{"id":19518,"date":"2012-02-05T23:47:28","date_gmt":"2012-02-05T21:47:28","guid":{"rendered":"http:\/\/natropie.zhp.pl\/?p=5127"},"modified":"2012-02-05T23:47:28","modified_gmt":"2012-02-05T21:47:28","slug":"kiedy-cale-cialo-krzyczy","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/natropie.zhp.pl\/index.php\/kiedy-cale-cialo-krzyczy\/","title":{"rendered":"Kiedy ca\u0142e cia\u0142o krzyczy"},"content":{"rendered":"

\"14263_203_1\"<\/a>Komunikujemy si\u0119 ca\u0142y czas. Nawet siedz\u0105c w zupe\u0142nej ciszy, porozumiewamy si\u0119 z otoczeniem. S\u0142owa to zaledwie 7% wiadomo\u015bci, jak\u0105 chcemy przekaza\u0107, a ca\u0142e sedno tkwi w mowie cia\u0142a. Niestety.<\/strong><\/p>\n

 <\/p>\n

U\u015bmiech Eskimosa<\/strong><\/p>\n

Spotkali\u015bcie kiedy\u015b szcz\u0119\u015bliwego Eskimosa? Albo obywatela Kambod\u017cy, Japonii lub Holandii? Nie? Ale z pewno\u015bci\u0105 potraficie sobie takowych wyobrazi\u0107. Ka\u017cdy z nich b\u0119dzie si\u0119 u\u015bmiecha\u0142, a wok\u00f3\u0142 ich oczu utworz\u0105 si\u0119 malutkie zmarszczki. Nie musz\u0105 wcale nic m\u00f3wi\u0107, z \u0142atwo\u015bci\u0105 rozpoznamy ich stan. Chi\u0144czyk wyra\u017ca swoje zadowolenie dok\u0142adnie w taki sam spos\u00f3b, co Europejczyk. Ma\u0142o tego, osoby niewidome, kt\u00f3re nigdy nie nie ogl\u0105da\u0142y radosnej twarzy, r\u00f3wnie\u017c unosz\u0105 k\u0105ciki ust, aby zasygnalizowa\u0107, \u017ce jest im dobrze. \u015awiadczy to o tym, \u017ce uczucia, jakie nami kieruj\u0105, s\u0105 wrodzone i ukszta\u0142towa\u0142y si\u0119 w toku ewolucji. Prawdopodobnie zdziwienie zwi\u0105zane jest z pierwotnym odruchem orientacyjnym. W obliczu zagro\u017cenia organizm stara si\u0119 wyostrzy\u0107 wszystkie zmys\u0142y, m.in. zmys\u0142 wzroku – st\u0105d szeroko otwarte oczy, uniesione brwi.<\/p>\n

Na podstawie bada\u0144 wyodr\u0119bniono 6 podstawowych uczu\u0107: rado\u015b\u0107, smutek, zdziwienie, gniew, wstr\u0119t i strach. S\u0105 one rozpoznawalne przez cz\u0142onk\u00f3w r\u00f3\u017cnych kultur, nawet tych nie maj\u0105cych ze sob\u0105 kontaktu. Mo\u017cemy zatem powiedzie\u0107, \u017ce wszyscy pos\u0142ugujemy si\u0119 jednym, globalnym j\u0119zykiem – j\u0119zykiem cia\u0142a.<\/p>\n

 <\/p>\n

U\u015bmiech czy szcz\u0119ko\u015bcisk?<\/strong><\/p>\n

W budowie twarzy wyr\u00f3\u017cnia si\u0119 siedem rejon\u00f3w, kt\u00f3re kszta\u0142tuj\u0105 nasz wyraz mimiczny:<\/p>\n

– brwi i czo\u0142o<\/p>\n

– oczy<\/p>\n

– nos<\/p>\n

– g\u00f3rna warga<\/p>\n

– dolna warga<\/p>\n

– szczelina ust<\/p>\n

– \u017cuchwa<\/p>\n

I tak dla przyk\u0142adu: brwi uniesione ca\u0142kowicie oznaczaj\u0105 niedowierzanie, do po\u0142owy – zdziwienie, lekko obni\u017cone sugeruj\u0105 zak\u0142opotanie, natomiast mocno zmarszczone – gniew, z\u0142o\u015b\u0107. Ruchom jednego z rejon\u00f3w towarzyszy zazwyczaj ruch innego, ale nie zawsze. Ile razy patrz\u0105c na u\u015bmiech top modelki stwierdzili\u015bcie, \u017ce jest sztuczny? M\u00f3zg od razu wy\u0142apuje, \u017ce co\u015b tutaj nie gra. Wystarczy przyjrze\u0107 si\u0119 oczom. Je\u015bli s\u0105 one o\u017cywione, b\u0142yszcz\u0105ce, oznacza to, \u017ce osoba, z kt\u00f3r\u0105 mamy do czynienia, naprawd\u0119 jest zadowolona lub czym\u015b rozbawiona, je\u015bli jednak rado\u015b\u0107 wyra\u017caj\u0105 tylko usta, a reszta pozostaje ch\u0142odna, to weso\u0142o\u015b\u0107 ta jest niestety udawana.<\/p>\n

Czy wiecie, \u017ce \u015bmiej\u0105 si\u0119 nie tylko ludzie, ale tak\u017ce i ma\u0142py cz\u0142ekokszta\u0142tne? Na podstawie tego naukowcy wysnuli tez\u0119, \u017ce \u015bmiech ludzki pojawi\u0142 si\u0119 ponad 6 mln lat, kiedy „zeszli\u015bmy z drzew”. Ciekawym jest, \u017ce kobiety \u015bmiej\u0105 si\u0119 trzy razy cz\u0119\u015bciej ni\u017c m\u0119\u017cczy\u017ani. Zapewne dzi\u0119ki temu to one, a nie – jak si\u0119 powszechnie s\u0105dzi – panowie, s\u0105 inicjatorkami nawi\u0105zania znajomo\u015bci.<\/p>\n

 <\/p>\n

Narcystyczne m\u00f3zgi<\/strong><\/p>\n

Wchodz\u0119 do sali, siadam w \u0142awce. Wyprostowana, z d\u0142ugopisem w r\u0119ku – po prostu wzorowy ucze\u0144. Po 15 minutach le\u017c\u0119 na krze\u015ble, g\u0142ow\u0119 podpieram r\u0119k\u0105, a rozlu\u017anion\u0105 d\u0142oni\u0105 wykonuj\u0119 niedba\u0142e notatki. Brzmi znajomo? Nie oszukujmy si\u0119, wyk\u0142adowca nie osio\u0142 i b\u0142yskawicznie odczyta, \u017ce jeste\u015bmy znudzeni. Nasze cia\u0142o wr\u0119cz krzyczy: „Sko\u0144cz, ch\u0142opie!”. Zazwyczaj nie kontrolujemy takich zachowa\u0144, s\u0105 one mimowolne, jednak warto nauczy\u0107 si\u0119 nad nimi panowa\u0107. Dlaczego? Nasze m\u00f3zgi maj\u0105 tendencj\u0119 do atrybucji, czyli przypisywania pewnych konkretnych cech drugiej osobie. I tak oto m\u00f3wca nie pomy\u015bli w pierwszej kolejno\u015bci, \u017ce jego wypowied\u017a jest nu\u017c\u0105ca i mo\u017ce powinien co\u015b w niej zmieni\u0107. (Troch\u0119 narcystyczne, prawda?) Przyczyn\u0119 znajdzie za to w naszym lenistwie – cesze wewn\u0119trznej i (wed\u0142ug niego) sta\u0142ej. Taka postawa wyklucza wp\u0142yw czynnik\u00f3w zewn\u0119trznych na zrozumienie sytuacji. Psychologia okre\u015bla to mianem podstawowego b\u0142\u0119du atrybucji i klasyfikuje jako cz\u0119ste zjawisko w postrzeganiu spo\u0142ecznym. I tak oto zupe\u0142nie nie\u015bwiadomie narazili\u015bmy si\u0119 na miano obiboka…<\/p>\n

 <\/p>\n

Spo\u0142eczne kameleony<\/strong><\/p>\n

Cz\u0119sto zupe\u0142nie nie\u015bwiadomie na\u015bladujemy swojego rozm\u00f3wc\u0119 – przyjmujemy ten sam ton g\u0142osu, kopiujemy mimik\u0119 i gesty. Dlaczego? Dla w\u0142asnej korzy\u015bci: dzi\u0119ki takiej umiej\u0119tno\u015bci wydajemy si\u0119 innym o wiele sympatyczniejsi ni\u017c jeste\u015bmy naprawd\u0119. Zjawisko to zosta\u0142o poparte badaniami, kt\u00f3rych wyniki opublikowano na \u0142amach miesi\u0119cznika „Charaktery” (maj 2010).<\/p>\n

Psychologowie Roland Neumann i Fritz Strack zaprezentowali grupie os\u00f3b nagranie, na kt\u00f3rym lektor czyta\u0142 tekst weso\u0142ym lub smutnym g\u0142osem. Badani powtarzaj\u0105c tekst, na\u015bladowali zar\u00f3wno jego ton, tempo, a tak\u017ce tembr g\u0142osu. W momencie takiego dostosowania wypowiedzi wysy\u0142amy jasny sygna\u0142: jestem zainteresowany, kontynuuj, prosz\u0119. Taka sytuacja ma miejsce oczywi\u015bcie jedynie wtedy, kiedy komunikaty s\u0105 mi\u0142e, nie rani\u0105 i nie godz\u0105 w dobre imi\u0119 drugiej osoby. W przeciwnym wypadku mamy do czynienia z prost\u0105 interakcj\u0105: agresja rodzi agresj\u0119. I ja i Ty, drogi czytelniku, jeste\u015bmy w\u0119drownikami. Oboje niejednokrotnie mieli\u015bmy do czynienia z m\u0142odszymi, niesfornymi harcerzami, kt\u00f3rych trzeba by\u0142o uspokoi\u0107. Przekrzykiwanie nic tutaj nie da, im g\u0142o\u015bniejszy ton przyjmujemy, z tym g\u0142o\u015bniejszym spotkamy si\u0119 odzewem. To normalne – dzieci pod\u015bwiadomie chc\u0105 si\u0119 bronic, pokaza\u0107 swoj\u0105 dominacj\u0119 (przecie\u017c jest ich wi\u0119cej, wi\u0119c co\u00a0 jeden dru\u017cynowy mo\u017ce im zrobi\u0107). Takie zachowanie to nic innego, jak MIMIKRA, wyst\u0119puj\u0105ca powszechnie u zwierz\u0105t, m.in. owad\u00f3w czy kameleon\u00f3w. Bezbronne organizmy potrafi\u0105 upodobni\u0107 si\u0119 swoj\u0105 budow\u0105 cia\u0142a i ubarwieniem do gatunku uzbrojonego, w celu ochrony przed drapie\u017cnikami. Nie zamieniajmy si\u0119 zatem zbyt cz\u0119sto w dzik\u0105 besti\u0119, nauczmy si\u0119 w rozs\u0105dny spos\u00f3b manipulowa\u0107 rozm\u00f3wc\u0105. Je\u015bli chcemy by\u0107 odebrani jako osoba spokojna, stonowana – niech tempo naszych wypowiedzi to odzwierciedli, a z pewno\u015bci\u0105 spotkamy si\u0119 ze zrozumieniem otoczenia.<\/p>\n

 <\/p>\n

Niebezpieczne gesty <\/strong><\/p>\n

W czasach zabiegania, dominacji „pozdro”, „nara”, „spoko” i innych udziwnie\u0144 maj\u0105cych zaoszcz\u0119dzi\u0107 nasz czas, zacz\u0119li\u015bmy pos\u0142ugiwa\u0107 si\u0119 w \u017cyciu codziennym\u00a0 niezliczon\u0105 ilo\u015bci\u0105 gest\u00f3w. Zamiast prowadzi\u0107 rozwlek\u0142y monolog na temat tego, jak \u015bwietnie by\u0142o na pi\u0105tkowej dom\u00f3wce, m\u00f3wimy jedynie „Super!” i pokazujemy kciuk uniesiony do g\u00f3ry. I wszystko jasne.<\/p>\n

Czy aby na pewno? Niestety gesty nie s\u0105 u nas wrodzone i okazuje si\u0119, \u017ce dla osoby z Polski tzw. „OK” b\u0119dzie zupe\u0142nie normalne, wr\u0119cz przyjacielskie, a na bliskim wschodzie mo\u017ce zosta\u0107 odczytane jako obelga. Dlaczego? Ot\u00f3\u017c nasi s\u0105siedzi rozumiej\u0105 je jako wyra\u017ane zaproszenie do perwersyjnego stosunku seksualnego… R\u00f3wnie\u017c na Sardynii pod ko\u0142ami samochod\u00f3w ginie wielu (statystycznie zbyt wielu) nie\u015bwiadomych niczego autostopowicz\u00f3w.<\/p>\n

To samo tyczy si\u0119 gestu uspokojenia lub odmowy – d\u0142oni z szeroko rozpostartymi palcami, zbli\u017canej do rozm\u00f3wcy. Nigdy nie pr\u00f3bujcie w ten spos\u00f3b uspokaja\u0107 Greka, chyba, \u017ce chcecie wyl\u0105dowa\u0107 na ostrym dy\u017curze. W kraju oliwki zachowanie takie jest uznane za jedn\u0105 z najwi\u0119kszych obelg, kt\u00f3rej mo\u017ce nie b\u0119d\u0119 tutaj przytacza\u0107.<\/p>\n

 <\/p>\n

Pisz\u0105c to, od razu staje mi przed oczami obraz Rowana Atkinsona z filmu „Ja\u015b Fasola – nadci\u0105ga totalny kataklizm”. Niczego nie\u015bwiadomy turysta pod\u0142apuje od grupy m\u0142odzie\u017cy znak – jak mu si\u0119 wydaje – rado\u015bci. Jad\u0105c samochodem z entuzjazmem pozdrawia przechodni\u00f3w swoim \u015brodkowym palcem. Dlatego te\u017c, dobra rada: b\u0105d\u017amy \u015bwiadomi swoich gest\u00f3w, tego sk\u0105d pochodz\u0105 i jak s\u0105 rozumiane w poszczeg\u00f3lnych kulturach. Je\u015bli nie jeste\u015bmy pewni – lepiej ich nie u\u017cywajmy, bo nasze intencje mog\u0105 by\u0107 zupe\u0142nie odmiennie odczytane.<\/p>\n

 <\/p>\n

Kwestia ubioru<\/strong><\/p>\n

Tak, tak, dobrze czytacie, do komunikacji pozawerbalnej nale\u017cy tak\u017ce spos\u00f3b ubierania si\u0119 i styl, jaki sob\u0105 reprezentujemy. O ile sam element garderoby mo\u017ce si\u0119 komu\u015b po prostu nie spodoba\u0107, o tyle jego barwa w miar\u0119 obiektywnie wp\u0142ywa na postrzeganie w\u0142a\u015bciciela. „Mo\u017ce stwierdzenie, \u017ce charakter koloru odzienia odnosi si\u0119 \u015bci\u015ble do charakteru cz\u0142owieka, tr\u0105ci lekk\u0105 przesad\u0105 ze wzgl\u0119du na s\u0142owo \u015bci\u015ble, niemniej kolor potrafi wiele ujawni\u0107, ale i zasugerowa\u0107” – napisa\u0142 w swojej ksi\u0105\u017cce „Ubieraj\u0105c kobiet\u0119 sukcesu” Jerzy Turbasa – znany krakowski krawiec, kt\u00f3rego odwiedzaj\u0105 osoby z pierwszych stron gazet.<\/p>\n

Najcz\u0119\u015bciej spotykana symbolika jest nast\u0119puj\u0105ca: czerwony odczytujemy jako potrzeb\u0119 aktywno\u015bci (zar\u00f3wno fizycznej jak i emocjonalnej), pomara\u0144czowy to dynamizm i d\u0105\u017cenie do celu, \u017c\u00f3\u0142ty – otwarto\u015b\u0107 i potrzeba kontaktu, zielony – r\u00f3wnowaga, spok\u00f3j. Niebieski jest dobry dla ludzi kreatywnych, z kolei czarny lub bia\u0142y oznacza skupienie na w\u0142asnej osobie. Nale\u017cy jednak bra\u0107 poprawk\u0119 na to, \u017ce panie przywi\u0105zuj\u0105 znacznie wi\u0119ksz\u0105 wag\u0119 do wygl\u0105du ni\u017c panowie, a i to nie jest regu\u0142\u0105. Zatem zanim wydamy o kim\u015b os\u0105d na podstawie jego ubioru, przyjrzyjmy si\u0119 dok\u0142adniej jego zachowaniu, poniewa\u017c nasza opinia mo\u017ce si\u0119 okaza\u0107 mylna.<\/p>\n

Kiedy teraz ju\u017c wiecie co m\u00f3wicie, kiedy nie m\u00f3wicie, spr\u00f3bujcie zabawi\u0107 si\u0119 w Wielkiego Dezorientatora. Nakrzyczcie na kogo\u015b z u\u015bmiechem na twarzy, zez\u0142o\u015b\u0107cie si\u0119 z uniesionymi brwiami, powiedzcie komu\u015b, \u017ce jest okej kieruj\u0105c kciuk do do\u0142u albo\u2026 sied\u017acie wypr\u0119\u017ceni na nudnym wyk\u0142adzie. Ale b\u0119dzie heca!<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Komunikujemy si\u0119 ca\u0142y czas. Nawet siedz\u0105c w zupe\u0142nej ciszy, porozumiewamy si\u0119 z otoczeniem. S\u0142owa to zaledwie 7% wiadomo\u015bci, jak\u0105 chcemy przekaza\u0107, a ca\u0142e sedno tkwi w mowie cia\u0142a. Niestety.<\/p>\n","protected":false},"author":152,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_acf_changed":false,"_exactmetrics_skip_tracking":false,"_exactmetrics_sitenote_active":false,"_exactmetrics_sitenote_note":"","_exactmetrics_sitenote_category":0,"footnotes":""},"categories":[236],"tags":[],"class_list":["post-19518","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-archiwum-2"],"acf":{"attached_posts":null},"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/natropie.zhp.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/19518","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/natropie.zhp.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/natropie.zhp.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/natropie.zhp.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/users\/152"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/natropie.zhp.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=19518"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/natropie.zhp.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/19518\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/natropie.zhp.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=19518"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/natropie.zhp.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=19518"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/natropie.zhp.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=19518"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}