{"id":19652,"date":"2012-06-30T10:36:47","date_gmt":"2012-06-30T08:36:47","guid":{"rendered":"http:\/\/natropie.zhp.pl\/?p=7563"},"modified":"2015-04-03T22:49:52","modified_gmt":"2015-04-03T20:49:52","slug":"tak-blisko-a-tak-dalekotodoobrazek","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/natropie.zhp.pl\/index.php\/tak-blisko-a-tak-dalekotodoobrazek\/","title":{"rendered":"Tak blisko, a tak daleko"},"content":{"rendered":"

Trudno dogada\u0107 nam si\u0119 z Niemcami? Oto kilka pomys\u0142\u00f3w na to, dlaczego tak jest.<\/strong><\/p>\n

Sp\u0119dzi\u0142am w Niemczech (a dok\u0142adniej w Hannoverze) zaledwie p\u00f3\u0142 roku. Studiowa\u0142am, podr\u00f3\u017cowa\u0142am, poznawa\u0142am ludzi, rozmawia\u0142am, obserwowa\u0142am i rozmy\u015bla\u0142am. Ale chyba przede wszystkim prze\u017cywa\u0142am permamentne zaskoczenie. Jak bowiem inaczej nazwa\u0107 stan, w kt\u00f3rym znajduje si\u0119 cz\u0142owiek, kt\u00f3rego wszystkie nawyki, normy, przyzwyczajenia nagle zderzaj\u0105 si\u0119 z zupe\u0142nie innymi, obcymi, nieznanymi? Moje zaskoczenie wywo\u0142ywa\u0142y sytuacje b\u0142ache, nieznaczne i absolutnie nieistotne dla np. relacji polityczno-gospodarczych pomi\u0119dzy Polsk\u0105 a Niemcami. We mnie jednak wydarzenia te wywo\u0142ywa\u0142y lawin\u0119 my\u015bli, porusza\u0142y skomplikowany mechanizm wspomnieniowo-autorefleksyjny. Incydent\u00f3w (bardziej lub mniej zabawnych), wynikaj\u0105cych z r\u00f3\u017cnic pomi\u0119dzy kultur\u0105 polsk\u0105 a niemieck\u0105, by\u0142o w ci\u0105gu tego jednego semestru wiele. \u017beby jednak nie psu\u0107 komu\u015b planuj\u0105cemu wyjazd do Niemiec, a czytaj\u0105cemu ten tekst, zabawy w poznawaniu tych r\u00f3\u017cnic, podam tylko kilka ich przyk\u0142ad\u00f3w i spr\u00f3buj\u0119 wyja\u015bni\u0107 sk\u0105d si\u0119 bierze odmienne postrzeganie prostych (zda\u0142oby si\u0119) kwestii.<\/p>\n

W otwartych drzwiach<\/strong><\/h3>\n

Chyba ju\u017c od przedszkola, a z pewno\u015bci\u0105 od szko\u0142y podstawowej, wpajano nam, \u017ce „panie zawsze przodem”. Ustawiano nas przed sal\u0105 w parach i wchodzili\u015bmy w odpowiedniej kolejno\u015bci: dziewczynki pierwsze, za nami ch\u0142opcy. Potem, kiedy ju\u017c podro\u015bli\u015bmy i wchodzili\u015bmy sami, wszyscy wpychaj\u0105cy si\u0119 panowie byli nara\u017ceni na komentarze koleg\u00f3w: „\u0142e, dziewczyna, dziewczyna!” i oburzenie kole\u017canek: „no gdzie si\u0119 wpychasz?!”. P\u00f3\u017aniej, powoli nadchodzi\u0142 etap, w kt\u00f3rym kobiety po prostu oczekuj\u0105 od m\u0119\u017cczyzn przepuszczenia w drzwiach. Nawet wi\u0119cej! Oczekujemy tak\u017ce, \u017ce te drzwi zostan\u0105 nam przytrzymane!<\/p>\n

Gdyby m\u00f3j kolega, przyjaciel, ch\u0142opak nie otworzy\u0142 mi drzwi ani ich nie przytrzyma\u0142 \u2013 pewnie bym mu wybaczy\u0142a. Ale wepchni\u0119cie si\u0119 w otwarte przeze mnie z wysi\u0142kiem drzwi uzna\u0142abym za wyraz braku cho\u0107by minimalnej dawki kultury osobistej. W Niemczech natomiast nale\u017ca\u0142o przywykn\u0105\u0107 do my\u015bli, \u017ce trzebaby trafi\u0107 na kogo\u015b o polskich korzeniach, \u017ceby doczeka\u0107 si\u0119 przepuszczenia w drzwiach. Kiedy po raz kolejny zderzy\u0142am si\u0119 z zamykaj\u0105cymi si\u0119 drzwiami, czy te\u017c zosta\u0142am w nich przepchni\u0119ta przez ch\u0142opaka, czekaj\u0105cego obok a\u017c otworz\u0119, stwierdzi\u0142am, \u017ce co\u015b mi tu nie pasuje. Zapyta\u0142am wi\u0119c dziewczyn z Niemiec czy to jest normalne, czy tylko ja tak nieszcz\u0119\u015bliwie trafiam. By\u0142y r\u00f3wnie zaskoczone pytaniem, jak ja drzwiami, trafiaj\u0105c na nie po raz pierwszy nosem… Odpowiedzia\u0142y mi, \u017ce takie zachowanie jest ca\u0142kowicie normalne, bo w Niemczech po prostu nikt nie wpad\u0142 na pomys\u0142, \u017ce mo\u017ce by\u0107 inaczej. Kiedy pytane przeze mnie dziewcz\u0119ta us\u0142ysza\u0142y jak jest u nas, stwierdzi\u0142y: „Wy to tam macie pewnie samych d\u017centelmen\u00f3w”. Jakie\u017c by\u0142o ich zaskoczenie, kiedy powiedzia\u0142am, \u017ce w Polsce to jest absolutn\u0105 podstaw\u0105 dobrego wychowania, a \u017ceby by\u0107 naprawd\u0119 uznanym za kulturalnego, nale\u017cy si\u0119 wykaza\u0107 du\u017co bardziej… Po jakim\u015b czasie i paru przemy\u015bleniach dosz\u0142am jednak do wniosku, \u017ce jestem szalenie wdzi\u0119czna naszym Panom za to, \u017ce tej „podstawy” przestrzegaj\u0105. To na sw\u00f3j spos\u00f3b pokazuje ich dba\u0142o\u015b\u0107 o nas i dostrzeganie w nas prawdziwych kobiet. Dzi\u0119kuj\u0119 Wam Panowie, doceniam! (Prosty gest, a nagle tak niezwykle cieszy!)<\/p>\n

O<\/strong>b<\/strong>szar zielony<\/strong><\/h3>\n

W Polsce lubimy dotyk. Jakkolwiek zabawnie to brzmi, jest prawd\u0105. Bo odpowiedzmy sobie na kilka pyta\u0144: czy lubi\u0119 by\u0107 przytulanym\/-n\u0105? A zdarza mi si\u0119 pog\u0142aska\u0107 kogo\u015b po g\u0142owie? Daj\u0119 znajomym buziaka na przywitanie i\/lub po\u017cegnanie? Drapi\u0119 koleg\u0119 za uchem, kiedy o to poprosi? Obejmuj\u0119 kole\u017cank\u0119 ramieniem, kiedy tego potrzebuje? No w\u0142a\u015bnie! To teraz obrazowo \u2013 czym si\u0119 w tej kwestii r\u00f3\u017cnimy od naszych s\u0105siad\u00f3w.<\/p>\n

Zrobiono badania, w kt\u00f3rych dano osobom kilku narodowo\u015bci kartki z narysowanym konturem cz\u0142owieka. Zadanie badanych polega\u0142o na zamalowaniu powierzchni cia\u0142a tego cz\u0142owieka, u\u017cywaj\u0105c trzech kolor\u00f3w: czerwonego \u2013 oznaczaj\u0105cego miejsca, w kt\u00f3re zdecydowanie osoba badana nie \u017cyczy sobie by\u0107 dotykan\u0105; \u017c\u00f3\u0142tego \u2013 oznaczaj\u0105cego obszary, w kt\u00f3rych dotyk mo\u017cna zdaniem badanych zaakceptowa\u0107; zielonego \u2013 oznaczaj\u0105cego brak zastrze\u017ce\u0144, co do dotykania tych miejsc. Jak pokolorowali ludzika Polacy mo\u017cemy si\u0119 domy\u015bla\u0107: u\u017cyli g\u0142\u00f3wnie \u017c\u00f3\u0142tej i zielonej kredki, czerwon\u0105 zaznaczaj\u0105c tylko okolice intymne (kobiety tak\u017ce biust). U Niemc\u00f3w natomiast niemal ca\u0142y cz\u0142owieczek by\u0142 na czerwono! Zielone by\u0142y d\u0142onie, \u017c\u00f3\u0142te: ramiona i twarz. Ci\u0119\u017cko mi by\u0142o w to uwierzy\u0107, zw\u0142aszcza, \u017ce us\u0142ysza\u0142am t\u0119 histori\u0119 w pierwszym tygodniu mojego pobytu w Hannoverze. A jednak okaza\u0142o si\u0119 to w du\u017cej mierze prawd\u0105! W normalnych kontaktach (nie m\u00f3wi\u0119 o dyskotekach czy imprezach) Niemcy podaj\u0105 sobie d\u0142o\u0144, ewentualnie obejmuj\u0105 ramieniem na przywitanie i to zasadniczo jest ich ca\u0142y kontakt fizyczny. Nawet pomi\u0119dzy bliskimi znajomymi nie zaobserwowa\u0142am takiej wylewno\u015bci i cz\u0119stotliwo\u015bci dotyku, jak w Polsce pomi\u0119dzy, dajmy na to, rozmawiaj\u0105cymi kole\u017cankami. Z czego to mo\u017ce wynika\u0107? Podobno w Niemczech nie ma zwyczaju cz\u0119stego przytulania i g\u0142askania dzieci. Kto ma wi\u0119c ich uczy\u0107, jak p\u00f3\u017aniej si\u0119 odnie\u015b\u0107 do takiej formy kontaktu? W Polsce nie wyobra\u017cam sobie mamy, kt\u00f3ra by nie poczochra\u0142a w\u0142os\u00f3w nawet doros\u0142ego ju\u017c syna wychodz\u0105cego po odwiedzinach u niej, czy c\u00f3rki nie przytulaj\u0105cej si\u0119 do ojca przed d\u0142ugim wyjazdem. W Niemczech raczej podali by sobie r\u0119k\u0119… Wyja\u015bnia to, dlaczego odbieramy Niemc\u00f3w, jako ludzi osch\u0142ych, ch\u0142odnych, podczas gdy to bardzo sympatyczny, serdeczny i pogodny nar\u00f3d. To w\u0142a\u015bnie fakt, \u017ce podczas rozmowy zachowuj\u0105 spory dystans fizyczny, mo\u017ce wp\u0142ywa\u0107 na takie ich postrzeganie. Nies\u0142usznie. Przytulony Niemiec nie pogryzie, nie zacznie krzycze\u0107, ani nie ucieknie z p\u0142aczem \u2013 sprawdzi\u0142am! Mam koleg\u0119, Moritza, z kt\u00f3rym po mniej wi\u0119cej miesi\u0105cu pobytu zakumplowa\u0142am si\u0119 i zacz\u0119\u0142am chodzi\u0107 na nauk\u0119 ta\u0144ca. Kiedy\u015b, podczas gdy \u0107wiczyli\u015bmy kroki do Rock&Rolla, podesz\u0142a do nas trenerka i zacz\u0119\u0142a co\u015b szybko m\u00f3wi\u0107, oczywi\u015bcie po niemiecku. Z u\u015bmiechem na twarzy wys\u0142ucha\u0142am, co mia\u0142a do powiedzenia, a potem przyci\u0105gn\u0119\u0142am Moritza i poprosi\u0142am go szeptem, \u017ceby mi wyt\u0142umaczy\u0142, o co w\u0142a\u015bciwie chodzi\u0142o. Chwil\u0119 trwa\u0142o zanim mi odpowiedzia\u0142, bo by\u0142 w szoku, \u017ce poci\u0105gn\u0119\u0142am go za koszulk\u0119, kaza\u0142am si\u0119 pochyli\u0107 (Moritz ma ok 2m, ja 1,64m) i trzyma\u0142am za przedrami\u0119, wspieraj\u0105c si\u0119 na nim, by si\u0119gn\u0105\u0107 do ucha. Zanim odpowiedzia\u0142 musia\u0142 si\u0119 odsun\u0105\u0107 i patrzy\u0142 na mnie przez chwil\u0119 sko\u0142owany. Poza tym par\u0119 jeszcze razy sprawia\u0142 wra\u017cenie zszokowanego np. poklepaniem po ramieniu, ale w sumie szybko nauczy\u0142 si\u0119 funkcjonowania na moich, polskich warunkach. To te\u017c pokazuje prawdziwo\u015b\u0107 moich wcze\u015bniejszych s\u0142\u00f3w \u2013 Niemcom brak wzorca, nie ciep\u0142a.<\/p>\n

Nie b\u0105d\u017a \u017cy\u0142a, podziel si\u0119<\/strong><\/h3>\n

Trzeci\u0105 i ostatni\u0105 poruszon\u0105 przeze mnie kwesti\u0105 niech b\u0119dzie temat dzielenia si\u0119. Mnie nauczono, \u017ce jak co\u015b mam, to si\u0119 tym dziel\u0119. W mojej dru\u017cynie panuje zasada: je\u017celi wychodzisz na plac apelowy z jedzeniem, cz\u0119stujesz ka\u017cdego kto na nim jest. Kiedy kto\u015b otwiera butelk\u0119 z wod\u0105 w gor\u0105cy dzie\u0144, zawsze pyta, czy reszta chce si\u0119 napi\u0107. I tak dalej… W Hannoverze dowiedzia\u0142am si\u0119, \u017ce w Niemczech jest inaczej. To nie nie jest tak, \u017ce Niemcy s\u0105 snobami, nie o to chodzi. U nich po prostu nie ma zwyczaju pytania innych, czy kto\u015b chce, \u017ceby Niemiec si\u0119 z nim czym\u015b podzieli\u0142. Je\u017celi kto\u015b poprosi \u2013 nie widzia\u0142am, ani nie wyobra\u017cam sobie, aby mu odm\u00f3wiono. Natomiast sami z siebie, Niemcy (prawie) nidy nie wyjd\u0105 z inicjatyw\u0105 dzielenia si\u0119. Ewentualnie w\u015br\u00f3d znajomych… By\u0142am \u015bwiadkiem sceny, kiedy to grupa siedzia\u0142a na korytarzu przed sal\u0105 i czekali na zaj\u0119cia. Jedna z siedz\u0105cych dziewczyn wyci\u0105gn\u0119\u0142a czekolad\u0119 i zjad\u0142a prawie ca\u0142\u0105 tabliczk\u0119 sama. Podzieli\u0142a si\u0119 tylko z dwiema przyjaci\u00f3\u0142kami, kt\u00f3re j\u0105 poprosi\u0142y o danie im po kawa\u0142ku. Obok siedzia\u0142y 3-4 osoby z tej samej grupy, czyli znajomi tych dziewczyn. Nas to mo\u017ce dziwi\u0107, \u017ce nie zaproponowa\u0142a im te\u017c po kawa\u0142ku. Niemiec natomiast powiedzia\u0142by (bardzo zreszt\u0105 logicznie): to jej, nie musia\u0142a si\u0119 dzieli\u0107, a oni mogli zapyta\u0107. Warto wi\u0119c wiedzie\u0107, jak Niemcy podchodz\u0105 do swojej w\u0142asno\u015bci i dzielenia si\u0119 ni\u0105: to nie snobizm, tylko dbanie o swoje. A w dodatku \u2013 kto nam broni podej\u015b\u0107 i poprosi\u0107 o co\u015b? Chyba tylko wpojone nam polskie prze\u015bwiadczenie, \u017ce to ta druga osoba powinna si\u0119 podzieli\u0107, bo inaczej jest samolubna, nieprawda\u017c? Nie.<\/p>\n

Przyk\u0142ad\u00f3w na r\u00f3\u017cnice pomi\u0119dzy „nimi”, a „nami” jest wiele: s\u0142ynna niemiecka punktualno\u015b\u0107 a polska spontaniczno\u015b\u0107; niemiecki porz\u0105dek a wszechobecny polski chaos; szorstki niemiecki j\u0119zyk, a melodia j\u0119zyka polskiego. To wszystko jednak nale\u017cy osadzi\u0107 w kontek\u015bcie kultury panuj\u0105cej w naszych krajach \u2013 kiedy przestaniemy patrze\u0107 tylko na to jacy oni s\u0105<\/em>, zobaczymy mo\u017ce te\u017c dlaczego tacy s\u0105<\/em>. \u0141atwiej jednak jest dostrzec to wszystko zastanawiaj\u0105c si\u0119 nad tym, jacy<\/em> my jeste\u015bmy i w\u0142a\u015bciwie dlaczego tacy<\/em>. A potem nagle oka\u017ce si\u0119, \u017ce Niemcy, mimo \u017ce tak r\u00f3\u017cni od nas, wcale nie s\u0105 tacy straszni. Tylko po prostu inni.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Trudno dogada\u0107 nam si\u0119 z Niemcami? Oto kilka pomys\u0142\u00f3w na to, dlaczego tak jest.<\/p>\n","protected":false},"author":152,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_acf_changed":false,"_exactmetrics_skip_tracking":false,"_exactmetrics_sitenote_active":false,"_exactmetrics_sitenote_note":"","_exactmetrics_sitenote_category":0,"footnotes":""},"categories":[320],"tags":[],"class_list":["post-19652","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-wws"],"acf":{"attached_posts":null},"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/natropie.zhp.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/19652","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/natropie.zhp.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/natropie.zhp.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/natropie.zhp.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/users\/152"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/natropie.zhp.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=19652"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/natropie.zhp.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/19652\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":21042,"href":"https:\/\/natropie.zhp.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/19652\/revisions\/21042"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/natropie.zhp.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=19652"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/natropie.zhp.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=19652"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/natropie.zhp.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=19652"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}