Harcerz sumiennie spe\u0142nia swoje obowi\u0105zki, a na jego s\u0142owie mo\u017cna polega\u0107 jak na Zawiszy. Nasze Prawo i Przyrzeczenie traktujemy bardzo powa\u017cnie. Mamy sto lat tradycji, w\u00a0pami\u0119ci nocny blask ogniska i wzruszenie os\u00f3b odpowiadaj\u0105cych na wypowiadane przez nas s\u0142owa roty w\u0142a\u015bnie s\u0142owami o Zawiszy. Mamy zdobyty krzy\u017c na piersi i dum\u0119 z realizacji kolejnych zada\u0144, kt\u00f3re cz\u0119sto stawiamy sobie sami, mimo \u017ce nikt tego od nas jako\u015b specjalnie nie wymaga. Stajemy na wezwanie przy powodziach, wypadkach, kl\u0119skach, cz\u0119sto zanim to wezwanie padnie. Pe\u0142nimy s\u0142u\u017cb\u0119 codzienn\u0105, zwyk\u0142\u0105, powszedni\u0105 wci\u0105\u017c maj\u0105c \u015bwiadomo\u015b\u0107, \u017ce tak samo w tej samej chwili czyni wielu. Pe\u0142nimy j\u0105 bezinteresownie i fachowo! Codziennie wieczorem \u201estajemy do raportu\u201d, sami przed sob\u0105. Nawet je\u015bli nie codziennie, nawet je\u015bli mundur zak\u0142adamy ju\u017c tylko od \u015bwi\u0119ta, to pami\u0119tamy dobrze o tym, kiedy mo\u017cemy rozwi\u0105za\u0107 w\u0119ze\u0142 chusty. Jeste\u015bmy po\u017cyteczni, zauwa\u017camy innych ludzi i ich potrzeby, nie pozostajemy oboj\u0119tni. Taka jest nasza, w ka\u017cdym tego s\u0142owa znaczeniu, postawa. Oto jest si\u0142a harcerstwa, jego \u201espo\u0142eczna u\u017cyteczno\u015b\u0107\u201d, g\u0142\u0119boki sens, istota. \u201eOrganizacja czasu wolnego dzieci i m\u0142odzie\u017cy\u201d jest \u015brodkiem, nie celem.<\/p>\n
Wiele jest \u201ep\u00f3l\u201d tej s\u0142u\u017cby, jak wiele jest potrzeb, na kt\u00f3re mo\u017cemy i powinni\u015bmy odpowiada\u0107. Bo przecie\u017c harcerz jest po\u017cyteczny i niesie pomoc bli\u017anim, a bli\u017aniego widzi w\u00a0ka\u017cdym. Oczywi\u015bcie instruktorzy \u2013 czy mo\u017ce raczej funkcyjni \u2013 pe\u0142ni\u0105 t\u0119 s\u0142u\u017cb\u0119 tak\u017ce w\u00a0swoich \u015brodowiskach, prowadz\u0105c dru\u017cyny, szczepy, komisje… I zawsze si\u0119 zdarza\u0142o, zdarza i pewnie b\u0119dzie zdarza\u0107, \u017ce w tej \u2013 ze wszech miar godnej pochwa\u0142y \u2013 odpowiedzialno\u015bci, zapominamy o… inwestycjach. Zapominamy o sobie.<\/p>\n
Ilu\u017c instruktor\u00f3w po macoszemu traktuje w\u0142asne rodziny, bo przecie\u017c jest rajd, kt\u00f3ry organizuj\u0105, bo przecie\u017c kto\u015b musi si\u0119 zaj\u0105\u0107 jak\u0105\u015b pr\u00f3b\u0105, bo lokalizacja obozu musi by\u0107 zrobiona, bo szczep padnie bez akcji naborowej, kt\u00f3r\u0105 trzeba przecie\u017c zrobi\u0107, teraz, ju\u017c? Ile\u017c z\u00a0nas mia\u0142o i ile r\u00f3\u017cnorodnych k\u0142opot\u00f3w w szkole, pracy? Ilu nie mia\u0142o \u017cadnego urlopu od lat, bo przecie\u017c na obozie, biwaku, zimowisku musi by\u0107 pe\u0142noletni opiekun, harcmistrz, wychowawca kolonijny, instruktor tego czy owego? I ilu z nas w og\u00f3le pomy\u015bli o tym, \u017ce by\u0107 mo\u017ce co\u015b jest nie tak?<\/p>\n
Oczywi\u015bcie rajd musi si\u0119 odby\u0107, opieka osoby pe\u0142noletniej musi by\u0107 zapewniona, formalno\u015bci musz\u0105 by\u0107 za\u0142atwione. I zupe\u0142nie nie chodzi o to, \u017ceby nawali\u0107, \u017ceby nie dotrzyma\u0107 s\u0142owa, \u017ceby nie wywi\u0105za\u0107 si\u0119 z obowi\u0105zk\u00f3w. Chodzi o umiej\u0119tno\u015b\u0107 ustalania priorytet\u00f3w, by\u0107 mo\u017ce te\u017c o umiej\u0119tno\u015b\u0107 zarz\u0105dzania czasem i umiej\u0119tno\u015b\u0107 radzenia sobie w\u00a0\u017cyciu po prostu. A czy\u017c nie to jest jednym z przy\u015bwiecaj\u0105cych nam cel\u00f3w? W Szarych Szeregach ten, kto zawala\u0142 szko\u0142\u0119, by\u0142 odsuwany od akcji. Dlatego uwa\u017cam, \u017ce je\u017celi harcerz zastanawia si\u0119 czy \u201erobi\u0107 harcerstwo\u201d, czy na przyk\u0142ad ko\u0144czy\u0107 szko\u0142\u0119, to fakt ten kompromituje jego instruktor\u00f3w. Jest to ewidentny dow\u00f3d pora\u017cki dru\u017cynowego, komendanta itd. Harcerstwo nie mo\u017ce wymaga\u0107 aktywno\u015bci kosztem \u017cycia osobistego, rodziny, szko\u0142y itd. Je\u015bli instruktor czy funkcyjny zawali\u0142 szko\u0142\u0119. to \u017ale to \u015bwiadczy o nim, a jeszcze gorzej o tych, kt\u00f3rzy go przygotowywali. Cz\u0119sto oczywi\u015bcie nikt go nie przygotowywa\u0142, ale to nie zmienia faktu. To jest temat, o kt\u00f3rym si\u0119 najcz\u0119\u015bciej w og\u00f3le nie m\u00f3wi i instruktorzy powodowani szlachetnymi porywami serca po\u015bwi\u0119caj\u0105 \u017cycie osobiste (szko\u0142\u0119, rodzin\u0119 itd.) w imi\u0119 rozwoju, a czasem w og\u00f3le istnienia dru\u017cyny. Taki poryw \u015bwiadczy o nich jako o ludziach czy harcerzach jak najlepiej, ale jako o instruktorach \u017ale, a o ich prze\u0142o\u017conych \u2013 fatalnie.<\/p>\n
Uczymy naszych podopiecznych odpowiedzialno\u015bci: za s\u0142owa, za czyny, za obietnice. Uczymy najefektywniej, jak mo\u017cna \u2013 w\u0142asnym przyk\u0142adem. Ale zapominamy, \u017ce mamy by\u0107 dla nich starszym bratem, wzorem we wszystkich aspektach \u017cycia. Tak\u017ce w tym, by umie\u0107 wyznaczy\u0107 granice, by umie\u0107 podj\u0105\u0107 decyzj\u0119, co jest dla mnie najwa\u017cniejsze i tak planowa\u0107 zadania, by niczego wa\u017cnego nie straci\u0107. Harcerze musz\u0105 mie\u0107 pewno\u015b\u0107, \u017ce mog\u0105 na mnie polega\u0107. Gdy si\u0119 zobowi\u0105\u017c\u0119 do czego\u015b, to cho\u0107by si\u0119 wali\u0142o i pali\u0142o \u2013 s\u0142owa dotrzymam. Ale musz\u0105 te\u017c m\u00f3c nauczy\u0107 si\u0119 ode mnie, \u017ce r\u00f3\u017cne sprawy s\u0105 w \u017cyciu wa\u017cne w r\u00f3\u017cnym stopniu. \u017be, by u\u017cy\u0107 j\u0119zyka biblijnego, \u201ejest czas siejby i czas \u017cniw\u201d. \u017be mog\u0105 i czasem powinni powiedzie\u0107 \u201enie\u201d. Bo opr\u00f3cz tego, \u017ce jestem instruktorem, jestem te\u017c (a w\u0142a\u015bciwie najpierw) cz\u0142owiekiem. I ludzk\u0105 jest rzecz\u0105 by\u0107 zm\u0119czonym, znu\u017conym, albo po prostu zwyczajnie \u201enie by\u0107 w nastroju\u201d.<\/p>\n
By\u0142em kiedy\u015b w g\u00f3rach ze swoj\u0105 dru\u017cyn\u0105, zim\u0105, tak jak lubi\u0142em najbardziej. Wybrali\u015bmy si\u0119 na przechadzk\u0119, chyba tak to trzeba okre\u015bli\u0107. Na dworze ponad minus trzydzie\u015bci, pi\u0119kne s\u0142o\u0144ce. Szli\u015bmy sobie, rozmawiaj\u0105c o r\u00f3\u017cnych sprawach, spacer. W pewnym momencie, podczas wyj\u0105tkowo d\u0142ugiego podej\u015bcia, poczu\u0142em, \u017ce z ka\u017cdym krokiem coraz bardziej brakuje mi tchu, coraz trudniej postawi\u0107 mi nast\u0119pny krok. Pot la\u0142 si\u0119 ze mnie strumieniem, a\u017c w ko\u0144cu powiedzia\u0142em: \u201eCh\u0142opaki, odpoczywamy\u201d. Popatrzyli na mnie najpierw zdziwieni \u2013 oni nie byli tak zm\u0119czeni \u2013 a potem wyra\u017anie rozbawieni, i przez reszt\u0119 drogi pod g\u00f3r\u0119 \u017cartowali sobie ze mnie, \u017ce taki jestem cienki. Ale paradoksalnie to do\u015bwiadczenie bardzo nas zbli\u017cy\u0142o, scementowa\u0142o nasz\u0105 dru\u017cyn\u0119. Oto w czym\u015b byli lepsi ode mnie, oto ja mia\u0142em jak\u0105\u015b s\u0142abo\u015b\u0107, by\u0142em cz\u0142owiekiem, tak jak oni. Bardzo trudno by\u0142o mi si\u0119 przyzna\u0107 do tej s\u0142abo\u015bci. Bo jak to? Ja jestem najs\u0142abszy? S\u0142abszy od nich? Nie mo\u017ce tak by\u0107! Ale potem, d\u0142ugo potem, zauwa\u017cy\u0142em, \u017ce moje przyznanie si\u0119 do zm\u0119czenia by\u0142o bardzo wa\u017cnym wydarzeniem w \u017cyciu dru\u017cyny. Nikt z nas tego nie zauwa\u017cy\u0142 w\u00f3wczas, ale przestali\u015bmy by\u0107 grup\u0105 harcerzy z instruktorem, a stali\u015bmy si\u0119 partnerami. Inna sprawa, \u017ce p\u00f3\u017aniej tak ich przegoni\u0142em po tych g\u00f3rach, \u017ce odt\u0105d uwa\u017cali, \u017ce ich pocz\u0105tkowo podpuszcza\u0142em…<\/p>\n
\u00a0W tek\u015bcie zosta\u0142 wykorzystany fragment z ksi\u0105\u017cki \u201eB\u0105d\u017a MONUMENTALNY\u201d.<\/em><\/p>\n