{"id":19109,"date":"2010-03-02T16:48:19","date_gmt":"2010-03-02T14:48:19","guid":{"rendered":"http:\/\/Ma\u0142ojestmiejscnadpolskimBa\u0142tykiem,gdziebliskowielkichmiastmo\u017cnapoczu\u0107si\u0119jakwdziczy.Nomo\u017ceniezupe\u0142niejakwdziczy,aleprzecie\u017cniewsz\u0119dziemo\u017cnapozbiera\u0107bursztyny.Wybrze\u017cewokolicachGda\u0144skajestmocnoeksploatowane,amimotoj"},"modified":"2010-03-02T16:48:19","modified_gmt":"2010-03-02T14:48:19","slug":"sobieszewo-czyli-na-ktorej-gdanskiej-plazy-mozna-znalezc-bursztyny","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/natropie.zhp.pl\/index.php\/sobieszewo-czyli-na-ktorej-gdanskiej-plazy-mozna-znalezc-bursztyny\/","title":{"rendered":"Sobieszewo, czyli na kt\u00f3rej gda\u0144skiej pla\u017cy mo\u017cna znale\u017a\u0107 bursztyny"},"content":{"rendered":"<p>   Ma\u0142o jest miejsc nad polskim Ba\u0142tykiem, gdzie blisko wielkich miast mo\u017cna poczu\u0107 si\u0119 jak w dziczy. No mo\u017ce niezupe\u0142nie jak w dziczy, ale przecie\u017c nie wsz\u0119dzie mo\u017cna pozbiera\u0107 bursztyny. Wybrze\u017ce w okolicach Gda\u0144ska jest mocno eksploatowane, a mimo to jest czym oko nacieszy\u0107.<br \/><!--more--><\/p>\n<p><strong>Wyspa Sobieszewska<\/strong><\/p>\n<p>Najdalej na wsch&oacute;d wysuni\u0119tym punktem Gda\u0144ska jest Sobieszewo, wi\u0119c przedostanie si\u0119 w to miejsce z samego centrum mo\u017ce wydawa\u0107 si\u0119 nieco k\u0142opotliwe oraz czasoch\u0142onne, ale naprawd\u0119 warto. Jest jedn\u0105 z 3 wysp polskiego pobrze\u017ca Ba\u0142tyku i jedyn\u0105 polsk\u0105 wysp\u0105, kt&oacute;ra powsta\u0142a w wyniku dzia\u0142alno\u015bci cz\u0142owieka. Ponadto od 1994 r. posiada status wyspy ekologicznej, kt&oacute;ry gwarantuje otoczenie przychylne ludzkim potrzebom.<br \/>Samo Sobieszewo, miejscowo\u015b\u0107 mieszcz\u0105c\u0105 si\u0119 na wyspie o tej samej nazwie, w 1973 r. wch\u0142on\u0105\u0142 Gda\u0144sk. Wyspa powsta\u0142a w wyniku zmian biegu dolnej Wis\u0142y, kt&oacute;rej pierwotny nurt w rejonie Przegaliny gwa\u0142townie skr\u0119ca\u0142 przed pasmem nadmorskich wydm na zach&oacute;d w stron\u0119 Gda\u0144ska. \u017begluga by\u0142a blokowana przez wiosenne zatory lodowe, kt&oacute;re te\u017c powodowa\u0142y powodzie. W 1840 r. woda przedar\u0142a si\u0119 przez pasmo wydm w rejonie obecnych G&oacute;rek Wschodnich powoduj\u0105c powstanie nowego uj\u015bcia &ndash; Prze\u0142omu Wis\u0142y, kt&oacute;ry zosta\u0142 nazwany przez Wincentego Pola Wis\u0142\u0105 \u015amia\u0142\u0105. Nast\u0119pnie odci\u0119cie rzeki \u015bluz\u0105 w P\u0142oni Wielkiej sprawi\u0142o, \u017ce Gda\u0144sk przesta\u0142 w\u0142a\u015bciwie le\u017ce\u0107 nad Wis\u0142\u0105. Odci\u0119ty \u015bluz\u0105 fragment nazwano Martw\u0105 Wis\u0142\u0105.<br \/>Zatem od p&oacute;\u0142nocy wysp\u0119 ogranicza Zatoka Gda\u0144ska, od zachodu Wis\u0142a \u015amia\u0142a, od po\u0142udnia Wis\u0142a Martwa, a od wschodu powsta\u0142y w latach 1890-1895 wspomniany ju\u017c Przekop Wis\u0142y. Na wyspie znajduj\u0105 si\u0119 dwa rezerwaty, chroni\u0105ce ostoje ptak&oacute;w nad zatok\u0105: Ptasi Raj (u uj\u015bcia Wis\u0142y \u015amia\u0142ej) oraz Mewia \u0141acha (przy uj\u015bciu Przekopu Wis\u0142y). <\/p>\n<p>&nbsp;<br \/><strong>Dojazd<\/strong><\/p>\n<p> Aby dojecha\u0107 na wysp\u0119 z samego centrum Gda\u0144ska nale\u017cy si\u0119 kierowa\u0107 na Wysp\u0119 Sobieszewsk\u0105 b\u0105d\u017a G&oacute;rki Wschodnie. Jedziemy ponad p&oacute;\u0142 godziny autobusem przez zniszczone tereny przemys\u0142owe. Z lewej mijamy Rafineri\u0119, z prawej oczyszczalni\u0119 Wsch&oacute;d oraz place prze\u0142adowni \u017cwiru. Zastanawiaj\u0105cy jest fakt, dlaczego na tych naj\u017cy\u017aniejszych terenach, jakim s\u0105 \u017bu\u0142awy Gda\u0144skie,&nbsp; buduje si\u0119 rozleg\u0142e obiekty przemys\u0142owe: z\u0142omownia, zak\u0142ady fosforowe, rafineria, Port P&oacute;\u0142nocny, oczyszczalnia \u015bciek&oacute;w, prze\u0142adownia \u017cwiru, wysypisko fosfogipsu, \u015bmietnisko popio\u0142&oacute;w elektrociep\u0142owni&#8230;<br \/>Kiedy wreszcie doje\u017cd\u017camy do Wis\u0142y Martwej, natrafiamy na most pontonowy. Przez wiele lat kursowa\u0142 tu prom, a przed wojn\u0105 do turystycznych atrakcji nale\u017ca\u0142a wycieczka parostatkiem do B\u0105saku. Wysiadamy na pierwszym przystanku za mostem. Na przeciwleg\u0142ym brzegu widzimy ogromn\u0105 ha\u0142d\u0119 odpadowego gipsu z wytw&oacute;rni nawoz&oacute;w fosforowych.<\/p>\n<p>&nbsp;<\/p>\n<p><strong>Sobieszewo<\/strong><\/p>\n<p> Naprzeciw przeprawy stoi nowy ko\u015bci&oacute;\u0142, wzniesiony po sp\u0142oni\u0119ciu poprzedniego. Jedyn\u0105 pami\u0105tk\u0105 po tamtych czasach jest XVII-wieczny cmentarz na dziedzi\u0144cu przed ko\u015bcio\u0142em. Zachowa\u0142o si\u0119 kilka starych nagrobk&oacute;w &ndash; steli. Dwa z nich &ndash; pomennonickie &ndash; wyj\u0105tkowo pi\u0119kne, o niezwyk\u0142ym kszta\u0142cie. <br \/>W tym miejscu wypada\u0142oby pokr&oacute;tce przedstawi\u0107 Mennonit&oacute;w. To cz\u0119\u015b\u0107 osadnik&oacute;w, kt&oacute;rzy byli uchod\u017acami religijnymi (wyznawcy odmiany anabaptyzmu, jaka zosta\u0142a za\u0142o\u017cona w XVI w. w Holandii przez Menno Simmsona). Ol\u0119drzy, bo tak ich nazywano w Polsce, byli sprowadzani od XIV w. Charakteryzowali si\u0119 pracowito\u015bci\u0105 i in\u017cynierskimi umiej\u0119tno\u015bciami, dzi\u0119ki kt&oacute;rym wnie\u015bli du\u017cy wk\u0142ad w zmeliorowanie i osuszenie \u017bu\u0142aw. Pozostawili po sobie urz\u0105dzenia hydrotechniczne, podcieniowane domy i charakterystyczne stele (pionowo ustawione ozdobne kamienne p\u0142yty nagrobne) na cmentarzach, kt&oacute;re przedstawiaj\u0105 du\u017c\u0105 warto\u015b\u0107 artystyczn\u0105. Bogato dekorowane, o plastycznym ornamencie, posiadaj\u0105 wiele symboli (czaszk\u0119 z piszczelami, ornament li\u015bciasty, g\u0142&oacute;wk\u0119 anio\u0142a) dzi\u015b ju\u017c na nagrobkach niespotykanych.<br \/>Samo Sobieszewo mo\u017ce si\u0119 pochwali\u0107 Izb\u0105 Pami\u0119ci Wincentego Pola. Na szcz\u0119\u015bcie w sezonie nie ma t\u0142um&oacute;w, nad morze blisko, bo zaledwie 800 metr&oacute;w, a z czas&oacute;w zaboru pruskiego zachowa\u0142o si\u0119 kilka zabytkowych zabudowa\u0144 podcieniowych, neorenesansowy dom z 1906 r. oraz eklektyczny dworek o romantycznej bryle z ko\u0144ca XIX w. Natomiast jednym z najstarszych budynk&oacute;w na Wyspie jest drewniany dom na kamiennej podmur&oacute;wce z 1741 r. Pod koniec wojny teren Wyspy zosta\u0142 umocniony przez Niemc&oacute;w, a w okolicznych lasach pozosta\u0142o mn&oacute;stwo zaro\u015bni\u0119tych okop&oacute;w. Do dzi\u015b tereny te s\u0105 atrakcyjne dla poszukiwaczy wojennych pami\u0105tek. <\/p>\n<p>&nbsp;<\/p>\n<p><strong>Wschodnia cz\u0119\u015b\u0107 wyspy<\/strong><\/p>\n<p> Kieruj\u0105c si\u0119 w stron\u0119 G&oacute;rek Wschodnich, b\u0119dziemy przechodzi\u0107 przez \u0142adny sosnowy las (kt&oacute;ry, niestety, w lecie roi si\u0119 od komar&oacute;w). Po drodze (po prawej) mijamy Stacj\u0119 Ornitologiczn\u0105 PAN i docieramy do p\u0142askiego kra\u0144ca wyspy. Polecam spacer w kierunku morza kamienn\u0105 w\u0105sk\u0105 grobl\u0105, kt&oacute;ra ma d\u0142ugo\u015b\u0107 ok. 1,5 km, ale przy silnym wietrze odradzam. Tak\u017ce po prawej wida\u0107 rozlewisko jeziora Kara\u015b, kt&oacute;re nale\u017cy do jednego z bogatszych rezerwat&oacute;w ptactwa Ptasi Raj. Niekt&oacute;rzy mog\u0105 si\u0119 jednak rozczarowa\u0107, poniewa\u017c widok zas\u0142aniaj\u0105 rozleg\u0142e zaro\u015bla trzcin. Zwiedza\u0107 warto tylko w towarzystwie fachowca (np. ze Stacji PAN-u). <br \/>Kilka lat temu w rezerwacie wyznaczono dwie \u015bcie\u017cki przyrodnicze. Szlak rozpoczyna si\u0119 kilkadziesi\u0105t metr&oacute;w za ostatnim przystankiem autobusowym, skr\u0119ca w prawo w las, a oznaczony jest na drzewach czerwon\u0105 sylwetk\u0105 kaczki. Pierwsza, bardziej interesuj\u0105ca, p\u0119tla odchodzi w lewo po ok. 1 km drogi przez las prowadz\u0105cej w stron\u0119 morza. W pewnym miejscu dochodzi niemal do brzegu Karasia, a po dalszych kilkudziesi\u0119ciu metrach stajemy u st&oacute;p kilkumetrowej zadaszonej wie\u017cy widokowej. Z podestu wie\u017cy mamy okazj\u0119 podziwia\u0107 Prze\u0142om Wis\u0142y, Stoczni\u0119 w G&oacute;rkach Zachodnich oraz basen jachtowy. Dalej, drewnianym pomostem, kierujemy si\u0119 przez podmok\u0142y teren do drugiej wie\u017cy widokowej.<br \/>Szerok\u0105 piaszczyst\u0105 pla\u017c\u0119 par\u0119 lat temu uzbrojono w system brzegowych umocnie\u0144 betonowych, co by\u0142o spowodowane silnymi pr\u0105dami, kt&oacute;re zagra\u017ca\u0142y tutejszym rozlewiskom. Ten fragment wybrze\u017ca na dawnych mapach nosi nazw\u0119 &quot;Messina&quot; (Mierzeja Messy\u0144ska), kt&oacute;ra zwi\u0105zana jest z rozbiciem w 1867 r. w tym miejscu stateczku o tej samej nazwie. <br \/>Od uj\u015bcia mo\u017cna powr&oacute;ci\u0107 do Sobieszewa odwrotn\u0105 drog\u0105 &ndash; oryginaln\u0105 w\u0105sk\u0105 kamienn\u0105 grobl\u0105 o d\u0142ugo\u015bci ok. 1 km. Jednak trzeba pami\u0119ta\u0107, \u017ce jej szeroko\u015b\u0107 miejscami przekracza zaledwie 1,5 metra. Nast\u0119pnie kierujemy si\u0119 przez pas wydm i las, gdzie po lewej mijamy pozosta\u0142o\u015bci dawnej jednostki wojskowej.<\/p>\n<p>&nbsp;<br \/><strong>Przekop Wis\u0142y<\/strong><\/p>\n<p> Po prze\u0142omie Wis\u0142y z 1840 r. zagro\u017cenie powodziowe nadal nie usta\u0142o, co by\u0142o spowodowane zbyt kr\u0119tym biegiem tej rzeki. Po kolejnych powodziach powsta\u0142 projekt uregulowania uj\u015bcia. W 1877 r. rozpocz\u0119to wi\u0119c prace &ndash; suchy wykop mia\u0142 d\u0142ugo\u015b\u0107 7 km od morza, natomiast otwarcie przegrody nast\u0105pi\u0142o dopiero &ndash; jak podaj\u0105 precyzyjne niemieckie \u017ar&oacute;d\u0142a &ndash; &bdquo;31 marca 1895 o godz. 15.45 przy wysokiej wodzie&rdquo;.<br \/>Kieruj\u0105c si\u0119 na zachodnio-po\u0142udniow\u0105 cz\u0119\u015b\u0107 Wyspy Sobieszewskiej dojdziemy do Przegaliny, gdzie znajduj\u0105 si\u0119 \u015bluzy. Sk\u0142adaj\u0105 si\u0119 one z dw&oacute;ch obiekt&oacute;w: zbudowanej w 1895 r. nieczynnej \u015aluzy P&oacute;\u0142nocnej i dobudowanej do niej w latach 1975-1982 czynnej nadal \u015aluzy Po\u0142udniowej. \u015aluza ta \u0142\u0105czy Przekop Wis\u0142y z Martw\u0105 Wis\u0142\u0105, zabezpieczaj\u0105c jednocze\u015bnie<br \/>\n t\u0119 ostatni\u0105 od naporu wielkich w&oacute;d wi\u015blanych w czasie wezbra\u0144.<br \/>Je\u015bli b\u0119d\u0105c w Przegalinie skr\u0119cimy w lewo w stron\u0119 \u015awibna, to po prawej miniemy basen zimowego portu, gdzie ujrzymy z\u0142omowiska barek i pog\u0142\u0119biarek rzecznych. Bystre oko zauwa\u017cy tak\u017ce w asfalcie mostu resztki szyn Gda\u0144skiej W\u0105skotor&oacute;wki. Dalej, po prawej, g\u0142&oacute;wny nurt Przekopu Wis\u0142y, natomiast z lewej charakterystyczny ci\u0105g poniemieckich domk&oacute;w i dorodnych lip. Na skrzy\u017cowaniu na wale w \u015awibnie stoi pami\u0105tkowy kamie\u0144 i tablica z okazji 100-lecia otwarcia Przekopu. Jad\u0105c w d&oacute;\u0142 dojedziemy do przeprawy promowej w stron\u0119 Stegny i Sztutowa. Niestety, w sezonie s\u0105 tu spore kolejki oczekuj\u0105cych, a od paru lat przeprawa jest p\u0142atna. W latach 50. funkcjonowa\u0142a tu r&oacute;wnolegle przeprawa promowa w\u0105skotor&oacute;wki przez Wis\u0142\u0119, jednak potem prom zabrano do Leningradu do naprawy, i&#8230; s\u0142uch o nim zagin\u0105\u0142.<br \/>Po drugiej stronie Przekopu mamy widok na miejscowo\u015b\u0107 Mikoszewie, na p&oacute;\u0142noc od kt&oacute;rej znajduje si\u0119 Rezerwat &bdquo;Mewia \u0141acha&rdquo;<br \/>Od \u015awibna do Uj\u015bcia Wis\u0142y warto przej\u015b\u0107 kamiennym zachodnim brzegiem Przekopu, kt&oacute;ry zach\u0119ca zieleni\u0105, dzikimi r&oacute;\u017cami oraz pn\u0105czami, dzikiego chmielu. Ko\u0144cowy wschodni odcinek pla\u017cy (przy samym uj\u015bciu Wis\u0142y) jest niestety w sezonie zamkni\u0119ty &ndash; ze wzgl\u0119du na rezerwat ptak&oacute;w brodz\u0105cych.<br \/>Wracaj\u0105c do Sobieszewa od \u015awibna w miejscowo\u015bci Orle mie\u015bci si\u0119 Forster&oacute;wka, modrzewiowy dworek zbudowany w latach 30. XX w. na polecenie i wed\u0142ug cz\u0119\u015bciowych plan&oacute;w Adolfa Hitlera. Podczas II wojny \u015bwiatowej rezydowa\u0142 tu gauleiter okr\u0119gu gda\u0144skiego NSDAP Albert Forster, a w sk\u0142ad jego kompleksu wojskowego wchodzi\u0142y tak\u017ce koszary Wehrmachtu oraz szko\u0142a SS. Niepewne s\u0105 natomiast losy&nbsp;podziemnego, osobistego schronu Forstera, kt&oacute;ry znajdowa\u0142 si\u0119 obok jego dworku.&nbsp;Legenda g\u0142osi, \u017ce w nim w\u0142a\u015bnie ukryto Bursztynow\u0105 Komnat\u0119&#8230; Brak mo\u017cliwo\u015bci zwiedzania.<\/p>\n<p>&nbsp;<br \/><strong>Bursztynowe Wybrze\u017ce<\/strong><\/p>\n<p> Podczas spaceru szerok\u0105 piaszczyst\u0105 pla\u017c\u0105 w Sobieszewie mo\u017cemy sobie pozwoli\u0107 na poszukiwania bursztynu, kt&oacute;ry jest jedn\u0105 z najcenniejszych odmian jantaru. Jest to jedno z niewielu miejsc w Gda\u0144sku, gdzie jest to naturalnie mo\u017cliwe i jedno z niewielu nad Ba\u0142tykiem &ndash; gdzie mo\u017cemy to zrobi\u0107 zawsze. Bursztyn jest tu cz\u0119stym go\u015bciem. Naj\u0142atwiej znale\u017a\u0107 go na brzegu, tu\u017c po sztormie. Przy dobrej pogodzie mo\u017cemy podziwia\u0107 Mierzej\u0119 Helsk\u0105,<br \/>Takich pla\u017c na pr&oacute;\u017cno zazdroszcz\u0105 nam nad Morzem \u015ar&oacute;dziemnym: szeroki pas bia\u0142ego piasku, do pasa wydm przylega okaza\u0142y sosnowy las ze wspania\u0142ym podszyciem z mchem. Dlatego nie bez powodu ten odcinek nosi nazw\u0119 Bursztynowego Wybrze\u017ca. Klimat jest zdecydowanie \u0142agodniejszy ni\u017c nad otwartym morzem Jastrz\u0119biej G&oacute;ry czy Mi\u0119dzyzdroj&oacute;w.<br \/>Sobieszewo zach\u0119ca swoj\u0105 naturalno\u015bci\u0105 i spokojem. Walory przyrodnicze i mikroklimat Wyspy sprawiaj\u0105, \u017ce jest to idealne miejsce do sp\u0119dzenia urlopu&#8230; Czy nie warto by\u0107 tam, gdzie naprawd\u0119 szumi morze?<\/p>\n<p>&nbsp;<\/p>\n<p>&nbsp;<\/p>\n<table border=\"0\" cellspacing=\"0\" cellpadding=\"0\" height=\"120\">\n<tbody>\n<tr>\n<td width=\"10\" background=\"..\/images\/aut_tab\/aut_lewa.gif\">&nbsp;<\/td>\n<td background=\"https:\/\/natropie.zhp.pl\/images\/aut_tab\/aut_sr.gif\">   <strong>pwd. Natalia Czapiewska HR<\/strong> &ndash; Studencki Kr\u0105g Instruktorski im. Tony&#39;ego Halika przy UMK w Toruniu. Studiuje pedagogik\u0119 oraz histori\u0119, interesuje si\u0119 tematyk\u0105 kaszubsko-pomorsk\u0105.<\/td>\n<\/tr>\n<\/tbody>\n<\/table>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Ma\u0142o jest miejsc nad polskim Ba\u0142tykiem, gdzie blisko wielkich miast mo\u017cna poczu\u0107 si\u0119 jak w dziczy. No mo\u017ce niezupe\u0142nie jak w dziczy, ale przecie\u017c nie wsz\u0119dzie mo\u017cna pozbiera\u0107 bursztyny. Wybrze\u017ce w okolicach Gda\u0144ska jest mocno eksploatowane, a mimo to jest czym oko nacieszy\u0107.<\/p>\n","protected":false},"author":152,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_acf_changed":false,"_exactmetrics_skip_tracking":false,"_exactmetrics_sitenote_active":false,"_exactmetrics_sitenote_note":"","_exactmetrics_sitenote_category":0,"footnotes":""},"categories":[236],"tags":[],"class_list":["post-19109","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-archiwum-2"],"acf":{"attached_posts":null},"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/natropie.zhp.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/19109","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/natropie.zhp.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/natropie.zhp.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/natropie.zhp.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/users\/152"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/natropie.zhp.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=19109"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/natropie.zhp.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/19109\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/natropie.zhp.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=19109"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/natropie.zhp.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=19109"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/natropie.zhp.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=19109"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}