{"id":19667,"date":"2012-11-04T07:50:04","date_gmt":"2012-11-04T05:50:04","guid":{"rendered":"http:\/\/natropie.zhp.pl\/?p=8303"},"modified":"2012-11-04T07:50:04","modified_gmt":"2012-11-04T05:50:04","slug":"przerwa-na-rodzine","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/natropie.zhp.pl\/index.php\/przerwa-na-rodzine\/","title":{"rendered":"Przerwa na rodzin\u0119"},"content":{"rendered":"

\"\"<\/a><\/p>\n

Chyba ka\u017cdy zna s\u0142owa: \u201ebo wszyscy harcerze to jedna rodzina…\u201d. Podczas ognisk, kiedy wszyscy siedzimy otuleni wieczorn\u0105 cisz\u0105 zag\u0142uszan\u0105 d\u017awi\u0119kami gitary, wielu z nas s\u0142owa tej piosenki odczuwa prawdziwie. Stajemy si\u0119 wielk\u0105 rodzin\u0105, swoim drugim \u015bwiatem, na kt\u00f3ry trzeba czeka\u0107 od zbi\u00f3rki do zbi\u00f3rki, od obozu do obozu. A jednak ta wielka rodzina to dla niekt\u00f3rych \u201eza ma\u0142o\u201d…<\/strong><\/p>\n

\u201eTa historia, co wam powiem, jest ca\u0142kiem prawdziwa\u201d – tak, to, co zaraz przeczytacie, to prawdziwa opowie\u015b\u0107 o prawdziwych ludziach. Ich imiona zosta\u0142y zmienione, cho\u0107 oni sami \u017cyj\u0105, s\u0105 w moim otoczeniu, z ich dzie\u0107mi wychowywa\u0142am si\u0119 w jednym \u015brodowisku. Jest w tej opowie\u015bci troch\u0119 romantyzmu, troch\u0119 szarej rzeczywisto\u015bci. Ale jest to historia, kt\u00f3r\u0105 mo\u017ce opowiedzie\u0107 wielu innych ludzi, bo losy ludzkie podobnie si\u0119 czasem plot\u0105. Historia, kt\u00f3ra dla ka\u017cdego z nas mo\u017ce sta\u0107 si\u0119 mora\u0142em.<\/p>\n

On, za\u0142\u00f3\u017cmy, \u017ce mia\u0142 na imi\u0119 Adam, by\u0142 \u015bwietnym zast\u0119powym. Wzorem dla swoich harcerzy, ulubie\u0144cem dru\u017cynowego. Dumnie wypina\u0142 pier\u015b ze zdobytym Krzy\u017cem Harcerskim, z wypiekami na twarzy zdobywa\u0142 kolejne sprawno\u015bci i stopnie harcerskie. Dorasta\u0142, a wraz z nim r\u00f3s\u0142 jego autorytet w\u015br\u00f3d r\u00f3wnolatk\u00f3w i m\u0142odszych, a tak\u017ce szacunek, kt\u00f3ry wypracowywa\u0142 sobie w\u015br\u00f3d swoich prze\u0142o\u017conych. Powierzali mu coraz trudniejsze zadania, coraz wi\u0119cej odpowiedzialno\u015bci le\u017ca\u0142o na jego barkach. Cieszy\u0142 si\u0119 swoimi sukcesami, mo\u017ce nie dostrzega\u0142 w pe\u0142ni, jak dobre maj\u0105 o nim zdanie instruktorzy z jego szczepu. Zosta\u0142 przybocznym, dla wszystkich zawsze mia\u0142 u\u015bmiech, ludzie szukali u niego porady i tej uwagi, kt\u00f3r\u0105 potrafi\u0142 po\u015bwi\u0119ci\u0107 potrzebuj\u0105cemu. By\u0142 \u015bwietnym m\u0142odym m\u0119\u017cczyzn\u0105, z poczuciem humoru, asertywnym, gra\u0142 na gitarze, \u015bpiewa\u0142 na ogniskach,\u00a0 dziewczyny podkochiwa\u0142y si\u0119 w nim. Je\u017adzi\u0142 na obozy harcerskie, zimowiska, z powodzeniem prowadzi\u0142 zbi\u00f3rki harcerskie, dla swojego opiekuna by\u0142 obiecuj\u0105cym cz\u0142owiekiem. Wszystko, czego si\u0119 dotkn\u0105\u0142 \u2013 wychodzi\u0142o. W szkole dobrze si\u0119 uczy\u0142, wiedzia\u0142, co chce robi\u0107 w \u017cyciu i znaczna jego cz\u0119\u015b\u0107 \u017cy\u0142a mi\u0119dzy zbi\u00f3rk\u0105 a zbi\u00f3rk\u0105…<\/p>\n

M\u00f3g\u0142by mie\u0107 pewnie wszystko, gdyby zechcia\u0142. A by\u0142o ich kilku podobnych, sobie r\u00f3wnych \u2013 m\u0142odych, ambitnych, wyj\u0105tkowych na sw\u00f3j spos\u00f3b, Harcerzy przez to wielkie \u201eH\u201d. Uwa\u017cali, \u017ce nic ich nie pokona, \u017ce zawsze b\u0119dzie tak jak jest \u2013 ca\u0142e \u017cycie w kolorach. I w mundurze. Tylko Adam nie wiedzia\u0142, \u017ce od paru lat ma wyj\u0105tkow\u0105 \u201ewielbicielk\u0119\u201d, \u017ce za kilka lat wszystko mo\u017ce si\u0119 zmieni\u0107…<\/p>\n

Niech b\u0119dzie, \u017ce by\u0142a El\u0105. By\u0142a \u0142adn\u0105 blondynk\u0105, harcerk\u0105 z tego samego hufca. Je\u017adzili czasem na te same obozy, widywali si\u0119 przy okazji gier hufcowych, wsp\u00f3lnych \u015bpiewanek. Zakocha\u0142a si\u0119, wed\u0142ug siebie nieszcz\u0119\u015bliwie. Wok\u00f3\u0142 Adama zawsze by\u0142 wianuszek wiernych s\u0142uchaczek, jego harcerzy i ludzi, kt\u00f3rzy garn\u0119li si\u0119 do ciep\u0142a, kt\u00f3re sob\u0105 rozsiewa\u0142. A on jej jednej nigdy nie dostrzega\u0142, nie zwraca\u0142 na ni\u0105 uwagi. Trzy lata go podchodzi\u0142a, w kontaktach z nim zawsze by\u0142a z\u0142o\u015bliwa, nieprzyjemna z tej z\u0142o\u015bci, co w niej ros\u0142a, ze swojej bezsilno\u015bci. A on z wiecznym, serdecznym u\u015bmiechem dla wszystkich.<\/p>\n

D\u0142ugo mo\u017cna by\u0142oby opowiada\u0107 ich wzajemne podchody, bo i ona jemu si\u0119 podoba\u0142a, ale nigdy nie mia\u0142 \u015bmia\u0142o\u015bci zagada\u0107 do Eli. Najwa\u017cniejsze jest w tej historii, \u017ce si\u0119 w ko\u0144cu odkryli. Teraz ju\u017c razem je\u017adzili na rajdy, na biwaki, na obozy. Zasypiali przytuleni do siebie podczas nocnych \u015bpiewanek. J\u0105 uwielbia\u0142y zuchy, jego harcerze. Inni doro\u015bli instruktorzy cenili ich oboje.<\/p>\n

Dlatego dla wszystkich sta\u0142o si\u0119 nieprzyjemn\u0105 niespodziank\u0105 odkrycie, \u017ce dla w\u0142asnej rodziny coraz bardziej zostawiaj\u0105 t\u0119 harcersk\u0105 rodzin\u0119. Coraz mniej czasu mieli dla innych, zatrzymywali ten cenny skarb dla siebie. Po latach Adam powiedzia\u0142, \u017ce to dom-praca-dzieci-ma\u0142\u017ce\u0144stwo (w dowolnej kolejno\u015bci) tak ich oddali\u0142y od harcerskiego \u017cycia, krwi, kt\u00f3ra p\u0142yn\u0119\u0142a w ich \u017cy\u0142ach, ale okaza\u0142a si\u0119 w pewnym momencie nie niezb\u0119dna.<\/p>\n

I do tej chwili ich historia jest uniwersalna. Ja sama znam podobnych ma\u0142\u017ce\u0144stw kilka \u2013 harcerzy \u201epe\u0142n\u0105 g\u0119b\u0105\u201d, kt\u00f3rzy w pewnym momencie wzi\u0119li od harcerskiego \u017cycia \u201eprzerw\u0119 na rodzin\u0119\u201d. Jest niemo\u017cliwe anga\u017cowa\u0107 si\u0119 we wszystko tak samo. A w pewnym momencie \u017cycia dopada ludzi doros\u0142o\u015b\u0107, kt\u00f3ra ka\u017ce zarabia\u0107, bra\u0107 odpowiedzialno\u015b\u0107 za drugiego cz\u0142owieka, kt\u00f3rego si\u0119 oswoi\u0142o, za nowe osoby, kt\u00f3re powo\u0142a\u0142o si\u0119 do \u017cycia. I tak na wielu z nas przychodzi taki czas, kiedy trzeba wybiera\u0107 \u2013 czy by\u0107 wiecznym harcerzem w kr\u00f3tkich spodenkach z gitar\u0105 \u015bpiewaj\u0105cym do bia\u0142ego rana, czy za\u0142o\u017cy\u0107 krawat i z teczk\u0105 w\u0119drowa\u0107 co rano w przysz\u0142o\u015b\u0107. I niestety chyba nie ma jednej dobrej odpowiedzi.<\/p>\n

Adam odszed\u0142, usun\u0105\u0142 si\u0119 w cie\u0144, znikn\u0105\u0142 dla swoich podopiecznych i prze\u0142o\u017conych. Wzi\u0105\u0142 harcerski urlop. Ela zostawi\u0142a zuchy, by zaj\u0105\u0107 si\u0119 w\u0142asnymi pociechami. Oni znikn\u0119li, na ile\u015b lat nie by\u0142o ich dla \u015bwiata, w kt\u00f3rym jeszcze przed chwil\u0105 \u017cyli pe\u0142ni\u0105 \u017cycia. Nie wiem, co wtedy my\u015bleli ludzie, kt\u00f3rzy chcieli, by ta dw\u00f3jka zawsze \u015bpiewa\u0142a w duecie na ogniskach. Wiem, co my\u015blimy dzisiaj, my \u2013 kt\u00f3rzy mog\u0105 ich znowu s\u0142ucha\u0107, mog\u0105 zn\u00f3w b\u0142aga\u0107 Adama o za\u015bpiewanie Gagarina p\u00f3\u017ano w noc. Mamy w nich oparcie kogo\u015b, z kim zawsze mo\u017cna porozmawia\u0107 o swoim problemie, kogo\u015b, kto potrafi przekona\u0107 sam\u0105 swoj\u0105 obecno\u015bci\u0105, \u017ce warto zosta\u0107, gdy my\u015bla\u0142o si\u0119, \u017ce ju\u017c nic nas nie czeka.<\/p>\n

Adam i Ela potrafili wr\u00f3ci\u0107. A w ich historii to prawdopodobnie najpi\u0119kniejszy epizod. Podchowali dzieci, te same, z kt\u00f3rymi potem ja je\u017adzi\u0142am na obozy. Potrafili wr\u00f3ci\u0107 do tego wszystkiego, co by\u0142o przed ich urlopem. Wr\u00f3cili pi\u0119knie, w nowe miejsca, funkcje i zaj\u0119cia, ale jakby to wszystko na nich czeka\u0142o. Wr\u00f3cili z u\u015bmiechem, pe\u0142ni energii i bardzo szybko zostali wci\u0105gni\u0119ci w harcerski wir.<\/p>\n

Dzi\u015b ich c\u00f3rki s\u0105 przybocznymi, starsza zosta\u0142a niedawno instruktorem. Potrafi\u0105 si\u0119 bawi\u0107, \u015bmia\u0107, maj\u0105 ca\u0142y \u015bwiat u st\u00f3p.<\/p>\n

Nie\u0142atwo jest odchodzi\u0107. Jeszcze trudniej wraca\u0107. \u017beby odchodzi\u0107, trzeba mie\u0107 si\u0142\u0119. Na walk\u0119 z sentymentami, na niewracanie do tego, co by\u0142o, na niezawracanie skoro ju\u017c zacz\u0119\u0142o si\u0119 i\u015b\u0107 przed siebie. Ale tak\u017ce na niepalenie most\u00f3w. Trzeba odchodzi\u0107 dobrze, odpowiednio zdecydowanie i zarazem spokojnie. A \u017ceby wr\u00f3ci\u0107 \u2013 trzeba mie\u0107 charakter. Oby ka\u017cdy z nas go mia\u0142, je\u015bli przyjdzie taka potrzeba.<\/p>\n

phm. Dorota Wielu\u0144ska<\/strong> – przyboczna w 77 WDH „Viva Rosa”, gdzie odnajduj\u0119 na nowo rado\u015b\u0107 z pracy harcerskiej; w\u0119drowniczka w 423 WDW „N.R.D.”, gdzie wcale nie ucz\u0119 si\u0119 niemieckiego; studentka „ke\u015bw”, mi\u0142o\u015bniczka w\u0119dr\u00f3wek po g\u00f3rach, zas\u0142uchana w rytmach z Jamajki; fotograf-amator i potw\u00f3r ksi\u0105\u017ckowy; uparta jak osio\u0142 i wiecznie z w\u0142asnym zdaniem, ale mimo to szcz\u0119\u015bliwa.”<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Chyba ka\u017cdy zna s\u0142owa: \u201ebo wszyscy harcerze to jedna rodzina…\u201d. Podczas ognisk, kiedy wszyscy siedzimy otuleni wieczorn\u0105 cisz\u0105 zag\u0142uszan\u0105 d\u017awi\u0119kami gitary, wielu z nas s\u0142owa tej piosenki odczuwa prawdziwie. Stajemy si\u0119 wielk\u0105 rodzin\u0105, swoim drugim \u015bwiatem, na kt\u00f3ry trzeba czeka\u0107 od zbi\u00f3rki do zbi\u00f3rki, od obozu do obozu. A jednak ta wielka rodzina to dla niekt\u00f3rych \u201eza ma\u0142o\u201d…<\/p>\n","protected":false},"author":152,"featured_media":8380,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_acf_changed":false,"_exactmetrics_skip_tracking":false,"_exactmetrics_sitenote_active":false,"_exactmetrics_sitenote_note":"","_exactmetrics_sitenote_category":0,"footnotes":""},"categories":[236],"tags":[],"class_list":["post-19667","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-archiwum-2"],"acf":{"attached_posts":null},"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/natropie.zhp.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/19667","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/natropie.zhp.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/natropie.zhp.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/natropie.zhp.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/users\/152"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/natropie.zhp.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=19667"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/natropie.zhp.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/19667\/revisions"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/natropie.zhp.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media\/8380"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/natropie.zhp.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=19667"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/natropie.zhp.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=19667"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/natropie.zhp.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=19667"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}