie tu trzyma?&rsquo; &lsquo; HSR i zima&rsquo;. By\u0142o nam ze sob\u0105 do tego stopnia dobrze, \u017ce kilkana\u015bcie dni po imprezie w Podlesiach zorganizowali\u015bmy sylwestra-bis. To by\u0142 niezapomniany czas.<\/p>\n<p>&nbsp;<\/p>\n<p><em>Jeszcze w d\u0142oni nie zd\u0105\u017cy\u0142 zwi\u0119dn\u0105\u0107 kwiat, a ju\u017c tyle, tyle mamy za sob\u0105<br \/><\/em>Nim si\u0119 obejrza\u0142am, min\u0119\u0142o 8 lat. W tym czasie spotka\u0142am mn&oacute;stwo ludzi, od kt&oacute;rych wiele si\u0119 nauczy\u0142am. Prze\u017cy\u0142am wiele chwil, kt&oacute;rych nie da si\u0119 nawet opowiedzie\u0107. Do\u015bwiadczy\u0142am przyja\u017ani w czystej postaci, akceptacji, otrzyma\u0142am ogromny \u0142adunek wsparcia w sprawach HSRowych i prywatnych. Straci\u0142am kogo\u015b Wa\u017cnego, dzi\u0119ki komu wiem ju\u017c, \u017ce trzeba m&oacute;wi\u0107 sobie o najistotniejszych sprawach od razu, nie czeka\u0107 na dobry moment i do tego \u017cy\u0107 pe\u0142n\u0105 piersi\u0105, korzysta\u0107 z danych nam szans.<\/p>\n<p>&nbsp;<\/p>\n<p>Po moim czasie w HSR pozosta\u0142o mi pude\u0142ko, w kt&oacute;rym mieszkaj\u0105 najcenniejsze przedmioty &ndash; ksi\u0105\u017ceczka zalicze\u0144 z kursu instruktorskiego, ankiety kursant&oacute;w, zdj\u0119cia, listy. Wracam do niego czasem, kiedy my\u015bl\u0119, \u017ce nie zrobi\u0142am jeszcze w \u017cyciu niczego wa\u017cnego.<\/p>\n<p>&nbsp;<\/p>\n<p>HSR to moja najd\u0142u\u017csza przygoda. Ka\u017cdemu powiem szczerze, w dzie\u0144 i w nocy, \u017ce czas po\u015bwi\u0119cony HSR nie poszed\u0142 na marne. Bycie jej cz\u0119\u015bci\u0105 to magia i moc. Naprawd\u0119 polecam.&nbsp; <\/p>\n<p>&nbsp;<\/p>\n<p>&nbsp;<\/p>\n<p>&nbsp;<\/p>\n<table border=\"0\" cellspacing=\"0\" cellpadding=\"0\" width=\"706\" height=\"120\">\n<tbody>\n<tr>\n<td width=\"10\" background=\"..\/images\/aut_tab\/aut_lewa.gif\">&nbsp;<\/td>\n<td background=\"..\/images\/aut_tab\/aut_sr.gif\">\n<p>   <strong><strong>Ewa S\u0119towska<\/strong> <\/strong>&#8211; by\u0142a sekretarz i instruktorka HSR. Wywodzi si\u0119 z hufca \u017byrard&oacute;w.<\/p>\n<\/td>\n<td width=\"10\" background=\"..\/images\/aut_tab\/aut_prawa.gif\">&nbsp;<\/td>\n<\/tr>\n<\/tbody>\n<\/table>\n<div><\/div>\n<p>&nbsp;<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Jaki\u015b czas temu Kuba poprosi\u0142 mnie o napisanie o moich 5 latach w HSR. Uzna\u0142am, \u017ce to \u015bwietny pomys\u0142, ale jak napisa\u0107 tekst tak, \u017ceby nie by\u0142 sentymentalny, \u017ceby nie by\u0142 naiwny, \u017ceby da\u0142o si\u0119 go przeczyta\u0107 bez szyderczego u\u015bmiechu pod nosem?<\/p>\n","protected":false},"author":152,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_acf_changed":false,"_exactmetrics_skip_tracking":false,"_exactmetrics_sitenote_active":false,"_exactmetrics_sitenote_note":"","_exactmetrics_sitenote_category":0,"footnotes":""},"categories":[236],"tags":[],"class_list":["post-18799","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-archiwum-2"],"acf":{"attached_posts":null},"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/natropie.zhp.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/18799","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/natropie.zhp.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/natropie.zhp.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/natropie.zhp.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/users\/152"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/natropie.zhp.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=18799"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/natropie.zhp.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/18799\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/natropie.zhp.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=18799"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/natropie.zhp.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=18799"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/natropie.zhp.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=18799"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}