Aglaja Veteranyi pope\u0142ni\u0142a samobójstwo w 2002 roku w Zurychu. Mia\u0142em jednak szcz\u0119\u015bcie pozna\u0107 j\u0105 na rynku w Krakowie we wrze\u015bniu tego roku. Kiedy przyjaciel przy stoisku z pami\u0105tkami kupowa\u0142 t-shirty z logiem Batmana i Supermana, mój wzrok przyku\u0142 intryguj\u0105cy tytu\u0142 ksi\u0105\u017cki: „Kto znajduje, \u017ale szuka\u0142”.
<\/p>\n
<\/p>\n
<\/p>\n
To trzecia ksi\u0105\u017cka Veteranyi wydana po jej \u015bmierci z tekstów nades\u0142anych przez najbli\u017cszych autorki. Oprócz niezwykle bogatego zbioru zapisków pisarki, zawiera bardzo szczegó\u0142owy opis \u017cycia tej postaci. Monica Gina Veteranyi urodzi\u0142a si\u0119 w Bukareszcie w 1962 roku. Imi\u0119 zmieni\u0142a ju\u017c jako doros\u0142a i niezale\u017cna kobieta. Wychowywa\u0142a si\u0119 w rodzinie cyrkowców. Jej ojciec by\u0142 znanym komikiem i amatorskim twórc\u0105 filmowym. Matka wykonywa\u0142a akrobacje i \u017conglowa\u0142a, wisz\u0105c przyczepiona w\u0142osami do kopu\u0142y cyrkowego namiotu. Rodzice rozwiedli si\u0119, gdy dziewczynka mia\u0142a kilkana\u015bcie lat. Zmieniaj\u0105c wielokrotnie miejsce zamieszkania, ucz\u0119szcza\u0142a z przerwami do wielu szkó\u0142. Pó\u017ano nauczy\u0142a si\u0119 pisa\u0107, a brak wykszta\u0142cenia utrudnia\u0142 jej \u017cycie jeszcze w wieku doros\u0142ym, kiedy matka pomaga\u0142a jej rozpocz\u0105\u0107 karier\u0119 aktorsk\u0105. Mistrzem Veteranyi, nauczycielem i partnerem \u017cyciowym sta\u0142 si\u0119 wówczas dyrektor prywatnej szko\u0142y teatralnej – Hannes Becher.<\/p>\n
Na twórczo\u015b\u0107 pisarki sk\u0142adaj\u0105 si\u0119 przede wszystkim tre\u015bci autobiograficzne. W tonie dzieci\u0119cej naiwno\u015bci opisuje swoje dorastanie w hotelach i wozach cyrkowych, codzienne \u017cycie w ci\u0105g\u0142ej podró\u017cy. S\u0142owa dobiera ostro\u017cnie. My\u015bli, którymi autorka dzieli si\u0119 z czytelnikiem, s\u0105 niezwykle tajemnicze i g\u0142\u0119bokie. Tych s\u0142ów nie mo\u017cna czyta\u0107 szybko. Trzeba si\u0119 im przygl\u0105da\u0107 i ch\u0142on\u0105\u0107 powoli, z rozmys\u0142em. Twórczo\u015b\u0107 Veteranyi potrafi by\u0107 jednocze\u015bnie naiwna i bardzo brutalna. Jest rodzajem dziwnego tworu zawieszonego mi\u0119dzy dekadenck\u0105 poezj\u0105 i pami\u0119tnikarsk\u0105 proz\u0105.<\/p>\n
„Kto znajduje, \u017ale szuka\u0142” to ksi\u0105\u017cka o Aglaji, stworzona dzi\u0119ki najbli\u017cszym jej osobom. Dzi\u0119ki tym, którzy nie chcieli, by zosta\u0142a zapomniana. Tym, którzy zapami\u0119tali j\u0105 jako niewykszta\u0142con\u0105, prost\u0105 dziewczyn\u0119, ciekaw\u0105 \u015bwiata. Jako oddan\u0105 aktork\u0119, prowadz\u0105c\u0105 bez butów zaj\u0119cia w szkole teatralnej. Jako wymagaj\u0105c\u0105 pisark\u0119, czerpi\u0105c\u0105 rado\u015b\u0107 z zako\u0144czenia ci\u0119\u017ckiej pracy nad ksi\u0105\u017ck\u0105.<\/p>\n
Dorota Mas\u0142owska, w komentarzu do pierwszej powie\u015bci Veteranyi, przyzna\u0142a, \u017ce jest wra\u017cliwa na tego typu dziwne ksi\u0105\u017cki. Takie, po których „my\u015bli si\u0119 du\u017cymi literami”. I patrzy si\u0119 na \u015bwiat powolniej, staranniej. Sam mam chyba podobnie. Polecam ksi\u0105\u017cki Aglaji Veteranyi ka\u017cdemu, kto ceni sobie literatur\u0119 nieszablonow\u0105, wyzywaj\u0105c\u0105 i intryguj\u0105c\u0105.<\/p>\n
Aglaja Veteranyi pope\u0142ni\u0142a samobójstwo w 2002 roku w Zurychu. Mia\u0142em jednak szcz\u0119\u015bcie pozna\u0107 j\u0105 na rynku w Krakowie we wrze\u015bniu tego roku. Kiedy przyjaciel przy stoisku z pami\u0105tkami kupowa\u0142 t-shirty z logiem Batmana i Supermana, mój wzrok przyku\u0142 intryguj\u0105cy tytu\u0142 ksi\u0105\u017cki: „Kto znajduje, \u017ale szuka\u0142”.<\/p>\n","protected":false},"author":152,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_acf_changed":false,"_exactmetrics_skip_tracking":false,"_exactmetrics_sitenote_active":false,"_exactmetrics_sitenote_note":"","_exactmetrics_sitenote_category":0,"footnotes":""},"categories":[236],"tags":[],"class_list":["post-18968","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-archiwum-2"],"acf":{"attached_posts":null},"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/natropie.zhp.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/18968","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/natropie.zhp.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/natropie.zhp.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/natropie.zhp.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/users\/152"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/natropie.zhp.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=18968"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/natropie.zhp.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/18968\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/natropie.zhp.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=18968"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/natropie.zhp.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=18968"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/natropie.zhp.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=18968"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}
Piotr Skowro\u0144ski<\/strong><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"