ZHP wychowuje m\u0142odego cz\u0142owieka, wspiera go we wszechstronnym rozwoju i kszta\u0142tuje charakter poprzez stawianie wyzwa\u0144. Brzmi znajomo, prawda? To w\u0142a\u015bnie dzi\u0119ki temu jeste\u015bmy tacy, jacy jeste\u015bmy. Niestety czasami zaciera si\u0119 pewna granica mi\u0119dzy <\/b>odpowiedzialno\u015bci\u0105<\/i><\/b> a dzia\u0142aniem <\/b>za wszelk\u0105 cen\u0119<\/i><\/b>.<\/b><\/p>\n
Franek \u2013 21 lat, g\u0142owa pe\u0142na marze\u0144. Z wiar\u0105 podchodzi do wszystkiego, co robi. Ostatnio mia\u0142 ma\u0142e potkni\u0119cie (link do pierwszego Franka<\/a>), ale z sukcesem zamkn\u0105\u0142 z podopiecznym pr\u00f3b\u0119 przewodnikowsk\u0105 (link do drugiego Franka<\/a>), co umocni\u0142o jego wiar\u0119 w organizacj\u0119 i w\u0142asne mo\u017cliwo\u015bci jako instruktora. Dzisiaj ze spokojem patrzy na swoj\u0105 list\u0119 rzeczy, kt\u00f3re jeszcze chcia\u0142by zrobi\u0107 w organizacji.<\/span><\/p>\n Kalendarz Franka od listopada do grudnia p\u0119ka w szwach<\/span><\/p><\/blockquote>\n Koniec roku jest zawsze dla Franka trudny.<\/span> Sporo si\u0119 dzieje \u2013 zar\u00f3wno w \u017cyciu prywatnym, zawodowym, jak i harcerskim. To w\u0142a\u015bnie od listopada do grudnia jego kalendarz p\u0119ka w szwach, a on sam pr\u00f3buje by\u0107 <\/span>fair play<\/span><\/i> wobec wszystkich \u2013 r\u00f3wnie\u017c siebie. Dobre planowanie staje si\u0119 szans\u0105 na przetrwanie tego trudnego okresu.<\/span><\/p>\n Komendant szczepu, w kt\u00f3rym dzia\u0142a Franek widzi w nim swojego nast\u0119pc\u0119. W zasadzie dlaczego nie? Ma on odpowiednie kompetencje, by z powodzeniem poprowadzi\u0107 szczep. Cieszy si\u0119 sympati\u0105 w\u015br\u00f3d kadry szczepu, jest wsparciem dla komendanta i dru\u017cynowych. Z t\u0105 my\u015bl\u0105 komendant poprosi\u0142, by Franek przygotowa\u0142 wigili\u0119 szczepu. Dla jednych jest to wyzwanie, dla innych nie. Nie nam ocenia\u0107. Patrz\u0105c na skrupulatnie wype\u0142niony kalendarz, Franek waha\u0142 si\u0119, czy ma w og\u00f3le jeszcze luk\u0119, by podj\u0105\u0107 si\u0119 przygotowania jakiegokolwiek wydarzenia. Jak to u niego bywa, zapali\u0142a si\u0119 znana lampka <\/span>challange acepted<\/span><\/i>.<\/span><\/p>\n Plan nie zak\u0142ada\u0142 wszystkiego<\/span><\/p><\/blockquote>\n Franek do wszystkich zada\u0144 podchodzi z rozmachem. Gromada zuchowa mia\u0142a si\u0119 zaj\u0105\u0107 jase\u0142kami, dru\u017cyna harcerska prezentami dla cz\u0142onk\u00f3w szczepu, dru\u017cyna starszoharcerska zadba o jedzenie, a dru\u017cyna w\u0119drownicza mia\u0142a zrobi\u0107 zakupy oraz zaprosi\u0107 wszystkich by\u0142ych cz\u0142onk\u00f3w szczepu. W g\u0142owie Franka by\u0142 to plan idealny \u2013 przygotowania robi\u0142y si\u0119 prawie <\/span>same<\/span><\/i>. Plan (prawie) doskona\u0142y nie zak\u0142ada\u0142 wszystkiego, a na pewno nie tego, \u017ce zawiedzie czynnik ludzki.<\/span><\/p>\n No bo wiecie\u2026 Najpierw podejmujesz decyzj\u0119, \u017ce co\u015b zrobisz, a p\u00f3\u017aniej sobie przypominasz o poprawianiu ocen, o akcji zarobkowej, o tym, \u017ce obieca\u0142e\u015b pom\u00f3c mamie przy sprz\u0105taniu. No i najgorsze z najgorszych! Nikomu nie powiesz, \u017ce jednak tego nie zrobisz \u2013 tak, aby mia\u0142 szans\u0119 znalezienia kogo\u015b na Twoje miejsce \u2013 bo pies zjad\u0142 ci telefon, zepsu\u0142 ci si\u0119 komputer, nie rozmawiasz z pozosta\u0142ymi cz\u0142onkami dru\u017cyny czy szczepu, a co gorsza zepsu\u0142 si\u0119 internet i nie masz Facebooka. No, biednemu wiatr w oczy.<\/span><\/p>\n I tak, kiedy Franek dowiedzia\u0142 si\u0119 o zjedzonych telefonach, prawdziwej pladze odci\u0119tych kabli od internet\u00f3w (zw\u0142aszcza w dobie sieci WiFi), wiedzia\u0142 jedno: albo on albo nikt, a na wyci\u0105ganie konsekwencji przyjdzie czas. Zadzwoni\u0142 do wszystkich z kadry szczepu, kt\u00f3rzy nie s\u0105 dru\u017cynowymi. Na szcz\u0119\u015bcie niekt\u00f3rym ocala\u0142y telefony i tak powsta\u0142 sztab kryzysowy <\/span>ratujmy szczepowe \u015bwi\u0119ta<\/span><\/i>.<\/span><\/p>\n Franek wzi\u0105\u0142 na siebie napisanie scenariusza do jase\u0142ek i pr\u00f3by z gromad\u0105. Kolega z kadry, zrobi\u0142 zakupy, prezentami zaj\u0119\u0142a si\u0119 zast\u0119pczyni komendanta szczepu. Jak si\u0119 okaza\u0142o, bez pi\u0119tnastu pr\u00f3b i scenografii rodem z bajek Disney\u2019a, jase\u0142ka by\u0142y prawdziwym hitem. Bo komu jak komu, ale zuchom niedoci\u0105gni\u0119cia si\u0119 wybacza. Prezenty z masy solnej by\u0142y tymi, kt\u00f3re s\u0105 <\/span>najpi\u0119kniejsze<\/span><\/i> i <\/span>o, jakie urocze<\/span><\/i>, a na jedzenie i tak nikt nie patrzy\u0142, bo by\u0142a to dla niekt\u00f3rych druga <\/span>wigilia<\/span><\/i> tego dnia. Wiecz\u00f3r min\u0105\u0142 bardzo sympatycznie, byli cz\u0142onkowie szczepu poklepali obecn\u0105 kadr\u0119 po ramieniu, m\u00f3wi\u0105c <\/span>dobra robota<\/span><\/i> i wszyscy rozeszli si\u0119 do dom\u00f3w. A na \u015brodku z miot\u0142\u0105 stoi on, Franek.<\/span><\/p>\n W jego pomy\u015ble<\/span> mia\u0142o by\u0107 perfekcyjnie. Tego nauczy\u0142o go harcerstwo<\/span><\/p><\/blockquote>\n Stoj\u0105c z miot\u0142\u0105, na \u015brodku sali Franek przypomnia\u0142 sobie nieprzespane noce, podczas kt\u00f3rych pisa\u0142 scenariusze, dzieli\u0142 zadania i zarz\u0105dza\u0142 tym ma\u0142ym projektem. Przypomnia\u0142 sobie, ile razy w pracy i w domu by\u0142 nerwowy z tego powodu, co mia\u0142o swoje odzwierciedlenie w stosunku do wsp\u00f3\u0142pracownik\u00f3w i domownik\u00f3w. W jego pierwotnym pomy\u015ble mia\u0142o by\u0107 perfekcyjnie. Tego nauczy\u0142o go harcerstwo. Odpowiedzialnego podej\u015bcia do wszystkiego, co robi. Tego, \u017ce wszelkie niedoci\u0105gni\u0119cia zostan\u0105 zauwa\u017cone i \u017ce mamy by\u0107 organizacj\u0105 profesjonaln\u0105, bo wychowujemy m\u0142odych ludzi i ci\u0105gle stawiamy sobie wyzwania. I patrz\u0105c z boku \u2013 tak by\u0142o. Rodzice zuch\u00f3w i harcerzy wychodzili m\u00f3wi\u0105c, \u017ce s\u0105 pod wra\u017ceniem organizacji, \u017ce mi\u0142o sp\u0119dzili czas. Cz\u0142onkowie szczepu byli szczerzy, spontanicznie, w trakcie wigilii zorganizowali karaoke kol\u0119d, kt\u00f3re wygl\u0105da\u0142o jak przemy\u015blany i zaplanowany punkt programu. I w zasadzie wszyscy byli zadowoleni, Franek te\u017c.<\/span><\/p>\n Tego wieczoru Franek u\u015bwiadomi\u0142 sobie, \u017ce musi si\u0119 nauczy\u0107 odpuszcza\u0107. I nie chodzi tutaj o robienie rzeczy niedok\u0142adnie, nieporz\u0105dnie i nie z rozmachem. Chodzi o to, \u017ce musi nauczy\u0107 si\u0119 robienia projektu na 100%, a nie dawania z siebie za wszelk\u0105 cen\u0119 110%, tak jak pocz\u0105tkowo planowa\u0142. To znacz\u0105ca r\u00f3\u017cnica, by zachowa\u0107 balans mi\u0119dzy w\u0142asnymi ch\u0119ciami i oczekiwaniami, a mo\u017cliwo\u015bciami danego projektu.<\/span><\/p>\n Ile razy mia\u0142e\u015b <\/span>moralniaka<\/span><\/i>, bo nie wysz\u0142o tak, jakby\u015b tego chcia\u0142, cho\u0107 wszyscy byli zadowoleni i docenili to, co zrobi\u0142e\u015b? Dla Franka ten dzie\u0144 by\u0142 punktem zwrotnym w \u017cyciu instruktorskim. Doskonale zapami\u0119ta dzie\u0144, w kt\u00f3rym sobie samemu odpu\u015bci\u0142. Odpu\u015bci\u0142 gonitw\u0119 za realizacj\u0105 wielkich wizji w ma\u0142ych projektach, kt\u00f3re zwyczajnie tego nie wymagaj\u0105. \u00a0I wiecie co? Ca\u0142kiem dobrze si\u0119 z tym czuje. I nie wolno tego myli\u0107 z brakiem odpowiedzialno\u015bci czy <\/span>bylejako\u015bci\u0105<\/span><\/i>. Chodzi o odpowiedzialno\u015b\u0107 i rozs\u0105dne mierzenie si\u0142 na zamiary.<\/span><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" ZHP wychowuje m\u0142odego cz\u0142owieka, wspiera go we wszechstronnym rozwoju i kszta\u0142tuje charakter poprzez stawianie wyzwa\u0144. Brzmi znajomo, prawda? To w\u0142a\u015bnie dzi\u0119ki temu jeste\u015bmy tacy, jacy jeste\u015bmy. Niestety czasami zaciera si\u0119 pewna granica mi\u0119dzy odpowiedzialno\u015bci\u0105 a dzia\u0142aniem za wszelk\u0105 cen\u0119.<\/p>\n","protected":false},"author":152,"featured_media":21134,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_acf_changed":false,"_exactmetrics_skip_tracking":false,"_exactmetrics_sitenote_active":false,"_exactmetrics_sitenote_note":"","_exactmetrics_sitenote_category":0,"footnotes":""},"categories":[11,603],"tags":[],"class_list":["post-23971","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-fel","category-monika-kubacka"],"acf":{"attached_posts":null},"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/natropie.zhp.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/23971","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/natropie.zhp.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/natropie.zhp.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/natropie.zhp.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/users\/152"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/natropie.zhp.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=23971"}],"version-history":[{"count":3,"href":"https:\/\/natropie.zhp.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/23971\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":23974,"href":"https:\/\/natropie.zhp.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/23971\/revisions\/23974"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/natropie.zhp.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media\/21134"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/natropie.zhp.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=23971"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/natropie.zhp.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=23971"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/natropie.zhp.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=23971"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}Najpierw jest zadanie<\/b><\/h4>\n
P\u00f3\u017aniej plan<\/b><\/h4>\n
A na ko\u0144cu refleksja\u2026<\/b><\/h4>\n