{"id":19006,"date":"2009-11-06T13:14:51","date_gmt":"2009-11-06T11:14:51","guid":{"rendered":"http:\/\/natropie.zhp.pl\/index.php\/pod-ciezarem-nieba-3\/"},"modified":"2015-07-01T10:29:07","modified_gmt":"2015-07-01T08:29:07","slug":"pod-ciezarem-nieba-3","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/natropie.zhp.pl\/index.php\/pod-ciezarem-nieba-3\/","title":{"rendered":"Pod ci\u0119\u017carem nieba"},"content":{"rendered":"

Listopad to miesi\u0105c, w kt\u00f3rym niekt\u00f3rzy zadaj\u0105 sobie pytanie o sens egzystencji. Jak do tej pory, analizuj\u0105c \u017cycie Robercika, odnale\u017ali\u015bmy jedn\u0105 odpowied\u017a: mniej gada\u0107, wi\u0119cej robi\u0107.<\/strong><\/p>\n

Zacz\u0119\u0142o si\u0119 od tego, \u017ce Robercik mia\u0142 sen. Nie by\u0142 to sen, kt\u00f3ry \u015bni si\u0119 choremu na gryp\u0119 cz\u0142owiekowi, \u017ce spada coraz szybciej, a potem si\u0119 nagle budzi w \u0142\u00f3\u017cku zlany zimnym potem. I o takim \u015bnie zapomina si\u0119 po jakim\u015b czasie, t\u0142umacz\u0105c to chorob\u0105 i og\u00f3lnym os\u0142abieniem organizmu.<\/p>\n

Robercik mia\u0142 sen, kt\u00f3rego nie chcia\u0142 t\u0142umaczy\u0107 niczym, napawa\u0142 go on l\u0119kiem, a z drugiej strony\u2026 Kusi\u0142 tak dziwnie, \u017ce w g\u0142\u0119bi serca Robercik my\u015bla\u0142: \u201echcia\u0142bym, \u017ceby przy\u015bni\u0142o mi si\u0119 to jeszcze raz\u201d. A by\u0142o to tak: w samym \u015brodku nocy przyszed\u0142 do niego Franciszek. \u015awi\u0119ty Franciszek. Dok\u0142adnie taki, jak z witra\u017cu w tym ko\u015bciele w Krakowie, gdzie Robercik by\u0142 raz na wycieczce szkolnej. \u015awi\u0119ty mia\u0142 br\u0105zowy habit, a nad g\u0142ow\u0105 \u015bwieci\u0142a mu aureolka.
\n\u2013\u00a0Franciszek.
\n\u2013 Robercik B., harcerz orli \u2013 zameldowa\u0142 si\u0119 Robercik i strzeli\u0142 popisowo obcasem o obcas. Najlepsi robi\u0105 tak r\u00f3wnie\u017c podczas przekazywania \u201eiskierki\u201d. \u015awi\u0119ty tak jakby si\u0119 skrzywi\u0142, ale zaraz ukry\u0142 to pod mask\u0105 mo\u017ce nieco wymuszonego, ale zawsze, u\u015bmiechu.
\n\u2013 No, s\u0142uchaj smyku \u2013 zacz\u0105\u0142 \u015awi\u0119ty. \u2013 Mam tutaj dla Ciebie tak\u0105 wiadomo\u015b\u0107, \u017ce \u2013\u00a0tak to okre\u015bl\u0119 \u2013\u00a0od Dow\u00f3dztwa. To co\u015b na kszta\u0142t\u2026 Powiedzmy, znaku s\u0142u\u017cby.
\n\u2013 Fajowo! \u2013 zawo\u0142a\u0142 Robercik. \u2013 A jakie s\u0105 zadania?
\n\u2013 Pierwsze to praca dla \u201eNa Tropie\u201d. Tu masz z Dzia\u0142u Kadr namiary na Kati\u0119 Pitrasik, ona Ci tam wszystko rozdysponuje.
\nRobercik by\u0142 bardzo zadowolony z takiego obrotu sprawy, bo zawsze lubi\u0142 kr\u00f3tk\u0105 dyskusj\u0119: rozkaz \u2013 wykonanie, no i potem zbi\u00f3rka podsumowuj\u0105ca. Chcia\u0142 jednak wykorzysta\u0107 t\u0119 niecodzienn\u0105 sytuacj\u0119 i zapyta\u0142 jeszcze:
\n\u2013 \u015awi\u0119ty Franciszku, powiedz, co b\u0119dzie z tym naszym \u015bwiatem?
\nW tym wypadku sen si\u0119 musia\u0142 sko\u0144czy\u0107. Robercik obudzi\u0142 si\u0119 w \u015brodku nocy, czuj\u0105c, \u017ce troch\u0119 si\u0119 g\u0142upio zachowa\u0142. Zeskoczy\u0142 z hamaka i pod\u0105\u017caj\u0105c za ksi\u0119\u017cycowym \u015bwiat\u0142em, uda\u0142 si\u0119 do lod\u00f3wki, gdzie wypi\u0142 spory \u0142yk soku pomara\u0144czowego z butelki i zatka\u0142 j\u0105 korkiem. Potem wr\u00f3ci\u0142 do \u0142\u00f3\u017cka i spod poduszki wyj\u0105\u0142 kopert\u0119 \u2013 by\u0142 tam numer GG, e-mail, no i adres strony www.natropie.zhp.pl. To go przestraszy\u0142o: nie chodzi o pod\u0142o\u017con\u0105 w niewyja\u015bniony spos\u00f3b kopert\u0119, lecz o wyzwanie w tej materii \u2013 to by\u0142by jego debiut na \u0142amach miesi\u0119cznika. A \u017ce nie mia\u0142 wi\u0119cej przemy\u015ble\u0144 na ten temat, to poszed\u0142 spa\u0107.<\/p>\n

Rano wsta\u0142 i popatrzy\u0142 na kopert\u0119. Dalej nie by\u0142 zaskoczony. Napisa\u0142 nast\u0119puj\u0105cy e-mail:<\/p>\n

Czuwaj!<\/p>\n

Druhno Katiuszo, harcerz orli Robert B. melduje, \u017ce jest got\u00f3w pisa\u0107 dla \u201eNa Tropie\u201d.<\/p>\n

Z wyrazami szacunku
\nHO Robert B.<\/p>\n

Zadowolony ze zwi\u0119z\u0142ej tre\u015bci i jasnego przekazu ju\u017c chcia\u0142 wysy\u0142a\u0107 wiadomo\u015b\u0107. Ale sk\u0105d druhna b\u0119dzie wiedzia\u0142a, jaka to donios\u0142a misja? Dopisa\u0142 jeszcze postscriptum:<\/p>\n

PS Pisz\u0119 z polecenia \u015awi\u0119tego Franciszka, kt\u00f3ry ukazawszy mi si\u0119 we \u015bnie, poda\u0142 Druhny adres i poleci\u0142 pisa\u0107 do Wa\u017cnego Tropu.
\nR.B.<\/p>\n

***<\/p>\n

Katia Pitrasik akurat pitrasi\u0142a obiad \u2013 zasadniczo kierowa\u0142a si\u0119 w tym tylko fantazj\u0105, a \u017ce nie mia\u0142a w ten dzie\u0144 zaj\u0119\u0107 na uczelni,\u00a0to postanowi\u0142a po\u015bwi\u0119ci\u0107 wi\u0119cej czasu i upitrasi\u0107 co\u015b naprawd\u0119 niezwyk\u0142ego. Ju\u017c trzeci\u0105 godzin\u0119 ubija\u0142a pian\u0119, a gdy ta by\u0142a ju\u017c wystarczaj\u0105co sztywna, tak \u017ce po przewr\u00f3ceniu do g\u00f3ry dnem nie wypada\u0142a z niej trzepaczka, wtedy Katia przykleja\u0142a misk\u0119 klejem do sufitu i wybiega\u0142a, by kupi\u0107 nast\u0119pn\u0105 trzepaczk\u0119 wraz z misk\u0105. W piekarniku zapieka\u0142a si\u0119 kaszanka w oscypku.<\/p>\n

Potem Katia zrobi\u0142a sobie mi\u0119dzy \u015bcianami mieszkania tak zwan\u0105 tyrolk\u0119 i zaopatrzona w palnik je\u017adzi\u0142a mi\u0119dzy przylepionymi miskami, wytwarzaj\u0105c co\u015b, co przypomina\u0142y bezy, kt\u00f3re podjada\u0142a od czasu do czasu. T\u0119 b\u0142ogo\u015b\u0107 przerwa\u0142 jej odg\u0142os zawiadamiaj\u0105cy o otrzymaniu e-maila. Wypi\u0119\u0142a si\u0119 z uprz\u0119\u017cy i szybko przeczyta\u0142a wiadomo\u015b\u0107, szepcz\u0105c \u201edzi\u0119ki, Francesco\u201d. Jak si\u0119 okaza\u0142o, owa wsp\u00f3\u0142praca by\u0142a owocna i coraz wi\u0119cej m\u0142odych ludzi zg\u0142asza\u0142o gotowo\u015b\u0107 do udzielania si\u0119 na \u0142amach pisma, a konkretnie jej dzia\u0142u \u2013 Wa\u017cnego Tropu. Dziwi\u0142o j\u0105 troch\u0119 to, \u017ce wcze\u015bniej nikt nie wpad\u0142 na ten prosty pomys\u0142, ale \u201enie czas rozpami\u0119tywa\u0107 przesz\u0142o\u015b\u0107 \u2013 m\u00f3wi\u0142a \u2013 teraz jest teraz, a zaraz b\u0119dzie zaraz\u201d. I faktycznie, dzia\u0142 z\u0142o\u017cony by\u0142 trzy tygodnie przed czasem, a materia\u0142u wystarczy\u0142oby na dwa kolejne kwarta\u0142y.<\/p>\n

W tym czasie szefowie innych dzia\u0142\u00f3w z trwog\u0105 odliczali godziny do zamkni\u0119cia numeru. Wykorzystywali ten czas, jak zwykle pisz\u0105c mn\u00f3stwo artyku\u0142\u00f3w i podpisuj\u0105c je mn\u00f3stwem r\u00f3\u017cnych nazwisk ludzi, kt\u00f3rzy mieli co\u015b napisa\u0107, ale w ostatnim momencie wyjechali na wymian\u0119 mi\u0119dzynarodow\u0105, zepsu\u0142 im si\u0119 komputer lub urodzi\u0142a si\u0119 m\u0142odsza siostra\u2026 Trzeba by\u0142o ratowa\u0107 honor gazety.<\/p>\n

Pomimo podejmowanej akcji promocyjnej, pisa\u0107 nie chcia\u0142 nikt.
\n\u2013 Cholender! \u2013 zakl\u0105\u0142 parszywie Redaktor Sprinter, podrabiaj\u0105c styl kolejnego, wymy\u015blonego zreszt\u0105 przez siebie, podharcmistrza z Wielkopolski. \u2013 Musz\u0119 wymy\u015bli\u0107 jaki\u015b spos\u00f3b. Tylko jak dotrze\u0107 do m\u0142odych ludzi w tych trudnych czasach? Zna\u0142 tylko jednego cz\u0142owieka, kt\u00f3ry m\u00f3g\u0142 odpowiedzie\u0107 na tak trudne pytania. Niepewnie wykr\u0119ci\u0142 numer. D\u0142ugo czeka\u0142 na po\u0142\u0105czenie, my\u015bla\u0142 w tym czasie, ile za to zap\u0142aci. Potem wyobra\u017ca\u0142 sobie, jak jego g\u0142os w postaci impulsu biegnie w kablach przez r\u00f3\u017cne miasteczka i wioski mi\u0119dzy s\u0142upami, potem \u015bwiat\u0142owodem gdzie\u015b pod ziemi\u0105\u2026 Drgn\u0105\u0142, gdy us\u0142ysza\u0142 \u0142agodny kobiecy g\u0142os.
\n\u2013 Halo?
\n\u2013 Bonsoir \u2013 zacz\u0105\u0142 Sprinter, szybko staraj\u0105c si\u0119 odkurzy\u0107 swoj\u0105 francuszczyzn\u0119. Dawno ju\u017c sko\u0144czy\u0142 swoje stypendium w paryskiej \u00c9cole Normale Sup\u00e9rieure, niegdysiejsza p\u0142ynno\u015b\u0107 wymowy z czasem zaczyna\u0142a delikatnie m\u00f3wi\u0105c\u2026 ku\u015btyka\u0107. Ale z nadziej\u0105 brn\u0105\u0142 dalej:
\n\u2013 Je viens de Polonge\u2026
\nPrzedstawi\u0142 sw\u00f3j problem, potem poprosi\u0142 do telefonu swojego starego przyjaciela. Claude nie m\u00f3g\u0142 jednak podej\u015b\u0107.
\n\u2013 Je suis desol\u00e9\u2026\u00a0\u2013 g\u0142os kobiety zadr\u017ca\u0142, a Sprinter ju\u017c wiedzia\u0142. Poczu\u0142 si\u0119 niezr\u0119cznie i szybko si\u0119 po\u017cegna\u0142. D\u0142ugo trzyma\u0142 twarz w d\u0142oniach, a rano wszystkie stacje radiowe podawa\u0142y komunikat m\u00f3wi\u0105cy: \u201eodszed\u0142 wielki Claude Levi-Strauss, od dzisiaj kombinujcie sobie sami\u201d.
\n\u2013 EPIFANIA! \u2013 wykrzykn\u0105\u0142 Redaktor Sprinter. Wpad\u0142 na genialny pomys\u0142: czemu by nie spr\u00f3bowa\u0107 zadzia\u0142a\u0107 za pomoc\u0105 objawienia? Oczywi\u015bcie nie da si\u0119 za\u0142atwi\u0107 na poczekaniu PRAWDZIWEGO objawienia, ale przy odrobinie ch\u0119ci\u2026 Siad\u0142 przy maszynie do szycia, a po kilku godzinach str\u00f3j ju\u017c by\u0142 gotowy. Niestety, nie on jeden wpad\u0142 na taki pomys\u0142.<\/p>\n

***<\/p>\n

By\u0142 to bardzo dziwny czas w \u017cyciu Robercika. Oczywi\u015bcie nie mia\u0142 nic przeciwko \u015bwi\u0119tym, nawet w bardzo og\u00f3lnym rozumieniu, lecz troch\u0119 go zdziwi\u0142a wizyta Kacpra, Melchiora i Baltazara (listopadowa!), zd\u0119bia\u0142, ale tylko na chwil\u0119, gdy pod jego oknem przep\u0142yn\u0119\u0142a Arka, a Noe poprosi\u0142 grzecznie o co\u015b do Zbi\u00f3rki Na Tropie. Poza tym sz\u0142o mu dobrze. Produkowa\u0142 ca\u0142\u0105 mas\u0119 artyku\u0142\u00f3w, czasem rozmawia\u0142 z kolegami z dru\u017cyny \u2013 oni te\u017c pisali do\u00a0\u201eNa Tropie\u201d. W kr\u00f3tkim
\nczasie internetowe wydanie zosta\u0142o tygodnikiem, a redakcja \u201eCzuwaj\u201d poprosi\u0142a \u201eNa Tropie\u201d o mo\u017cliwo\u015b\u0107 zredagowania jednej zak\u0142adki, kt\u00f3ra by ich nieco rozreklamowa\u0142a.<\/p>\n

***<\/p>\n

Pewnej nocy Robercik us\u0142ysza\u0142 ha\u0142asy, krzyki, odg\u0142osy bijatyki i przewracanych przedmiot\u00f3w. Jakie\u017c by\u0142o jego zdziwienie, gdy przez wizjer ujrza\u0142 Tomasza z Akwinu ok\u0142adaj\u0105cego \u015bwi\u0119tego Augustyna, a w dali miga\u0142y aureole uciekaj\u0105cych postaci, kt\u00f3rych nie m\u00f3g\u0142 zidentyfikowa\u0107. Tomasz ci\u0105gn\u0105\u0142 Augustyna za sztuczn\u0105 brod\u0119, kt\u00f3r\u0105 ten pr\u00f3bowa\u0142 usilnie dokleja\u0107. Wida\u0107 by\u0142o, \u017ce to ju\u017c koniec wielkiej bitwy i nie stanie si\u0119 ju\u017c nic ciekawego, wi\u0119c Robercik zamkn\u0105\u0142 wizjer. Chcia\u0142 to sobie jako\u015b wyt\u0142umaczy\u0107, lecz nie potrafi\u0142, wi\u0119c zasn\u0105\u0142 p\u0142ytkim, niespokojnym snem.<\/p>\n

***<\/p>\n

Katia Pitrasik r\u00f3wnie\u017c spa\u0142a bardzo \u017ale, bola\u0142o j\u0105 ca\u0142e cia\u0142o. Nic dziwnego, pokryte by\u0142o przecie\u017c ogromnymi si\u0144cami. Poza tym nie czu\u0142a si\u0119 najlepiej po tym nietypowym spotkaniu z redakcj\u0105 \u2013 po pierwsze, dlatego \u017ce nie okaza\u0142a si\u0119 oryginalna w swoich rozwi\u0105zaniach, a po drugie, czu\u0142a, \u017ce posun\u0119\u0142a si\u0119 za daleko. Obudzi\u0142a si\u0119, siedz\u0105c przy ogromny stole wraz z ca\u0142ym zespo\u0142em redakcyjnym. Przy stole siedzia\u0142 r\u00f3wnie\u017c \u015awi\u0119ty Franciszek. Gdy ka\u017cdy ju\u017c przywyk\u0142 do tej nietypowej sytuacji, \u015awi\u0119ty zacz\u0105\u0142:
\n\u2013\u00a0Jest kilka rzeczy, z kt\u00f3rymi po prostu nie ma \u017cart\u00f3w.
\nI zamilk\u0142. Wszyscy wiedzieli dobrze, o co chodzi, wi\u0119c siedzieli ze wzrokiem utkwionym w ziemi. Wstyd ich pali\u0142 zupe\u0142nie niemi\u0142osierny.
\n\u2013\u00a0Takie rzeczy mo\u017ce robi\u0107 kto\u015b inny, ale na pewno nie wy. Wtedy obejdzie si\u0119 bez szycia przebra\u0144 i dorabiania kluczy \u2013 kontynuowa\u0142 \u015awi\u0119ty. Mia\u0142 racj\u0119. \u2013 Do rzeczy\u2026 Odkr\u0119cimy to wszystko i damy wam jeszcze jedn\u0105 szans\u0119. I wszystko b\u0119dzie dzia\u0142a\u0107, nie martwcie si\u0119, ale pod jednym warunkiem: macie zabra\u0107 si\u0119 za robot\u0119, a nie kombinowa\u0107, zrozumiano?
\nWszyscy gorliwie przytakn\u0119li, czuj\u0105c ogromn\u0105 ulg\u0119. Obudzili si\u0119 nazajutrz i z zapa\u0142em wzi\u0119li si\u0119 do pracy. Wci\u0105\u017c rozcieraj\u0105c siniaki i \u015blady uderze\u0144, pos\u0142ali w \u015bwiat tysi\u0105ce wiadomo\u015bci.<\/p>\n

***<\/p>\n

Robercik wsta\u0142 swoim zwyczajem o godzinie si\u00f3dmej, zatr\u0105bi\u0142 na pobudk\u0119 i wzi\u0105\u0142 si\u0119 za zapraw\u0119 porann\u0105. Po kr\u00f3tkim apelu i \u015bniadaniu sprawdzi\u0142 poczt\u0119. Przyszed\u0142 do niego e-mail.<\/p>\n

\u2013 Czo\u0142em, Robercik! \u2013 pisa\u0142a Katia Pitrasik. \u2013 Potrzebujemy autor\u00f3w, w\u0142a\u015bnie Ty masz szasn\u0119 napisa\u0107\u2026
\n\u2013 Hmmm\u2026 \u2013 zastanawia\u0142 si\u0119 Robercik na g\u0142os. W sumie by\u0142by to jego debiut, nigdy jeszcze nie pisa\u0142, ale gdyby spr\u00f3bowa\u0107\u2026
\n\u2013 \u2026wi\u0119c mo\u017ce i Ty do nas napiszesz, bo liczy si\u0119 przecie\u017c Tw\u00f3j g\u0142os! Rozwa\u017c to, prosz\u0119 Ci\u0119 bardzo! \u2013 zach\u0119ca\u0142a dalej druhna.
\n\u2013 Chyba nie mam wyboru \u2013 u\u015bmiechn\u0105\u0142 si\u0119 Robercik. \u2013 Do pi\u00f3ra!<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Listopad to miesi\u0105c, w kt\u00f3rym niekt\u00f3rzy zadaj\u0105 sobie pytanie o sens egzystencji. Jak do tej pory, analizuj\u0105c \u017cycie Robercika, odnale\u017ali\u015bmy jedn\u0105 odpowied\u017a: mniej gada\u0107, wi\u0119cej robi\u0107.<\/p>\n","protected":false},"author":152,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_acf_changed":false,"_exactmetrics_skip_tracking":false,"_exactmetrics_sitenote_active":false,"_exactmetrics_sitenote_note":"","_exactmetrics_sitenote_category":0,"footnotes":""},"categories":[236],"tags":[],"class_list":["post-19006","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-archiwum-2"],"acf":{"attached_posts":null},"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/natropie.zhp.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/19006","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/natropie.zhp.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/natropie.zhp.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/natropie.zhp.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/users\/152"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/natropie.zhp.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=19006"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/natropie.zhp.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/19006\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":21833,"href":"https:\/\/natropie.zhp.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/19006\/revisions\/21833"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/natropie.zhp.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=19006"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/natropie.zhp.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=19006"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/natropie.zhp.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=19006"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}