Rodzina budzi w nas pierwsz\u0105 refleksj\u0119 historyczn\u0105. Wynika ona z naturalnej potrzeby wspominania, pami\u0119ci przodk\u00f3w, kt\u00f3rym to w pewnym sensie siebie zawdzi\u0119czamy i cz\u0119sto, aby przypomnie\u0107 sobie siebie, zwracamy si\u0119 w przesz\u0142o\u015b\u0107, przegl\u0105damy si\u0119 w poczcie umar\u0142ych.<\/p>\n
S\u0142ynny Filozof na tronie \u2013 Marek Aureliusz zaczyna swoje Rozmy\u015blania<\/em> od podzi\u0119kowa\u0144 dla rodziny, dla swych przodk\u00f3w. Dziadkowi Werusowi zawdzi\u0119cza \u201e\u0142agodno\u015b\u0107 i r\u00f3wne usposobienie\u201d, ojcu opr\u00f3cz dobrego imienia, \u201eumi\u0142owanie skromno\u015bci i charakter m\u0119ski\u201d, Matce mi\u0119dzy innymi pobo\u017cno\u015b\u0107, dobroczynno\u015b\u0107 i \u201espos\u00f3b \u017cycia prosty\u201d. W ko\u0144cu Pradziadkowi \u2013 Catiliusowi Saverusowi omini\u0119cie szko\u0142y publicznej i dobr\u0105 edukacj\u0119 w domu, na kt\u00f3r\u0105 \u201enie powinno si\u0119 \u017ca\u0142owa\u0107 grosza.\u201d<\/p>\n Marek Aureliusz pisa\u0142 t\u0119 pierwsz\u0105 \u201edzi\u0119kczynn\u0105\u201d ksi\u0119g\u0119 Rozmy\u015bla\u0144<\/em> oko\u0142o 180 roku. Pisa\u0142 wi\u0119c tu\u017c przed \u015bmierci\u0105. Zapewne b\u0119d\u0105c \u201ew\u015br\u00f3d Kwad\u00f3w nad Granem\u201d, podczas mozolnej, trwaj\u0105cej ju\u017c kilkana\u015bcie lat walki z germa\u0144skimi plemionami, wspomina\u0142 ludzi, dzi\u0119ki kt\u00f3rym podo\u0142a\u0142 ci\u0119\u017ckiej roli cesarza. Rz\u0105dy Marka Aureliusza przypad\u0142y na bardzo trudne czasy. Po kr\u00f3tkich felicitas temporum \u2013 szcz\u0119\u015bliwych czasach \u2013 nasta\u0142 d\u0142ugi okres wojen, plag, epidemii i kl\u0119sk \u017cywio\u0142owych. W tym w\u0142a\u015bnie momencie, w odleg\u0142ej krainie niczym nieprzypominaj\u0105cej miast imperium, osamotniony cesarz otoczy\u0142 si\u0119 swoimi przodkami.<\/p>\n Tradycja. S\u0142owo tradycja wywodzi si\u0119 od \u0142aci\u0144skiego tradere \u2013 co oznacza przekazywa\u0107, wr\u0119cza\u0107, podawa\u0107. Traditio by\u0142o te\u017c czynno\u015bci\u0105 prawn\u0105 w Rzymie. Oznacza\u0142o ono przeniesienie posiadania w spos\u00f3b nieformalny. Tradycja jest jak ni\u0107 \u0142\u0105cz\u0105ca pokolenia przesz\u0142e, tera\u017aniejsze i przysz\u0142e. Pami\u0119\u0107 przodk\u00f3w wzmaga w nas poczucie obowi\u0105zku, powinno\u015bci, kt\u00f3rym chcemy sprosta\u0107.<\/p>\n Bardzo celnie i poetycko zarazem t\u0119 wi\u0119\u017a \u2013 ni\u0107 mi\u0119dzy pokoleniami obrazuje ukrai\u0144ski romantyk Markijan Szaszkewycz. W swoim dziele \u201eStaryna\u201d pisze on o konieczno\u015bci przegl\u0105dania si\u0119 w przesz\u0142o\u015bci jako \u201ezwierciadle jak woda czystym\u201d, by tam dojrze\u0107 swych ojc\u00f3w i pradziad\u00f3w takimi, \u201ejakimi chcieli si\u0119 przed tob\u0105 zaprezentowa\u0107 i czego po tobie oczekuj\u0105\u201d. Te w\u0142a\u015bnie oczekiwania, obowi\u0105zki, zobowi\u0105zania niczym w testamencie s\u0105 elementem tego, co dziedziczymy. W Polsce mia\u0142o to wyj\u0105tkowo dramatyczny charakter. Daty powsta\u0144 1768, 1794, 1830, 1863 no i 1914, o 1944 ju\u017c nie wspominaj\u0105c, nieprzypadkowo oddzielone s\u0105 oko\u0142o dwudziestoletnimi interwa\u0142ami. Te \u201emiejsca mi\u0119dzy sza\u0144cami\u201d \u2013 intervallum, by\u0142y okresami, gdy kolejne pokolenie dorasta\u0142o. Spadkiem, kt\u00f3ry dziedziczyli po przodkach zazwyczaj nie by\u0142a fortuna, a fatum. Naprawd\u0119 nietrudno w\u015br\u00f3d bohater\u00f3w kolejnych zryw\u00f3w odnale\u017a\u0107 podobne nazwiska. Nietrudno te\u017c zauwa\u017cy\u0107 ten kostium historyczny, co dwadzie\u015bcia par\u0119 lat zdejmowany z ukrytego przed zaborc\u0105 wieszaka i przywdziewany, wbrew jego niewygody. Konfederatki, kosy na sztorc, pie\u015bni i poezje, \u201eserca woskowe\u201d, m\u0142ody wiek, no i w ko\u0144cu walka mimo \u015bwiadomo\u015bci nik\u0142ych szans na zwyci\u0119stwo. B\u0119dzie tu pomocny \u017beromski. Z jednej strony pisa\u0142 on o \u201efatalnej sile polskiego patriotymu\u201d, kt\u00f3ra ka\u017ce kolejnym pokoleniom stygmatyk\u00f3w zmaga\u0107 si\u0119 z t\u0105 niepokonan\u0105 moc\u0105, kt\u00f3ra kolejne pokolenia diament\u00f3w, rzuca jak kamienie na szaniec. Z drugiej strony jednak \u017beromski m\u00f3wi: \u201eTakie s\u0105 moje obyczaje\u201d. Cz\u0142owiek honoru, wierny swej (nieszcz\u0119snej) rodzinnej tradycji, nie t\u0142umaczy si\u0119 ze swych czyn\u00f3w tylko, post\u0119puje tak, gdy\u017c obliguje go do tego \u201espadek\u201d, \u201eoczekiwania ojc\u00f3w i pradziad\u00f3w\u201d.<\/p>\n Dawne rody mia\u0142y te\u017c herby. Herb nie by\u0142 tylko ozdob\u0105, jakim\u015b tam pustym symbolem czy zespo\u0142em graficznych znak\u00f3w o ustalonym porz\u0105dku. S\u0142owo herb wywodzi si\u0119 od niemieckiego \u201eerbe\u201d. W j\u0119zyku naszego zachodniego s\u0105siada s\u0142owo to oznacza dziedzictwo. Te nasze herby, bardzo mocno na nas oddzia\u0142uj\u0105. Cho\u0107 dzi\u015b ju\u017c nie mamy ich na tarczach, nie mamy systemu zawo\u0142a\u0144, wezwa\u0144, to zauwa\u017camy, jak wiele w nas historii. Jak wiele w nas tego co \u201enale\u017ca\u0142o\u201d i co przekazali nam nasi przodkowie.<\/p>\n \u201eJak wszystko znika szybko: w \u015bwiecie sami ludzie, w czasie wspomnienia o nich!\u201d napisa\u0142 Marek Aurelisz. Stoik podda\u0142 si\u0119 emocji, zakrzykn\u0105\u0142. Jedn\u0105 z pochodnych \u201erodzinnej refleksji historycznej\u201d przeniesion\u0105 na plan bardziej szeroki, np.: narodowy, powinna by\u0107 pami\u0119\u0107. Zapomnienie jest rzeczywistym kresem egzystencji. Nie wypada zapomina\u0107 \u2013 \u201etakie s\u0105 moje obyczaje\u201d.<\/p>\n Utrata perspektywy ojc\u00f3w i pradziad\u00f3w mo\u017ce spowodowa\u0107 zagubienie. To jest jak przeci\u0119cie nici. Gdzie bez nici dotar\u0142by Tezeusz?<\/p>\n Jednak nale\u017cy r\u00f3wnie\u017c \u201epami\u0119ta\u0107\u201d, \u017ce spe\u0142nianie wyzwa\u0144 przesz\u0142o\u015bci nie powinno by\u0107 tylko pustym na\u015bladowaniem, powtarzaniem. Sprostanie oczekiwaniom przodk\u00f3w przede wszystkim nak\u0142ada na nas obowi\u0105zek zadbania o potomnych. Taka sztafeta.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" Rodzina budzi w nas pierwsz\u0105 refleksj\u0119 historyczn\u0105. I aby przypomnie\u0107 sobie siebie, zwracamy si\u0119 w przesz\u0142o\u015b\u0107, przegl\u0105damy si\u0119 w poczcie umar\u0142ych.<\/p>\n","protected":false},"author":152,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_acf_changed":false,"_exactmetrics_skip_tracking":false,"_exactmetrics_sitenote_active":false,"_exactmetrics_sitenote_note":"","_exactmetrics_sitenote_category":0,"footnotes":""},"categories":[236],"tags":[749,672,750],"class_list":["post-19153","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-archiwum-2","tag-genealogia","tag-historia","tag-rodzina"],"acf":{"attached_posts":null},"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/natropie.zhp.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/19153","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/natropie.zhp.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/natropie.zhp.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/natropie.zhp.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/users\/152"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/natropie.zhp.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=19153"}],"version-history":[{"count":4,"href":"https:\/\/natropie.zhp.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/19153\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":22454,"href":"https:\/\/natropie.zhp.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/19153\/revisions\/22454"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/natropie.zhp.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=19153"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/natropie.zhp.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=19153"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/natropie.zhp.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=19153"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}Co nam daj\u0105 ci przodkowie?<\/h3>\n
Tak wi\u0119c \u017beromski, syn powsta\u0144ca styczniowego, zg\u0142asza si\u0119 do Legion\u00f3w Pi\u0142sudskiego.<\/h3>\n