{"id":19050,"date":"2009-12-18T16:10:42","date_gmt":"2009-12-18T14:10:42","guid":{"rendered":"http:\/\/multithumbdeafultPonad800kmwjedn\u0105stron\u0119,dwiewizy,trzyró\u017cnepa\u0144stwa,trzystrefyczasowe,trzyró\u017cnerzeczywisto\u015bci.Dziesi\u0105tkiniezapomnianychmiejsc,setkinowychwra\u017ce\u0144,tysi\u0105cepyta\u0144bezodpowiedzi."},"modified":"2009-12-18T16:10:42","modified_gmt":"2009-12-18T14:10:42","slug":"jeszcze-rosna-drzewa-ktore-to-widzialy-3","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/natropie.zhp.pl\/index.php\/jeszcze-rosna-drzewa-ktore-to-widzialy-3\/","title":{"rendered":"\u001eJeszcze rosn\u0105 drzewa, kt\u00f3re to widzia\u0142y…\u001d"},"content":{"rendered":"

{multithumb deafult}<\/span>Ponad 800 km w jedn\u0105 stron\u0119, dwie wizy, trzy ró\u017cne pa\u0144stwa, trzy strefy czasowe, trzy ró\u017cne rzeczywisto\u015bci. Dziesi\u0105tki niezapomnianych miejsc, setki nowych wra\u017ce\u0144, tysi\u0105ce pyta\u0144 bez odpowiedzi. To w\u0142a\u015bnie niós\u0142 ze sob\u0105 wyjazd daleko poza granice naszego kraju – do miejsca, z którego niejednemu Polakowi nie dane by\u0142o wróci\u0107.
<\/p>\n

 <\/p>\n

 <\/p>\n

 Zacznijmy od pocz\u0105tku<\/strong><\/p>\n

Pierwsze wzmianki o wyprawie do Katynia pojawi\u0142y si\u0119 na pocz\u0105tku roku szkolnego. \u017be ma by\u0107 organizowany w naszym mie\u015bcie wyjazd dla grupy m\u0142odzie\u017cy. \u017be to pomys\u0142 w\u0142adz miasta i ostro\u0142\u0119ckich przedsi\u0119biorców, którzy mieli pokry\u0107 koszty wyprawy. \u017be mo\u017ce znajdzie si\u0119 miejsce dla kilku harcerzy. „Fajnie by\u0142oby pojecha\u0107!”, pomy\u015bleli niektórzy, a przed oczami b\u0142yskawicznie mign\u0119\u0142y, jak w kalejdoskopie, te niemo\u017cliwe do ogarni\u0119cia wzrokiem stepy, ten cichy sosnowy las czy opustosza\u0142e kolejowe stacje. Pierwsze wyobra\u017cenia. W po\u0142owie wrze\u015bnia ekipa ze szczepu by\u0142a ju\u017c uformowana. Zacz\u0119\u0142y si\u0119 przygotowania – zarówno kwestie formalno-dokumentowe, jak i pojawiaj\u0105ce si\u0119 coraz cz\u0119\u015bciej refleksje nad przyczynami i skutkami zbrodni katy\u0144skiej, nad tym jak wp\u0142ywa na pogl\u0105dy i postaw\u0119 Polaków i tym podobnych… Czytanie ksi\u0105\u017cek, przegl\u0105danie artyku\u0142ów, piosenek i filmików.<\/p>\n

Wreszcie bladym \u015bwitem 23 pa\u017adziernika wszyscy uczestnicy wyjazdu po dwóch uczniów ka\u017cdej szko\u0142y \u015bredniej oraz grupa harcerzy ZHP i ZHR stawili si\u0119 na miejscu zbiórki, odprowadzani przez stadko rodziców zaniepokojonych, \u017ce albo zamarzniemy w tej Rosji, albo kto\u015b nas tam porwie, albo wytropi nas KGB i zamknie w wi\u0119zieniu… Przepe\u0142nieni wewn\u0119trznym optymizmem i ogólnie poj\u0119t\u0105 ciekawo\u015bci\u0105 w\u0142adowali\u015bmy si\u0119 do autobusu. Bezsensem jest opisywanie przebiegu podró\u017cy, szczegó\u0142ów dotycz\u0105cych widoków czy niezwyk\u0142o\u015bci widzianych za oknem naszego wehiku\u0142u kresowych krajobrazów – lepiej od razu przej\u015b\u0107 do sedna sprawy, czyli samej Rosji.
<\/p>\n

„Tu jest Rosja. Tu si\u0119 je koperek”<\/strong><\/p>\n

Przestawiamy zegarki dwie godziny do przodu. Tutaj ju\u017c zapada zmrok. Na pierwszy rzut oka rosyjskie miasto niewiele ró\u017cni si\u0119 od takiego nad Wis\u0142\u0105. Domy, bloki, place, pomniki, fabryki. \u015alady przesz\u0142o\u015bci i tera\u017aniejszo\u015bci. Troch\u0119 tylko rzucaj\u0105 si\u0119 w oczy napisy cyrylic\u0105, które ci, którzy zasmakowali wcze\u015bniej j\u0119zyka, odczytuj\u0105 ku uciesze ca\u0142ej reszty: „Nowaja kolekcija”, „Picca” czy „Obuw”. Potem dopiero pojawiaj\u0105 si\u0119 zaskakuj\u0105ce szczegó\u0142y, takie jak plac defilad z ogromnym pomnikiem W\u0142odzimierza Iljicza i czerwon\u0105 bram\u0105 zwie\u0144czon\u0105 gwiazd\u0105 czy chipsy o smaku czerwonego kawioru na sklepowej pó\u0142ce. Czasami te niuanse wywo\u0142uj\u0105 ryk niepohamowanego \u015bmiechu, na przyk\u0142ad toaleta w Domu Kultury z czterema sedesami obok siebie, bez \u017cadnej przegródki, gdzie mo\u017cna kulturalnie za\u0142atwi\u0107 si\u0119 w mi\u0142ym towarzystwie.<\/p>\n

Kulinarnie, z tego co zd\u0105\u017cyli\u015bmy do\u015bwiadczy\u0107, równie\u017c niewielkie ró\u017cnice w porównaniu z Polsk\u0105. Tylko wszystko obficie pokryte koperkiem.<\/p>\n

Smole\u0144sk to pot\u0119\u017cne miasto jeszcze l\u015bni\u0105ce dawnym blaskiem – majestatem dawnej twierdzy, bij\u0105cym w oczy z\u0142otem monumentalnej cerkwi; miasto czcz\u0105ce poleg\u0142ych mieszka\u0144ców i rosyjskich \u017co\u0142nierzy, miasto naznaczone przez wojn\u0119 z Napoleonem i II wojn\u0119 \u015bwiatow\u0105, odnosz\u0105ce zarówno korzy\u015bci, jak i liczne straty z po\u0142o\u017cenia na drodze z Europy \u015arodkowej do Moskwy. Jest to miejsce w sumie nie bardzo znane Polakom, a szkoda, bo przez wieki wiele polskich historii splata\u0142o si\u0119 z tym miejscem.<\/p>\n


„O pewnym brzasku w katy\u0144skim lasku strzelali do nas Sowieci…” <\/strong><\/p>\n

Docieramy wreszcie do punktu kulminacyjnego naszej wyprawy, czyli do niepozornego lasu pod Smole\u0144skiem. Wysiadamy tu\u017c ko\u0142o stacji kolejowej Gniezdowo i dalej ruszamy pieszo. W g\u0142owie brzmi\u0105 pojedyncze wersy piosenki Kaczmarskiego, b\u0142\u0105kaj\u0105 si\u0119 my\u015bli wszelkiego rodzaju i pojawia si\u0119 ciekawo\u015b\u0107, co tam zastaniemy. Przed oczami staj\u0105 pojedyncze sceny z filmu Wajdy, a tak\u017ce „Sprz\u0105czki i guziki z orze\u0142kiem ze rdzy, po miskach czerepów – robaków gonitwy. Zgni\u0142e zdj\u0119cia, pami\u0105tki, mapy miast i wsi…”. Na miejscu uderzaj\u0105 cisza i spokój. Msza i apel poleg\u0142ych, zako\u0144czony biciem podziemnego dzwonu przypominaj\u0105cemu o tym, \u017ce prawdy nie da si\u0119 ukry\u0107, \u015bwietnie wpasowuj\u0105 si\u0119 w atmosfer\u0119 lasku.<\/p>\n

Potem mamy chwil\u0119, \u017ceby samemu pos\u0142ucha\u0107 opowie\u015bci milcz\u0105cych \u015bwiadków tamtych wydarze\u0144 – drzew, „które to widzia\u0142y”, ziemi, „która pami\u0119ta \u015blad buta, smak krwi”, nieba, która wci\u0105\u017c brzmi wystrza\u0142ami, a Igor prze\u017cywa jedn\u0105 z najwa\u017cniejszych chwil w swoim harcerskim \u017cyciu. Chyba jako pierwsza osoba w historii w katy\u0144skim lasku otrzymuje naramiennik w\u0119drowniczy.<\/p>\n

Co czuje si\u0119 w\u0142a\u015bnie tam? Katy\u0144, Charków, Miednoje to nie drugi Grunwald ani nie drugie Termopile. To nie miejsce spoczynku poleg\u0142ych za ojczyzn\u0119, ale obywateli swojej ojczyzny. I to tych najbardziej warto\u015bciowych, których tak bardzo Rzeczypospolitej brakowa\u0142o. Nadal brakuje. Nie tych, którzy przez swoj\u0105 romantyczn\u0105 ofiar\u0119 tworzyli podwaliny pod budow\u0119 domu, któremu na imi\u0119 „Polska”, lecz tych, którzy go budowali swoj\u0105 m\u0105dr\u0105 i uczciw\u0105 prac\u0105. To motywuje do dzia\u0142ania – jeste\u015bmy po prostu kontynuatorami ich \u015bcie\u017cki, ku sprawiedliwej, pi\u0119knej i szanuj\u0105cej obywateli Polsce. Ale zawia\u0142o patosem… A\u017c troch\u0119 g\u0142upio.<\/p>\n


Przyja\u017a\u0144 polsko-rosyjska. Mission:Impossible?<\/strong><\/p>\n

Dawno, dawno temu by\u0142 sobie Lech, Czech i Rus… Historia pokaza\u0142a, \u017ce jak Lech i Rus rozeszli si\u0119 w swoje strony, to rzadko ich \u015bcie\u017cki si\u0119 spotyka\u0142y. Przyznam, \u017ce przed wyjazdem próbowa\u0142am znale\u017a\u0107 cho\u0107 pojedyncze przyk\u0142ady w miar\u0119 przyzwoitych relacji polsko-moskiewskich. Historyk ze mnie bardzo marny, ale i tak nie sposób nie zgodzi\u0107 si\u0119, \u017ce takich przyk\u0142adów nie wyszukamy zbyt wiele. Je\u015bli ju\u017c co\u015b si\u0119 zdarzy\u0142o, to wynika\u0142o raczej z konkretnych interesów, zale\u017cno\u015bci finansowych czy strachu. Jedyny sensowny przyk\u0142ad, oprócz bitwy grunwaldzkiej czy maria\u017cy z cz\u0142onkami rodzin królewskich z drugiego kraju, to fragment Mickiewiczowych „Dziadów”. Wieszcz podkre\u015bli\u0142 przyja\u017a\u0144 z dekabrystami, mieszka\u0144cami carskiej Rosji, protestem nie przeciw temu narodowi, ale uciskaj\u0105cemu ludzi systemowi. Dzi\u015b jest w sumie w pewien sposób podobnie. Kolejne rocznice mijaj\u0105 w atmosferze sporów, przepychanek, obwiniania si\u0119 za przesz\u0142e sprawy. Niewiele osób wie, \u017ce znaczn\u0105 cz\u0119\u015b\u0107 katy\u0144skiego lasku zajmuje tak\u017ce cmentarz rosyjski, gdzie spoczywaj\u0105 ofiary z lat 30. – tych którzy nie pogodzili si\u0119 z now\u0105, bolszewick\u0105 rzeczywisto\u015bci\u0105.<\/p>\n

Min\u0119\u0142o ju\u017c 70 lat, a my nadal potrafimy si\u0119 tylko oskar\u017ca\u0107 i ucieka\u0107 od przyznania si\u0119 do winy. Kto\u015b kiedy\u015b fajnie powiedzia\u0142, \u017ce „narody sumienia nie maj\u0105”. A my, Polacy, za wszelk\u0105 cen\u0119 staramy si\u0119 te sumienia znale\u017a\u0107. I zamiast dzia\u0142a\u0107 tu i teraz na rzecz przysz\u0142o\u015bci, grzebiemy w przesz\u0142ych sprawach i obwiniamy za wszystkie pora\u017cki innych. I w tym wszystkim zapomina si\u0119 o najwa\u017cniejszym: o szacunku do tych, których ju\u017c z nami nie ma. Ci\u0105gle chcemy walczy\u0107 i wspomina\u0107 dawne wojny, nie daj\u0105c szansy na nawi\u0105zanie wspó\u0142pracy czy przyja\u017ani z nowymi pokoleniami. Mo\u017ce w\u0142a\u015bnie dlatego pod filmikami o zbrodni katy\u0144skiej na YouTube wi\u0119cej jest komentarzy w stylu „
\njeb** ruskie psy” ni\u017c „chwa\u0142a bohaterom!”. To smutne. My\u015bl\u0119, \u017ce ka\u017cdy powinien uda\u0107 si\u0119 do cichego, niemal\u017ce niezmienionego przez lata lasku katy\u0144skiego, aby to sobie u\u015bwiadomi\u0107. <\/p>\n

 <\/p>\n

 <\/p>\n\n\n\n
 <\/td>\n Karolina Koronka<\/strong> – HO, przyboczna 8 OGDH Wilki, cz\u0142onkini 13 KDW Pi\u0105tek, hufiec ZHP Ostro\u0142\u0119ka, tegoroczna maturzystka.<\/td>\n <\/td>\n<\/tr>\n<\/tbody>\n<\/table>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

{multithumb deafult}Ponad 800 km w jedn\u0105 stron\u0119, dwie wizy, trzy ró\u017cne pa\u0144stwa, trzy strefy czasowe, trzy ró\u017cne rzeczywisto\u015bci. Dziesi\u0105tki niezapomnianych miejsc, setki nowych wra\u017ce\u0144, tysi\u0105ce pyta\u0144 bez odpowiedzi. To w\u0142a\u015bnie niós\u0142 ze sob\u0105 wyjazd daleko poza granice naszego kraju – do miejsca, z którego niejednemu Polakowi nie dane by\u0142o wróci\u0107.<\/p>\n","protected":false},"author":152,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_acf_changed":false,"_exactmetrics_skip_tracking":false,"_exactmetrics_sitenote_active":false,"_exactmetrics_sitenote_note":"","_exactmetrics_sitenote_category":0,"footnotes":""},"categories":[236],"tags":[],"class_list":["post-19050","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-archiwum-2"],"acf":{"attached_posts":null},"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/natropie.zhp.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/19050","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/natropie.zhp.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/natropie.zhp.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/natropie.zhp.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/users\/152"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/natropie.zhp.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=19050"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/natropie.zhp.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/19050\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/natropie.zhp.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=19050"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/natropie.zhp.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=19050"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/natropie.zhp.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=19050"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}