W organizacji sporo m\u00f3wimy o zaufaniu, odpowiedzialno\u015bci, a najwi\u0119cej o autorytecie. Ka\u017cdy dobrze zna r\u00f3wnie\u017c cytat z <\/b>Ma\u0142ego Ksi\u0119cia:<\/i><\/b> Jeste\u015b odpowiedzialny za to, co oswoi\u0142e\u015b<\/i><\/b>. Odpowiedz sobie na podstawowe pytanie: <\/b>Jak wygl\u0105da branie odpowiedzialno\u015bci za innego instruktora?<\/i><\/b><\/p>\n
Harcerska droga Franka bywa zar\u00f3wno us\u0142ana r\u00f3\u017cami, jak pe\u0142na k\u0142\u00f3d pod nogami. Nie raz, nie dwa, m\u00f3g\u0142 si\u0119 przekona\u0107, jak twarde jest instruktorskie l\u0105dowanie, ile trzeba z siebie da\u0107, aby dobrze pracowa\u0107 z kadr\u0105 lub w ko\u0144cu sprawdzi\u0107 si\u0119 w dzia\u0142aniu zespo\u0142owym. Sporo si\u0119 wydarzy\u0142o, ale jedno jest pewne. Dzisiaj jest mocniejszy i jeszcze bardziej uto\u017csamia si\u0119 z misj\u0105 organizacji. Ka\u017cdy upadek, ka\u017cdy sukces i ka\u017cda autorefleksja z zaobserwowanych zjawisk, powoduje, \u017ce Franek lepiej wie, o co tak naprawd\u0119 w tym wszystkim chodzi<\/i>.<\/p>\n Ikona harcerstwa zaprosi\u0142a go do wsp\u00f3\u0142pracy<\/p><\/blockquote>\n Dzie\u0144 jak co dzie\u0144. Franek idzie do pracy, w tak zwanym mi\u0119dzyczasie za\u0142atwia troch\u0119 harcerskich spraw, o 9.00 jest w biurze. Czas szybko mija, ju\u017c godzina 16.00 \u2013 dzwoni telefon, a na wy\u015bwietlaczu pojawia si\u0119 on<\/i>. Ikona harcerstwa, mistrzunio<\/i> w swoim obszarze. Ze stoickim spokojem Franek odbiera i s\u0142ucha, co mistrzunio<\/i> do niego m\u00f3wi. Z niedowierzaniem przytakuje, szybko si\u0119 zgadza \u2013 w\u0142a\u015bnie Franek dosta\u0142 propozycj\u0119 wsp\u00f3\u0142pracy. Ikona harcerstwa zaprosi\u0142a go do wsp\u00f3\u0142pracy przy wydarzeniu dla chor\u0105gwi. Jednak to nie jest tak, \u017ce zgodzi\u0142 si\u0119 tylko ze wzgl\u0119du na to, kto do niego zadzwoni\u0142. To szansa na rozw\u00f3j, instruktorski, tak\u017ce zawodowy, bo mistrzunio<\/i> specjalizuje si\u0119 w logistyce, czyli tym, czym zajmuje si\u0119 zawodowo Franek.<\/a> Ustalili spotkanie, na kt\u00f3rym maj\u0105 wyznaczy\u0107 ramy swojej wsp\u00f3\u0142pracy.<\/p>\n Franek uwierzy\u0142 w mistrzunia<\/i><\/p><\/blockquote>\n Z sercem na d\u0142oni, Franek zjawi\u0142 si\u0119 na spotkaniu z mistrzuniem<\/i>. Rozmawiali o wielkich planach, o rozwoju i o tym, co mo\u017cna ulepszy\u0107 w ich obszarze. I ca\u0142kiem szczerze: dawno si\u0119 tak nie czu\u0142. W zasadzie trudno to wyt\u0142umaczy\u0107, ale czasami wystarczy porozmawia\u0107 z niekt\u00f3rymi instruktorami i wiesz, \u017ce to si\u0119 po prostu uda. Z jakiego\u015b powodu zaczynasz im ufa\u0107. I tak by\u0142o w tym przypadku. Franek uwierzy\u0142 w mistrzunia<\/i>, a mistrzunio<\/i> w niego.<\/p>\n I ruszyli! Przez dwa kolejne miesi\u0105ce od spotkania stali si\u0119 dobrym duetem. Mieli dwa zupe\u0142nie inne spojrzenia, inne charaktery, ale jedn\u0105 misj\u0119. Sporo wypracowali przez ten czas: pozyskali nowych sojusznik\u00f3w, rozrysowali plany, nitki dr\u00f3g w miasteczku zlotowym \u2013 wszystko to, co powinno wydarzy\u0107 si\u0119 dawno, ale nie by\u0142o ch\u0119tnych. Rysuj\u0105c, planuj\u0105c, sporo rozmawiali o organizacji. O tym, co jest nie tak, jak to zmieni\u0107 i gdzie rozpocz\u0105\u0107 wprowadzanie tych zmian. Pracowali te\u017c nad sob\u0105. Wsp\u00f3\u0142praca wymaga\u0142a szczeg\u00f3lnej umiej\u0119tno\u015bci chodzenia na kompromisy, co do tej pory r\u00f3\u017cnie im wychodzi\u0142o. Franek rozwin\u0105\u0142 sztuk\u0119 argumentacji, mistrzunio<\/i> uczy\u0142 si\u0119 s\u0142ucha\u0107. Spor\u0105 rol\u0119 zacz\u0119\u0142o odgrywa\u0107 to, \u017ce po prostu sobie ufali i wiedzieli, \u017ce graj\u0105 do tej samej bramki.<\/p>\n Nagle okaza\u0142o si\u0119, \u017ce komendant chor\u0105gwi mia\u0142 zastrze\u017cenia<\/p><\/blockquote>\n Nadszed\u0142 czas podpisywania porozumie\u0144 ze zlotowymi partnerami. Wszystko by\u0142o przygotowane, komenda chor\u0105gwi dawa\u0142a swoje poparcie. Wszystkie strony zjawi\u0142y si\u0119 na spotkaniu, kt\u00f3re mia\u0142o zako\u0144czy\u0107 si\u0119 podpisaniem um\u00f3w \u2013 wi\u0119kszo\u015b\u0107 spraw by\u0142a dograna. Na spotkaniu obecni byli mistrzunio<\/i>, komendant chor\u0105gwi, skarbnik oraz Franek. Dobra atmosfera, warunki wszystkim znane. Podpisywanie porozumienia. Nagle okaza\u0142o si\u0119, \u017ce komendant chor\u0105gwi mia\u0142 zastrze\u017cenia do jednego z punkt\u00f3w, o kt\u00f3rych wiedzia\u0142 mistrzunio<\/i>, ale wcze\u015bniej o tym nie powiedzia\u0142 i nie zareagowa\u0142.<\/p>\n Ruszy\u0142a lawina oskar\u017ce\u0144, podwa\u017cania kompetencji i rozczarowania. Jeden punkt. Chodzi\u0142o o jeden punkt w porozumieniu. I w zasadzie Franek nie mia\u0142 pretensji do komendanta, bo mia\u0142 prawo do zg\u0142oszenia zastrze\u017ce\u0144. Dba o sprawy chor\u0105gwi, ponosi za to odpowiedzialno\u015b\u0107 prawn\u0105. Najbardziej zabola\u0142o go to, \u017ce jego autorytet zrzuci\u0142 win\u0119 na niego. Nie zagra\u0142 z nim do jednej bramki. Czar wsp\u00f3lnej wsp\u00f3\u0142pracy bezpowrotnie prys\u0142.<\/p>\n Mistrzunio<\/i> nie d\u017awign\u0105\u0142 bycia autorytetem dla drugiego instruktora. Nie wzi\u0105\u0142 odpowiedzialno\u015bci za to, \u017ce kto\u015b mu zaufa\u0142. Nie poprowadzi\u0142 go instruktorsko. W instruktorskim \u017cyciu nie chodzi o to, by by\u0107 nieskazitelnym. Chodzi o to, by nie zawodzi\u0107.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" W organizacji sporo m\u00f3wimy o zaufaniu, odpowiedzialno\u015bci, a najwi\u0119cej o autorytecie. Ka\u017cdy dobrze zna r\u00f3wnie\u017c cytat z Ma\u0142ego Ksi\u0119cia: Jeste\u015b odpowiedzialny za to, co oswoi\u0142e\u015b. Odpowiedz sobie na podstawowe pytanie: Jak wygl\u0105da branie odpowiedzialno\u015bci za innego instruktora?<\/p>\n","protected":false},"author":152,"featured_media":21134,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_acf_changed":false,"_exactmetrics_skip_tracking":false,"_exactmetrics_sitenote_active":false,"_exactmetrics_sitenote_note":"","_exactmetrics_sitenote_category":0,"footnotes":""},"categories":[11,603],"tags":[],"class_list":["post-24016","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-fel","category-monika-kubacka"],"acf":{"attached_posts":null},"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/natropie.zhp.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/24016","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/natropie.zhp.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/natropie.zhp.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/natropie.zhp.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/users\/152"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/natropie.zhp.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=24016"}],"version-history":[{"count":3,"href":"https:\/\/natropie.zhp.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/24016\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":24019,"href":"https:\/\/natropie.zhp.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/24016\/revisions\/24019"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/natropie.zhp.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media\/21134"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/natropie.zhp.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=24016"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/natropie.zhp.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=24016"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/natropie.zhp.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=24016"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}Kiedy dzwoni telefon i podejmujesz wyzwanie<\/b><\/h3>\n
Dream team<\/b><\/h3>\n
Do czasu<\/b><\/h3>\n